مقالات

شبیه‌سازی‌های ابررایانه‌ای یک راز دیرینه در مورد کوتوله‌های قرمز را شکست


وقتی ستارگانی مانند خورشید ما به پایان دنباله اصلی خود می رسند، وارد فاز شاخه غول سرخ می شوند و منبسط می شوند تا چندین برابر اندازه اصلی خود شوند. در طول این مدت، ستاره دچار تغییرات شیمیایی در درون خود می شود و ترکیب لایه سطحی خود را تغییر می دهد. برای دهه‌ها، محققان متعجب بودند که چگونه تغییر ترکیب شیمیایی در فضای داخلی منجر به تغییراتی در لایه‌های بالایی می‌شود. در مرکز این موضوع، لایه پایداری قرار دارد که هسته را به لایه بیرونی متصل می کند و به عنوان یک مانع بین این دو عمل می کند.

این که چگونه عناصر ایجاد شده توسط همجوشی هسته ای در داخل این لایه را می گذرانند یک راز باقی مانده است. به نظر می رسد که تیمی از محققان مرکز تحقیقات نجومی دانشگاه ویکتوریا (UVic-ARC) و دانشگاه مینه سوتا با استفاده از ابررایانه های پیشرفته، پاسخ این سوال را یافته اند. طبق تحقیقات آنها که توسط شورای تحقیقات علوم طبیعی و مهندسی (NSERC)، بنیاد ملی علوم (NSF) و وزارت انرژی ایالات متحده حمایت می شود، کلید چرخش ستارگان است.

از دهه 1970، دانشمندانی که غول‌های قرمز را مطالعه می‌کردند، متوجه شدند که با گسترش این ستارگان، تغییراتی در لایه‌های سطحی آنها رخ می‌دهد. یکی از این موارد به ویژه کاهش مشاهده شده در نسبت کربن 12 به کربن 13 است. تنها توضیح ممکن برای این رفتار، انتقال ماده از داخل است، اما محققان تاکنون نتوانسته‌اند نشان دهند که این انتقال چگونه اتفاق می‌افتد. این تیم تحقیقاتی به رهبری Simon Blouin، یکی از همکاران فوق‌دکتری UVic در ARC، شبیه‌سازی‌های هیدرودینامیکی سه بعدی در مقیاس بزرگ را انجام دادند که نحوه حرکت مواد در داخل ستاره را مدل‌سازی می‌کند.

بخشی از فضای داخلی شبیه سازی شده یک ستاره غول سرخ. اعتبار: Blouin, S. et al. (2025)

برای انجام شبیه‌سازی‌های خود، این تیم از دو ابررایانه واقع در مرکز محاسبات پیشرفته تگزاس (TACC) در دانشگاه تگزاس در آستین و خوشه ابر رایانه‌ای جدید Trillium در SciNet در دانشگاه تورنتو استفاده کردند. آنها نشان دادند که چرخش ستارگان به طور چشمگیری کارایی این امواج را در اختلاط مواد از طریق این مانع افزایش می دهد، و نرخ اختلاط می تواند بیش از 100 درصد از سرعت اختلاط در ستارگان غیر چرخنده بیشتر شود و با سرعت چرخش سریعتر افزایش یابد. بلوین در یکی از نسخه های UVic News گفت:

با استفاده از شبیه‌سازی‌های سه‌بعدی با وضوح بالا، توانستیم تأثیری را که چرخش این ستارگان بر توانایی عناصر برای عبور از سد دارد، شناسایی کنیم. چرخش ستاره ای بسیار مهم است و توضیحی طبیعی برای نشانه های شیمیایی مشاهده شده در غول های قرمز معمولی ارائه می دهد. این کشف گام دیگری به جلو در درک چگونگی تکامل ستارگان است. ما توانستیم نشان دهیم که چرخش ستاره به طور چشمگیری افزایش کارآمدی این امواج می‌تواند مواد را در سراسر سد مخلوط کند، تا حدی که با تغییرات مشاهده شده در ترکیب سطح مطابقت داشته باشد.

این امر آنچه شبیه‌سازی‌های قبلی نشان داده‌اند تأیید می‌کند: چگونه حرکات هم‌زن در پوشش همرفتی می‌تواند از لایه مانع عبور کند. اما این شبیه سازی ها همچنین نشان داد که امواج مواد بسیار کمی را منتقل می کنند. این تا حد زیادی به دلیل محدودیت منابع محاسباتی برای اجرای شبیه‌سازی است. این تیم با استفاده از پیشرفت‌های اخیر در ابررایانه‌ها و شبکه‌های توزیع شده، اولین شبیه‌سازی دقیق حرکت داخلی یک ستاره را ایجاد کرد. فالک هرویگ، محقق اصلی و مدیر ARC گفت:

این شبیه‌سازی‌ها به ما اجازه می‌دهند تا جلوه‌های کوچک را برای تعیین آنچه که در واقع اتفاق می‌افتد، بررسی کنیم، که به ما کمک می‌کند مشاهدات خود را درک کنیم. ما فقط به لطف قدرت محاسباتی عظیم ماشین جدید Trillium توانستیم یک فرآیند اختلاط ستاره ای جدید را کشف کنیم. اینها فشرده ترین شبیه سازی های محاسباتی از همرفت ستاره ای و امواج گرانشی داخلی هستند که تا به امروز انجام شده است.

یک نمایش گرافیکی از مهاجرت منطقه قابل سکونت منظومه شمسی در حالی که خورشید در فاز غول سرخ تکامل می یابد. اعتبار: ناسا *نمایش گرافیکی مهاجرت منطقه قابل سکونت منظومه شمسی در حالی که خورشید در فاز غول سرخ تکامل می یابد. اعتبار: ناسا*

این نتایج پیش بینی دقیقی از انواع تغییرات خورشید ما در آینده ارائه می دهد. در حدود 5 میلیارد سال، سوخت هیدروژنی خود را تمام می کند و به بیرون منبسط می شود و احتمالاً عطارد، زهره و حتی زمین را در این فرآیند می بلعد. در این مرحله، دانشمندان جرأت می‌کنند که اجرام فراتر از خط یخبندان (مرزی که فراتر از آن مواد فرار به حالت جامد منجمد می‌شوند) به دور منطقه قابل سکونت جدید خورشید می‌چرخند.

علاوه بر این، همان تکنیک‌های محاسباتی مورد استفاده در این مطالعه، کاربردهای متعددی فراتر از شبیه‌سازی تکامل ستاره‌ای دارند. همچنین می‌تواند برای تحقیقات در زمینه‌هایی از جریان‌های اقیانوسی و دینامیک اتمسفر گرفته تا جریان خون بسیار مفید باشد و از علم آب و هوا، نظارت بر اقیانوس‌ها و پزشکی سودمند باشد. Herwig در حال حاضر با محققان در این زمینه ها برای توسعه پروتکل ها و زیرساخت های مورد نیاز برای شبیه سازی در مقیاس بزرگ کار می کند.

Blouin قصد دارد به استفاده از تکنیک‌ها برای مطالعه چرخش ستاره‌ها با گسترش آنها به انواع دیگر ستاره‌ها ادامه دهد، به این امید که اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی تکامل این اجرام پرجرم کسب کند.

مطالب اضافی: UVic، Nature


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا