تشکیل ستاره ممکن است به میدان های مغناطیسی کهکشانی بستگی داشته باشد

ادغام کهکشانی یک رویداد هرج و مرج است. هنگامی که دو ساختار عظیم مانند کهکشان ها ادغام می شوند ، نیروهای گرانشی قدرتمند آنها ستاره ها را از مدارهای معمول خود در فرآیندی به نام آرامش خشونت آمیز بیرون می کشند. در اصل ، کهکشان های ادغام به سرعت توسعه می یابند و با حرکت سیستم به بخش دیگری ، می توان اختلالات کوچک را تقویت کرد.
شهود نشان می دهد که این هرج و مرج باید کهکشان را مختل کند ، از جمله شکل گیری ستاره ها ، اما مشاهدات جدید ادغام Galaxy ARP 220 نشان می دهد که چیز دیگری در حال وقوع است: ادغام یک میدان مغناطیسی عظیم ایجاد می کند که گاز را ضبط می کند و ستاره های بیشتری را تشویق می کند تا شکل بگیرند. بشر
ARP 220 یکی از نزدیکترین ادغام کهکشان برای ما است. همچنین در مادون قرمز بسیار روشن است و به عنوان نمونه اولیه اولیر – یک کهکشان مادون قرمز فوق العاده لومین در نظر گرفته می شود. این نتیجه تلفیقی از دو کهکشان مارپیچی است. کهکشان ها سرشار از گاز هستند ، که باعث ایجاد فعالیت ستاره ها در مناطق مرکزی ARP 220 می شود. در مطالعات جدید ، دانشمندان مرکز اخترفیزیک هاروارد و اسمیتسون و سایر موسسات این مناطق مرکزی را با توده زیرزمینی مونکی در هاوایی مورد مطالعه قرار داده اند. میدان های مغناطیسی.
این مطالعه “emision پودر قطبی در ARP220 است: میدان های مغناطیسی در قلب کهکشان مادون قرمز فوق العاده”. در اعلان های ماهانه انجمن نجوم سلطنتی منتشر می شود و نویسنده اصلی دیوید کلمنتس گروه فیزیک در کالج امپریال در انگلستان است.
Uliters با شکل گیری ستاره های شدید و روشنایی استثنایی در مادون قرمز مشخص می شود. نویسندگان توضیح می دهند: “ARP 220 ادغام دو کهکشان مارپیچی غنی از گاز است و میزبان یک ستاره انفجاری عظیم ستاره با سرعت 100 توده خورشیدی در سال است.” تشکیل ستاره در دو هسته مختلف در مرکز ARP 220 متمرکز شده است.
از آنجا که ARP 220 نمونه اولیه اولیه است ، یک آزمایشگاه طبیعی و موردی برای درک این اشیاء و ماهیت ستاره ای آنها است. محققان Massif Submilimeter (SMA) را در مناطق مرکزی ARP 220 هدایت کرده اند تا نور قطبی ناشی از گرد و غبار قطبی در آنجا را تشخیص دهند. از آنجا که دانه های گرد و غبار با میدان های مغناطیسی تراز شده اند ، SMA می تواند با اندازه گیری قطبیت ، میدان های مغناطیسی را تشخیص و توصیف کند.
نویسندگان در سند خود توضیح می دهند: “با وجود تأثیر بالقوه میدان های مغناطیسی بر ساختار کهکشان ، مشاهدات زیر MM قطبش در منابع خارج از کشور کمیاب است.” اولین تلاش در مقیاس بزرگ برای اندازه گیری این قطبش در سال 2002 بود ، هنگامی که محققان اولین تشخیص متوسط کهکشان قطبش زیر MM را منتشر کردند. صوفیه (رصدخانه Strathospheric برای نجوم مادون قرمز) نمونه محدود دیگری از قطبش پودر را ارائه داد ، اما صوفیه در سال 2022 به پایان رسید.
تلاش های دیگر برای تشخیص میدان های مغناطیسی در مناطق Starburst انجام شد ، اما آنها فاقد وضوح برای دیدن این دو منطقه به طور جداگانه بودند. اگر هر منطقه یا هسته قطبش های مختلفی داشته باشد ، وضوح پایین امکان قطبش را فراهم می کند ، احتمالاً حتی زمینه های مغناطیسی را غیر قابل کشف می کند. نویسندگان توضیح می دهند که تلاش های آنها بر این مشکل غلبه کرده است. “در اینجا ما نتایج مشاهدات مشاهده زیر MM ARP220 را در وضوح Subarxekund با کمک Massif Submillimeter ارائه می دهیم. نویسندگان می نویسند که آنها قادر به حل هسته های فردی هستند و در نتیجه از این مشکل جلوگیری می کنند.
نویسندگان توضیح می دهند که آنها یک گرد و غبار قطبی از اهمیت 6 سیگما مرتبط با هسته نور و غربی تر کشف کرده اند. Six Sigma یک تشخیص بسیار قوی است ، که سطح قابل توجهی از قطبش ایجاد شده توسط میدان های مغناطیسی قدرتمند را نشان می دهد.
برای اینکه در معرض ARP 220 قرار بگیرند ، گاز بسیار سرد باید در مناطق Starburst متمرکز شود. با این حال ، فعالیت Starburst به این معنی است که بسیاری از ستاره های جوان شکل گرفته اند. ستاره های جوان گرمای زیادی را تولید می کنند که گاز را پراکنده می کند و مانعی برای طولانی شدن ستاره ها ایجاد می کند.
“کلمنت نویسنده اصلی در یک پیام مطبوعاتی می گوید:” برای متوقف کردن این کار ، شما باید چیزی را برای نگه داشتن آن اضافه کنید – یک میدان مغناطیسی در کهکشان یا درب و وزن اجاق گاز فشار. ”

کلمنتس گفت: “این اولین بار است که ما شواهدی از میدان های مغناطیسی در هسته ادغام پیدا کرده ایم.” اکنون ما به مدل های بهتری نیاز داریم تا ببینیم چه چیزی در سایر ادغام های کهکشان اتفاق می افتد. “
اخترشناسان مدتهاست که توسط کهکشانهای Starburst ، به ویژه ستاره های غیر منتظره خود (SFR) دچار تعجب شده اند. هنگامی که کهکشان ها ادغام می شوند و به کهکشان های ستاره ای تبدیل می شوند ، به نظر می رسد که گاز را به ستاره ها کارآمدتر از خود -گالکسی تبدیل می کنند.
اخترفیزیک گرایان برای این خاصیت کهکشانهای Starburst نظریه پردازی می شوند و چه چیزی می تواند باعث ایجاد آن شود. مدلهای نظری قبلی نشان می دهد که زمینه های مغناطیسی می توانند به محدود کردن دریچه گاز از پراکندگی کمک کنند ، فعالیت ستاره ها را هدایت کنند. با این حال ، این اولین بار است که دانشمندان این مناطق را مشاهده می کنند.

نویسندگان می نویسند از 2.7 +/- 0.45 MJY در نزدیکی موقعیت هسته غربی ، “. بیضی ها دیسک های مولکولی در حال چرخش هستند و صلیب های سفید موقعیت هسته ها هستند. اعتبار تصویر: Clements و همکاران. 2025
طبق گفته همکار مطالعه Qizhou Zhang ، همچنین از CFA ، مزارع مغناطیسی بیشتر از سرکوب سمپاشی گازآور ستاره هستند. “اثر دیگر میدان مغناطیسی این است که چرخش گاز در دیسک های همجوشی کهکشان ها را کند می کند. جیان گفت: این اجازه می دهد تا قدرت گرانش با کشیدن گاز لاغری به سمت داخل برای تأمین طغیان ستاره ها جذب شود. ” “SMA یکی از تلسکوپ های پیشرو برای مشاهدات با وضوح زاویه ای بالا از میدان های مغناطیسی در ابرهای مولکولی در طول شیری بود. بسیار جالب است که می بینیم که این مطالعه با اندازه گیری میدان های مغناطیسی هنگام همجوشی کهکشان ها مکان جدید را نقض می کند. “
بر خلاف مشاهدات سایر کهکشانهای مجاور ، به نظر نمی رسد که جهت میدان های مغناطیسی با جهت نشت کهکشانی مطابقت داشته باشد.
برخی از یافته های مهم دیگر در مورد جهت گیری میدان های مغناطیسی ARP 220 وجود دارد. قطبش انتشار پودر مستقیماً با جهت گیری میدان مغناطیسی مرتبط است و این جهت گیری عمود نشان می دهد که میدان مغناطیسی به صفحه دیسک کهکشانی گرایش دارد. با این حال ، میدان مغناطیسی می تواند در هنگام تعامل جفت هسته در فرآیند تنظیم مجدد باشد. این نشان می دهد که وسط ادغام چقدر پیچیده است و میدان های مغناطیسی چگونه تحت تأثیر قرار می گیرند.
پیدا کردن این میدان های مغناطیسی در ARP 220 تا حد زیادی نشان می دهد که آنها پشت فعالیت ستاره غیر منتظره هستند. اما این فقط یک نقطه داده است. برای تأیید این اکتشافات نمونه بزرگتر لازم است. مرحله بعدی تیم تحقیقاتی هدایت آلما ، برادر بزرگ SMA ، در سایر کهکشان ها مانند ARP 220 است تا ببینند آیا این زمینه های مغناطیسی دارند.
“در حالی که مشاهدات شرح داده شده در اینجا تنها با یک هدف ، نزدیکترین و کوچکترین ULRG ، ARP220 ، آنها نشان می دهند که زمینه های مغناطیسی می توانند نقش مهمی در فرآیندهای موجود در مناطق داخلی ادغام های اصلی داشته باشند.” نویسندگان را در نتیجه گیری کتاب خود توضیح دهید. “مشاهدات در
جستجوی قطبش گرد و غبار در مناطق داخلی سایر زخم های محلی و سایر DSFG (کهکشان ستاره گرد و غبار) احتمالاً ایده جدیدی از این سایت ها و نحوه توسعه آنها به ارمغان می آورد. “




