ساعتهای پیر میتوانند علاوه بر پیری در بسیاری از شرایط، شدت بیماری را منعکس کنند – با پیری مبارزه کنید!

چه زمانی باید شرایط مرتبط با افزایش سن را چیزی غیر از پیری در نظر بگیریم؟ ساعت های پیری تا چه اندازه شدت بیماری را به جای شدت پیری دژنراتیو اندازه گیری می کنند؟ اینها سوالاتی هستند که پاسخ دادن به آنها به طور کلی بدون یک تعریف کلی و بسیار دقیق از پیری دشوار است. با این حال، میتوان مثالهای خاصی را در نظر گرفت که در آنها واضح و معقول به نظر میرسد که بیان کنیم شدت این بیماری خاص با آنچه ممکن است در مورد پیری فکر کنیم متفاوت است، حتی با توجه به اینکه بیماری مربوط به سن است و از فرآیندهایی ناشی میشود که فکر میکنیم باعث پیری میشوند. برای مثال عفونتی که منجر به سپسیس می شود. یا مراحل بعدی سرطان.
نویسندگان مقاله دسترسی آزاد امروز استدلال می کنند که جنبه های سرطان باید جدا از جنبه های پیری در نظر گرفته شود. سرطان به وضوح با سن مرتبط است و بروز سرطان در سنین بالا به طور قابل توجهی بیشتر است که در نتیجه آسیب های جهشی بیشتر، از دست دادن نظارت ایمنی، محیط التهابی تر و سایر جنبه های پیری است. با این حال، هنگامی که سرطان ایجاد می شود، می توان استدلال کرد که طیف وسیعی از اقداماتی که در حال حاضر برای ارزیابی پیری استفاده می شود، فقط پیری را منعکس نمی کند و شروع به بازتاب ترکیبی از پیری و سرطان می کند.
آیا باید وجود بافت سرطانی را ذاتاً تسریع پیری در نظر بگیریم؟ در تعریف کمتر مفید پیری به عنوان افزایش خطر مرگ و میر در طول زمان به دلیل دلایل ذاتی، شاید چنین باشد. اما به نظر نمی رسد کاملاً واضح باشد که در غیر این صورت در چارچوب هر تعریف دقیق تری از پیری به عنوان یک فرآیند، فکر کردن به تومورها به عنوان تسریع کننده طبیعی پیری مفید باشد. روی دیگر سکه، سرطان التهاب مزمن و سایر اختلالات متابولیک ایجاد میکند، و به نظر میرسد همه ما راحت فکر میکنیم که این عوامل بدون توجه به علت، پیری را تسریع میکنند. همه اینها ممکن است تا حد زیادی آکادمیک باشد، اگر به خاطر وجود ساعتهای پیر، تلاش برای استفاده از ساعتهای پیری در ارزیابی پیری، و نیاز فوری به یک تعریف مشترک از سالمندی در سطحی از جزئیات برای هدایت بهتر تحقیق و توسعه نباشد.
PhenoAge مبتنی بر خون ممکن است منعکس کننده شدت بیماری به جای پیری بیولوژیکی در سرطان باشد.
PhenoAge، یک ساعت مبتنی بر خون برای پیری بیولوژیکی، با پیامدهای سرطان در ارتباط است، که به عنوان شواهدی در نظر گرفته می شود که پیری بیولوژیکی پیش آگهی را شکل می دهد. PhenoAge هر جزء را با ضرایبی که برای پیشبینی مرگ و میر در جمعیت عمومی ایالات متحده (NHANES) محاسبه میشود، وزن میکند، و این ضرایب مانند مطالعات استاندارد PhenoAge و سرطان، در اینجا ثابت هستند. در چهار سرطان مختلف از نظر بیولوژیکی، PhenoAge نتیجه را پیشبینی میکند. و باز هم، شتاب PhenoAge با مرحله تومور افزایش مییابد و کمی به عوامل بالینی آسیبشناسی تثبیتشده اضافه میکند. علاوه بر این، ارتباط آن با بقا توسط یک یا دو جزء معمولی هدایت میشود که بر اساس سرطان و نقطه پایانی متفاوت هستند، و زمانی که وزنهای مشتقشده از جمعیت با وزننشده +1 یا -1 جایگزین میشوند، بازتولید میشود. این الگو آن چیزی نیست که یک معیار کلی از پیری نشان دهد. توضیح سادهتر این است که PhenoAge به پیامدهای سیستمیک بدخیمی که قبلاً در آزمایشهای معمول خون موجود در آن منعکس شده است حساس است.
اجزای PhenoAge، مانند عرض توزیع گلبول های قرمز، آلبومین، درصد لنفوسیت و آلکالین فسفاتاز، منعکس کننده التهاب، وضعیت تغذیه، عملکرد ایمنی و بار اندام یا تومور هستند که همگی بر نتایج سرطان تأثیر می گذارند. PhenoAge این ناهنجاری ها را ادغام می کند، آنها را در برابر جمعیت مرجع وزن می کند و آنها را به عنوان “سن بیولوژیکی” بیان می کند. رابطه بین PhenoAge تسریع شده و نتایج ضعیف سرطان می تواند به نتایج مکانیکی در مورد پیری منجر شود که PhenoAge خود آن را ایجاد نمی کند. یافته های ما به این معنا نیست که پیری بیولوژیکی به سرطان بی ربط است. ساعت های مختلف چیزهای مختلفی را اندازه گیری می کنند و ما فقط یکی را آزمایش کردیم. در عوض، یافتههای ما نشان میدهد که مطالعه پیری در انکولوژی به اقداماتی نیاز دارد که سیگنال آن را میتوان از پیامدهای التهابی، تغذیهای، خونی و اندامهای خاص سرطان و درمان آن متمایز کرد.




