مقالات

سیارات زودتر از فکر ستاره های کودک شکل گرفته اند


تشکیل ستاره حداقل در اوایل مراحل خود یک رویداد پنهان است. گهواره های ستاره توسط ابرهای گاز و گرد و غبار ابر هستند. همین ابرها همچنین از شکل گیری سیاره محافظت می کنند ، به خصوص در ابتدا. بنابراین ، اخترشناسان تا زمانی که گرد و غبار پاک نشود ، همیشه عمل را نمی بینند. اگرچه سیارات تازه شکل گرفته برای دیدن بسیار اندک هستند ، اما گرانش آنها مدل های مارپیچ و حلقه ای را در دیسک های پروتئوپلانتری SO در اطراف ستاره های تازه متولد شده حرکت می کند. بنابراین چه زمانی این مدل ها در روند تولد ظاهر می شوند؟

تیمی از اخترشناسان در ژاپن ، به سرپرستی آیم شوشی از دانشگاه کیوشو و آکادمی انستیتوی نجوم و اخترفیزیک ، از مشاهدات آرایه میلی متر بزرگ آتاکاما در شیلی استفاده می کنند تا نگاهی دقیق تر به ستاره های منطقه دفتر بیندازند. آنها از داده های دو پروژه استفاده کردند: شکل گیری اولیه سیاره در دیسک های ساخته شده (edisk) و پروژه حل دیسک (DSHARP) ، به علاوه داده ها در مورد مناطق دیگر برای مطالعه دیسک های مختلف. از جمله موارد دیگر ، کار آنها شواهد روشنی از ساختار مارپیچ و حلقه در برخی از دیسک های پروتوپلانتری نشان داد و این که سیارات چند صد هزار سال پس از تولد ستاره هایشان در دیسک های بزرگتر شکل می گیرند.

ایوم شوشی گفت: “این یافته ها ، با غلبه بر تفاوت بین پروژه های Edisk و Dsharp ، توسط تصاویر نوآورانه فعال شده اند که امکان وضوح بالا و تعداد زیادی نمونه را فراهم می کند.” “در حالی که این یافته ها فقط در مورد دیسک های صورت فلکی Ophiuchus اعمال می شود ، مطالعات آینده سایر مناطق ستاره نشان می دهد که آیا این روند جهانی است یا خیر.”

بر اساس کار دیگری که توسط تیم ژاپنی انجام شده است و سایر مناطق تولد ستاره را مطالعه می کند ، کشف اولیه شروع در شکل گیری سیاره به تکمیل جزئیات بیشتر در مورد کل فرآیند ایجاد ستاره ها و سیارات کمک می کند. تکامل مارپیچ ها و مقاومت در برابر حلقه در دیسک های دایره ای سرنخ هایی به تعامل سیاره-دیسک می بخشد زیرا جهان های جدید متحد هستند.

روند کلی تشکیل ستاره ها

اخترشناسان هنوز هم در مورد روند کلی تولد ستاره ها چیزهای زیادی می دانند ، با وجود این که این چیزها شروع به بسته بندی خود می کنند. هنگامی که ابر گاز و گرد و غبار (منطقه HII) شروع به ادغام می کند ، هنگامی که خود -رشد خود مواد را به یک نقطه مرکزی می رساند ، شروع به ادغام می کند. این منطقه “هسته” جایی است که یک پروتستان شروع به شکل گیری می کند. از این گذشته ، هنگامی که دما و فشار به اندازه کافی زیاد است ، یک سنتز هسته ای در “هسته ستاره” SO شروع می شود و همانطور که گفته قدیمی می رود ، یک ستاره متولد می شود.

در آن لحظه ، ستاره تازه متولد شده هنوز با ابر ضخیم گاز و گرد و غبار که گهواره او را تشکیل می دهد ، احاطه شده است. از این گذشته ، اگر شرایط صحیح باشد ، سیارات در داخل این دیسک پروتوپلانتار شکل می گیرند. محتوای ابر انواع سیارات تشکیل شده را به همراه موقعیت مکانی آنها تعیین می کند. منظومه شمسی خود ما این روند را طی کرد و از حدود 4.6 میلیارد سال پیش در منطقه HII در حدود 65 سال یا بیشتر سال آغاز شد. خورشید در مرکز توده زغال سنگ تشکیل می شود و بقیه ابر فرو می ریزند تا دیسک پروتوپلانتری اطراف آن را تشکیل دهند. قطعات مصالح ساختمانی سیاره دانه هایی هستند که حداقل 4.5 میلیارد سال تشکیل می شوند. برخی از این غلات ممکن است در واقع بسیار قدیمی تر باشند و پیش از آغاز خورشید خورشید باشند. با چرخش دیسک ، این غلات نیز شروع به اتحاد کردند و هواپیماهای سازنده ای را تشکیل دادند که با هم فرو ریختند تا سیارات را که امروز می شناسیم بسازند. در پایان ، از ابر تولد در مراحل شکل گیری روی کره زمین استفاده یا پریشان می شود.

تصاویر آلما از یک دیسک گرد و غبار در اطراف ستاره Hl Tau که یک ساختار حلقه و شکاف در 1 AU را توسط ستاره تشکیل دهنده نشان می دهد. این ساختار احتمالاً توسط تعامل گرانشی با یک سیاره ممکن در دیسک ایجاد شده است. منظومه شمسی خود ما ممکن است حدود 4.5 میلیارد سال پیش به این شکل باشد. اعتبار: alma/eso.org

یکی از سؤالات مهم در مورد این روند این است: چه زمانی جهان ها شروع به شکل گیری این غلات می کنند؟ در عین حال ، آیا ستاره مخلوط می شود؟ یا در مقطعی بعد از آن؟ بستگی به شرایط موجود در ابر ، به علاوه تمام تأثیرات خارجی (مانند ستاره های عبور ، انفجارهای نزدیک سوپرنووا و غیره). هوا هنوز کاملاً نامشخص است. به همین دلیل تیم ژاپنی تصمیم گرفتند نگاهی دقیق تر به شکل گیری زیر ساخت ها در سایر دیسک های پروتوپلانتری بیندازند. سن آنها فقط با شروع سیارات می تواند سرنخ هایی را ارائه دهد.

استفاده از آلما برای نگاه کردن به گهواره سیاره ای

ردیاب های آلما برای مشاهدات دیسک های پروتوپلانتری ناشناخته نیستند. نجوم رادیو و میلی متر به خوبی آماده شده است تا جزئیات را در مناطق گرد و غبار تولد ستاره پیدا کند ، و ستاره شناسان از برنامه های مختلف آلما برای مطالعه این روند استفاده می کنند. برنامه DSHARP بسیاری از ساختارهای آشکار را در 20 ستاره جوان کشف کرده است که حداقل برای یک میلیون سال شکل می گیرد. رویکرد دیگر ، به نام Edisk ، دیسک ها را در حدود 19 پروتستان در مرحله اعتبار سنجی بررسی کرد (مرحله ای که تمایل جرم بر روی ستاره و دیسک فعال است). این مرحله در شکل گیری ستاره ها و سیارات معمولاً حدود 10،000 تا 100000 سال پس از تولد ستاره رخ می دهد. تفاوت در مراحل تشکیل سیاره در هر مجموعه نشان می دهد که دیسک ها بسته به سن ستاره دارای ویژگی های مختلفی هستند.

برداشت این هنرمند از زیر ساختار متمایز در یک دیسک پروتوپلانتری ، چند صد هزار سال پس از تولد ستاره مرکزی تشکیل شد. اعتبار: Y. Nakamura ، A. Shoshi و همکاران. برداشت این هنرمند از زیر ساختار متمایز در یک دیسک پروتوپلانتری ، چند صد هزار سال پس از تولد ستاره مرکزی تشکیل شد. اعتبار: Y. Nakamura ، A. Shoshi و همکاران.

این یافته ها این سؤال را بیشتر مطرح می کند: چه موقع دقیقاً مؤسسات شروع به ظاهر شدن (که علائم آشکار تشکیل سیاره ای است) در دیسک های پروتوپلانتس ظاهر می شوند؟ این تیم نمونه Ophiuchus را با داده های پروژه Edisk ترکیب می کند و آنها را با هم تجزیه و تحلیل می کند. آنها اصلی ساختار دیسک را که در دیسک های شعاع بیشتر از 30 AU در مراحل اولیه تشکیل ستاره ها اتفاق می افتد ، کشف کردند. این اتفاق چند صد هزار سال دیگر پس از تولد یک ستاره رخ می دهد و نشان می دهد که سیارات در مرحله بسیار بدتری شکل می گیرند که دیسک هنوز دارای گاز و گرد و غبار فراوان است. به عبارت دیگر ، سیارات با بسیاری از ستاره های میزبان جوان خود رشد می کنند.

مراحل بعدی بررسی دیسک های وظیفه بیشتر در تمام مراحل شکل گیری ستاره است. چنین مطالعاتی نمونه بزرگی از سیستم ها را برای توصیف و پرتاب بیشتر در سیاره ای ترین دوره تولد ارائه می دهد.

برای اطلاعات بیشتر

ایده جدیدی از شکل گیری سیاره از داده های عمومی با یک تکنیک تصویر جدید

تصویر جدید از وضوح فوق العاده اولین قدم تشکیل سیاره پس از تولد ستاره را نشان می دهد

تشخیص تصویربرداری آلما 2D از دیسک های فوق العاده بخش Ophiuchus I/Flat Spectrum/II. کشف دیسک های جدید


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا