سیاهچاله های اولیه می توانند Supernovs IA را تحریک کنند

Supernovae نوع 1A به عنوان شمع های استاندارد در نردبان فضایی فاصله استفاده می شود. این انفجارهای انرژی هنگامی بوجود می آیند که یک کوتوله سفید ، یک باقیمانده ستاره بسیار متراکم ، در یک جفت باینری با یک ستاره دیگر قرار دارد. همراه این همراه می تواند از ستاره ای از سکانس اصلی مانند خورشید ما ، به یک غول قرمز ، حتی یک کوتوله سفید دیگر باشد.
در هر صورت ، وزن قدرتمند کوتوله سفید گاز را از همراه خود منحرف می کند. این گاز تا زمانی که به یک توده بحرانی برسد جمع می شود و انفجار رخ می دهد. منحنی نور این انفجارها به حدی سازگار است که اخترشناسان از آن برای اندازه گیری مسافت استفاده می کنند.
این شکل توضیح می دهد که چگونه یک Supernova Type 1A اتفاق می افتد. در حالی که ستاره همیشه باید یک کوتوله سفید باشد ، ستاره همراه می تواند یک ستاره غوطه وری یا یک دنباله اصلی ستاره باشد. وام تصویر: ناسا ، ESA و A. فیلد (STSCI) ؛ بردار توسط Chris 論 – http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/star/supernova/2004/34/image/d/
اما در درک ما از نوع فوق العاده 1A مشکلاتی وجود دارد و شکاف هایی در تئوری و سوالات بی پاسخ وجود دارد. در مورد جنبه های اصلی این انفجارها اجماعی وجود ندارد. دانشمندان هنوز دقیقاً نمی دانند که چگونه آنها منفجر می شوند یا کدام سیستم های فرزندان احتمالاً منفجر می شوند. یک سند 2023 به طور واضح اظهار داشت که “هیچ مدل منتشر شده قادر به توضیح مداوم تمام خصوصیات مشاهده و تنوع کامل SNE IA نیست.”
تحقیقات جدید در مجله اخترفیزیکی ممکن است بتواند برخی از شکاف ها را در درک ما از SNE نوع 1A پر کند. این نشان می دهد که سیاهچاله های اولیه می توانند با افتادن روی کوتوله های سفید ، نوع فوق العاده 1 را تحریک کنند. عنوان “یک سیاه چاله اولیه است که توسط نوع Supernovae IA فعال شده است.
سیاهچاله های اولیه (PBH) در این مرحله فقط فرضی هستند ، اما وجود آنها قابل قبول است. آنها می توانند در همان اوایل جهان شکل بگیرند ، وقتی شرایط بسیار متفاوت بود. اخترفیزیکدانان بر این باورند که می توانند مستقیماً از جیب های ماده بسیار متراکم و بدون داشتن فرزندان ستاره برخورد کنند. آنها می توانند توده های سیارک ها را داشته باشند و اندازه یک اتم هیدروژن باشند.
یک تصویر هنری و خارق العاده از اینکه چگونه سیاهچاله های اولیه ممکن است به نظر برسند. در صورت وجود سیاهچاله های اولیه در جرم سیارک قرار دارند و می توانند به اندازه یک اتم کوچک باشند. اعتبار تصویر: مرکز فضایی ناسا گودارد گودارد
محققان در مقاله خود نوشتند: آنها بررسی کردند که یک انفجار 1A از این رویداد به نظر می رسد و شبیه سازی کوتوله سفید را که در این شرایط فوران کرده اند ، برآورده کردند.
محققان نوشتند: “ما پویایی انفجار را مطالعه می کنیم و منحنی های مربوط به نور و نوکلئوزنتز را پیش بینی می کنیم.” “مدل های ما در ایجاد یک ابرنواختر IA ، بدون اینکه دو آهنگ تکاملی متمایز را شامل شود ، به یک رویکرد متحد کننده اشاره می کنند.”
دو آهنگ تکاملی که به آنها اشاره می کنند یک سناریوی دژنراتیو (SD) و یک سناریوی دو برابر (DD) هستند. در اسکریپت SD ، کوتوله سفید (WD) گاز را از یک ماهواره غیرقانونی به عنوان ستاره ای از دنباله اصلی یا یک غول قرمز بیرون می کشد. در پایان ، گاز کافی بر روی WD جمع می شود تا باعث انفجار SN شود. در فیلمنامه DD ، دو کوتوله سفید در یک جفت باینری قرار دارند. آنها به یکدیگر متوقف شدند و سرانجام ادغام شدند و باعث انفجار شدند.
با وجود دو مدل SNE نوع 1A چندین مشکل وجود دارد. اخترفیزیست مطمئن نیستند که کدام آهنگ رایج تر است یا اینکه چگونه آهنگ های مختلف می توانند امضاهای سبک و متفاوتی را تولید کنند. وجود دو آهنگ همچنین استفاده از SNE Type 1A را به عنوان شمع های استاندارد پیچیده می کند و تمایز بین دو پیشرو مشاهده می شود. اگر PBH علت SNE نوع 1A باشد ، این مشکلات می تواند محو شود.
SNE نوع 1A به دلیل پیوند فیلیپس به عنوان شمع های استاندارد استفاده می شود. این یک مدل روشنایی سازگار و قابل پیش بینی بین روشنایی اوج نوع 1A و چگونگی سرعت نور SNE پس از روشنایی اوج است. قوام آن را به یک شمع استاندارد قابل اعتماد در نردبان فضا از فاصله تبدیل می کند.
نوع 1A جزء اصلی نردبان فضا از فاصله است. بدون آنها ، درک ما از فضا بسیار محدود خواهد بود. اعتبار تصویر: NASA ، ESA ، A. Feild (STSCI) و A. RIESS (STSCI/JHU)
PBH ناشی از PBH PBH نوع 1A قادر به بازتولید اتصال فیلیپس بود.
نویسنده اصلی لئونگ در بیانیه مطبوعاتی می گوید: “پیامدهای هیجان انگیز بسیاری از این نتایج وجود دارد.” به جای پیچیدگی دو آهنگ مختلف از نوع 1A ، که در آن سرعت انتقال جرم خاص (SD) یا شکستگی مداری دقیق و پویایی فیوژن (DD) مورد نیاز است ، تمام آنچه لازم است WD با جرم خاص و PBH است که با سرعت مناسب به آن برخورد می کند.
https://www.youtube.com/watch؟v=ckzyaug7hig
لنگ افزود: “این مدل نشان می دهد که چگونه Supernovs IA می تواند در طیف گسترده ای از میزهای کوتوله سفید ایجاد شود ، مطابق با مدلهایی است که اخترشناسان تماشا می کنند و حتی می توانند شواهد غیرمستقیم ارائه دهند که نشان می دهد سیاهچاله های اولیه بخشی از ماده تاریک در جهان ما هستند.”
این مطالعه با تلاش برای فهمیدن ماده تاریک چیست. اخترفیزیکدانان معتقدند که PBH ها می توانند یکی از مؤلفه های مهم ماده تاریک باشند. در واقع ، آنها می توانند تمام موارد تاریک را تشکیل دهند. بنابراین ، اگر نویسندگان صحیح باشند و اگر PBH یک ماده تاریک باشد ، این سناریو می تواند امضای مشاهده را برای ماده تاریک فراهم کند.
نویسندگان می نویسند: “ماشه PBH در حال باز شدن جاده جدیدی برای SNE IA است.” آنها توضیح می دهند که مطالعاتی مانند Sloan Digital Sky Survey و تأسیسات انتقال Zwicky محدودیت هایی را در میزان انفجار کل SN تعیین می کند.
محققان نتیجه می گیرند: “بررسی بیشتر اثرات PBH در کانال های سیستمیک باینری استاندارد در سرعت کلی ابرنواختر مشاهده شده در این مطالعات می تواند نقش و جمعیت PBH را به عنوان کاندیدای بالقوه برای ماده تاریک روشن کند.”




