سیاه چاله متوسط ناراحت کننده یک ستاره در این کهکشان دوردست می خورد؟

اخترشناسان رسوب کشف اولین سیاه چاله توده ای ، گریزان ، واسطه ای (IMBH)؟ این مورد برای مدتی است ، زیرا محققان مختلف شواهدی از آنها ارائه داده اند. یک کاندیدای IMBH در خوشه توپ امگا سنتوری وجود دارد و شواهدی وجود دارد که نشان می دهد آنها در مراکز کهکشانی نزدیک به سیاهچاله های چرب هستند. محققان اکنون شواهدی از یک ستاره بلع IMBH پیدا کرده اند.
انتشار گازهای گلخانه ای X یکی از اصلی ترین راه هایی است که اخترشناسان برای یافتن سیاهچاله ها پیدا می کنند. هنگامی که ماده ستاره همراه به یک سیاه چاله در یک میز ستاره جذب می شود ، مواد در یک دیسک معتبر بیش از حد گرم می شوند و x -rays را تابش می کنند. همین مورد در مورد سیاهچاله های بیش از حد (SMBH) در طول وقایع شکست جزر و مد جزر و مد صدق می کند. همین امر در مورد IMBH های فرضی و نامزد جدید نیز صدق می کند.
تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه Chandra X -ray با هم کار کردند تا از آنچه که به نظر می رسد در یک کهکشان بیضوی دوردست از 450 میلیون سال نوری از آن استفاده می کند ، احساس انتشار گازهای گلخانه ای روشن داشته باشند. کشف در مطالعات جدید با عنوان “مطالعه کنترل چندگانه منبع Hyperlumin X -ray در نزدیکی NGC 6099: نامزد IMBH قوی” منتشر شده در مجله اخترفیزیکی ارائه شده است. نویسنده اصلی Yi-Chi Chang از انستیتوی نجوم در دانشگاه ملی Tsing Hua در تایوان است.
نویسندگان می نویسند: “ما خصوصیات جالب توجه یک منبع متغیر X -ray را که در حومه های بیضوی Galaxy NGC 6099 طراحی شده است ، در نظر می گیریم.” “پیوستار نوری را می توان به عنوان انتشار ستاره از یک خوشه ستاره جمع و جور یا X -Ray از نامه اعتبار سنجی متناسب با اسکریپت IMBH مدل کرد.”
این منبع به نام NGC 6099 HLX-1 نامیده می شود و چاندرا برای اولین بار در سال 2009 ، هنگامی که در اشعه ایکس درخشان بود ، آن را کشف کرد. از آن زمان ، اخترشناسان آن را با ESA XMM-Newton تماشا می کنند و مشاهده می کنند که چگونه انتشار اشعه ایکس با گذشت زمان متفاوت است. مشاهدات بسیاری از تلسکوپ های دیگر در اطراف شواهد.
محققان می خواهند IMBH را پیدا کنند زیرا می تواند ارتباط مفقود شده در سلسله مراتب سیاه چاله باشد.
“Yi-Chi Chang” نویسنده اصلی از دانشگاه ملی Tsing Hua ، Hasinu ، تایوان گفت: “منابع اشعه ایکس با چنین درخشندگی استثنایی در خارج از هسته های کهکشانی نادر است و می تواند به عنوان یک کاوشگر اصلی برای شناسایی IMBH های گریزان باشد.” “آنها یک ارتباط تعیین کننده از دست رفته در تکامل سیاهچاله ها بین یک توده ستاره و سیاه چاله های فوق العاده هستند.”
این پانل چهار تصویر مختلف از NGC 6099 HLX-1 را از رصدخانه های مختلف در زمان های مختلف نشان می دهد. HLX-1 در حومه Elliptical Galaxy NGC 6099 ، حدود 40،000 سال نوری از مرکز کهکشان است. تصویر سمت چپ پایین از چاندرا و تصویر پایین سمت راست از تلسکوپ کانادا-فرانسه هاوایی است. اعتبار تصویر: Yi-chi Chang et al 2025 APJ 983 109
اخترشناسان می دانند که چگونه نسخه های جزر و مد مانند Break Tide (TDE) به نظر می رسند ، و Chandra در پرتوهای X از NGC 6099 HLX-1 همان ویژگی ها را پیدا کرد. هوبل همچنین شواهدی از خوشه کوچکی از ستاره ها در نزدیکی نامزد IMBH پیدا کرد. این اثبات قانع کننده است ، زیرا خوشه های غیرمعمول ستارگان با حرکات غیرمعمول یکی از راه هایی هستند که دانشمندان حضور SMBH را در مرکز کهکشانی راه شیری تأیید کرده اند. ستارگان در نزدیکی NGC 6099 HLX-1 کاملاً خوشه بندی شده اند ، به این معنی که مواد کافی وجود دارد که IMBH برای آن جشن گرفته می شود.
هنگامی که یک سیاه چاله از یک ستاره یا پارچه دیگر تغذیه می کند ، تنها بخشی از پارچه از طریق وقایع ترسیم می شود. بقیه در یک دیسک لهجه تمام شده که در آن گرم شده است جمع می شود. مواد موجود در دیسک اعتباربخشی به 3 میلیون درجه فارنهایت رسیده است ، که محققان می گویند مطابق با TDE است. این به اندازه کافی گرم است تا اشعه ایکس را منتشر کند و این انتشار گازهای گلخانه ای در سال 2012 به اوج روشنایی رسیده است ، سه سال پس از اولین بار IMBH هنگامی که 50 تا 100 برابر روشن تر بودند. از آن زمان رو به کاهش است. این خروجی Hyperlumiosal X -ray برای یک سیاه چاله در یک جدول ستاره بسیار روشن است ، اما مربوط به محدوده تئوریزه شده برای IMBH است.
تصویر یک هنرمند سیاه چاله با دیسک لهجه. در حالی که یک سیاه چاله ماده ستاره ای را به خود جلب می کند ، برخی از آنها در یک دیسک آکندهی بیش از حد گرم شده جمع می شوند که X -rays را منتشر می کند. اعتبار تصویر: Noirlab/Aura/NSF/p. مانورفلد
نویسندگان در سند خود توضیح می دهند: “خصوصیات مشاهده شده HLX-1 آن را به یک منبع غیرمعمول و جذاب تبدیل می کند ، طبقه بندی در کلاس های معمولی اشیاء جمع و جور معتبر دشوار است.” آنچه آنها مشاهده می کنند نیز می تواند به دلیل ماهیت X -rays آنها پیدا شود ، و نویسندگان می گویند این یک فرصت متفاوت است. آنها می نویسند: “ما نمی توانیم پس زمینه یا کوازار بسیار دور را حذف کنیم.”
نکته گیج کننده در مورد NGC 6099 HLX-1 این است که انتشار اشعه ایکس دارای یک همتای نوری است. این پسر ، یک منبع نوری مانند نقطه ، می تواند از یک خوشه ستاره باشد که میزبان IMBH است. این با این تئوری موافق است که نشان می دهد IMBH در خوشه ها شکل می گیرد. یا ممکن است از X -rays باشد که به دیسک لهجه برخورد کرده و سپس به عنوان یک چراغ نوری ظاهر می شود. این تفسیر مطابق و با اسکریپت های IMBH است. نویسندگان در کتاب خود نوشتند:
چگونگی تغییر میزان انتشار گازهای گلخانه ای طی چند سال آینده می تواند دقیقاً آنچه را با HLX-1 اتفاق می افتد توضیح دهد.
روبرتو سوریا ، نویسنده مطالعه گفت: “اگر IMBH یک ستاره می خورد ، چه مدت طول کشید تا گاز خود را بلعید؟ در سال 2009 ، HLX-1 کاملاً روشن بود. سپس در سال 2012 حدود 100 برابر روشن تر بود. و سپس او دوباره فرود آمد.” “بنابراین اکنون ما باید صبر کنیم و ببینیم که بارها و بارها مشتعل می شود ، یا یک آغاز وجود دارد ، اوج وجود دارد و اکنون فقط تا زمانی که ناپدید شود ، تمام راه را پایین می آورد.”
این تصویر نشان می دهد که ستاره ای که در طول جزر و مد بر روی جزر و مد توسط یک سیاه چاله اسپاژ می شود. اعتبار تصویر: NASA / CXC / M. WEISS.
محققان در پایان مطالعه خود تأکید کردند که “منبع معیارهای انتخاب اساسی برای IMBH را برآورده می کند.” این ساده ترین توضیح برای مشاهدات است.
“نتیجه گیری آنها نوشت:” ما در مورد تفسیرهای جایگزین بحث کرده ایم و ادعا کرده ایم که IMBH در یک خوشه ستاره جمع و جور ، که با استفاده از برکناری جزر و مد یا تخریب جزر و مد یک ستاره با جرم کم ، ساده ترین توضیحات مربوط به داده های موجود است. “
در نگاه اول ، این توضیح نمی دهد که چرا NGC 6099 HLX-1 در سال 2009 کم رنگ تر شد و سپس در سال 2012 50 تا 100 بار روشن شد.
بهترین توضیحات ستاره یک مدار بیضوی است که به طور دوره ای موضوع را در طی رویکردهای نزدیک به IMBH محروم می کند ، چیزی که در TDE در اطراف SMBH مشاهده شده است. این توضیح همچنین متغیر X را از سایر نامزدهای IMBH توضیح می دهد.
“یک پاسخ احتمالی این است که HLX-1 از سختی یک ستاره همراه در یک مدار خارج از مرکز (قطع جزئی جزر و مد) استفاده می شود. این مدلی است که به عنوان مثال ، توضیح می دهد که خروجی های مکرر اشعه ایکس در مشهورترین نامزد IMBH ESO 243-49 HLX-1.
سناریوی دیگری وجود دارد که می تواند NGC 6099 HLX-1 و مدل درخشش DIM-DIM آن را توضیح دهد. رشد اولیه درخشندگی در سال 2009 ممکن است از گاز شوکه شده در جریان اعتباربخشی باشد که در آن تقاطع می کند. سپس اوج در سال 2012 ممکن است از مرحله تجمع دیسک باشد. مشاهدات بیشتر به اخترشناسان کمک می کند تا آن را درک کنند.
“ردیابی مشاهدات X -ray برای تعیین اینکه آیا منبع X -rays اکنون به طور مداوم در باند TDE مورد انتظار کاهش می یابد ، لازم خواهد بود ، خواه و چه در آستانه مقدسین به وضعیت کم/سخت (که باعث محدود شدن جرم BH می شود) یا از طرف دیگر ، دوباره افزایش می یابد.”
پاسخ های واقعی به NGC 6099 HLX-1 و سوال از وجود IMBH به مشاهدات بیشتر متکی است. اگر IMBHS یک مرحله میانی بین سیاه چاله های یک توده ستاره و SMBH باشد ، پیدا کردن آنها در حالی که با تجمع رشد می کنند بسیار مهم است. یک ارتباط متناسب بین جرم سیاه چاله و جرم کهکشان میزبان وجود دارد و پیدا کردن IMBH بیشتر نیز به تقویت این ارتباط کمک می کند. اگر اخترشناسان بتوانند IMBH بیشتری را در حومه کهکشان های عظیم پیدا کنند ، ممکن است نشان دهد که آنها در نهایت در کهکشان قرار می گیرند و به رشد سلسله مراتبی SMBH ها کمک می کنند.
چیز دیگری می تواند باعث رشد SMBH شود به جز مخلوط کردن و بلع IMBH. برخی از اخترفیزیکدانان پیشنهاد می کنند که SMBH از طریق فروپاشی مستقیم در هاله ماده تاریک رشد می کند. ممکن است چندین مکانیسم رشد SMBH وجود داشته باشد.
ما از تعصبات مشاهده رنج می بریم که در آن SMBH تشخیص آسانتر از IMBH است. ممکن است IMBH بسیار بیشتری وجود داشته باشد و ما فقط در تلاش هستیم تا آنها را پیدا کنیم. پیدا کردن بیشتر آنها به اخترشناسان کمک می کند تا رشد سیاهچاله ها را درک کنند.
مطالعه IMBH همان چیزی است که لازم است. اگر تعداد بیشتری از آنها را در جایی که هستند پیدا کنیم ، می توانند به توضیح سلسله مراتب سیاهچاله ها و چگونگی عظیم آنها کمک کنند.
سوریا گفت: “بنابراین ، اگر ما خوش شانس باشیم ، سیاهچاله های آزادانه شناور را پیدا خواهیم کرد ، ناگهان به دلیل یک رویداد برای شکستن جزر و مد ، با اشعه ایکس روشن می شویم.” “اگر ما بتوانیم یک بررسی آماری انجام دهیم ، به ما می گوید که چه تعداد از این IMBH وجود دارد ، چند بار آنها ستاره را می شکنند ، چند کهکشان با مونتاژ کهکشان های کوچکتر رشد کرده اند.”




