واکسن کامل | وبلاگ ویروس شناسی

توسط گرترود دبلیو ری

برخلاف تصور رایج، بیشتر واکسنها در واقع از عفونت با یک پاتوژن جلوگیری نمیکنند، در عوض از بیماریای که به دنبال عفونت ایجاد میشود، جلوگیری میکنند. واکسن ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) به عنوان یک استثنا قابل توجه در این زمینه است. یک مطالعه اخیر نشان میدهد که آنتیبادیهایی که در پاسخ به واکسن HPV تولید میشوند، میتوانند ویروس را حتی پس از اینکه قبلاً به سلولهای انسانی متصل شدهاند، خنثی کنند، این ویژگی معمولاً با واکسنها یا به طور کلی آنتیبادیها مرتبط نیست.
نوع دفاعی که هم از عفونت و هم از بیماری جلوگیری می کند به عنوان شناخته می شود استریل کردن ایمنی و معمولاً با خنثی کردن آنتی بادی هایی که ویروس را قبل از ورود به سلول ها متصل می کنند، واسطه می شود. برای اینکه عفونت رخ دهد، ویروس ابتدا باید به گیرنده های سطح سلول بچسبد و سپس قبل از انتشار به سلول های دیگر وارد سلول شود که در آنجا تکثیر می شود. اگر آنتیبادیها با مسدود کردن اتصال یا جلوگیری از تغییرات ساختاری لازم برای ورود به سلول، در این فرآیند دخالت کنند، بهطور مؤثری ویروس را قبل از شروع عفونت خنثی میکنند.
عفونت HPV غیر معمول است زیرا به کندی پیشرفت می کند. پس از اتصال به سلول های اپیتلیال، ذرات HPV می توانند ساعت ها قبل از درونی شدن روی سطح سلول باقی بمانند. این تأخیر ویروس را در معرض و مستعد تخریب میگذارد – یک پنجره طولانی ایجاد میکند که در طی آن آنتیبادیها میتوانند مداخله کنند. بر اساس این مشاهدات، نویسندگان مطالعه پرسیدند که آیا آنتیبادیهای افراد واکسینه شده همچنان میتوانند ذرات HPV را پس از اینکه ذرات قبلاً به سلولها متصل شده بودند، غیرفعال کنند.
برای پاسخ به این سوال، محققان آنتیبادیهای جدا شده از نمونههای خون زنان واکسینه شده با واکسن گارداسیل را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند که از شایعترین گونههای منتقله از راه جنسی HPV از جمله HPV-16 محافظت میکند. آن ها دو نوع آنتی بادی را بررسی کردند: آنتی بادی های سرمی، که فعالیت ترکیبی بسیاری از سلول های B مختلف را نشان می دهند، و آنتی بادی های مونوکلونال مشتق شده از سلول های B حافظه ویژه HPV-16. آنتی بادی های سرم پلی کلونال هستند، بسیاری از اپی توپ های آنتی ژنی را تشخیص می دهند و بنابراین پیچیدگی پاسخ های ایمنی در دنیای واقعی را منعکس می کنند. در مقابل، هر نوع آنتی بادی مونوکلونال یک اپی توپ ویروسی را هدف قرار میدهد و استفاده از آنتیبادیهای مونوکلونال به درک دقیقتری از مکانیسمهای ایمونولوژیک کمک میکند و استراتژیهای خنثیسازی متفاوتی را نشان میدهد.
با استفاده از نسخه مهندسی شده و غیرعفونی HPV-16، محققان ابتدا اجازه دادند ویروس به سلول های پوست انسان کشت شده بچسبد، سپس سرم یا آنتی بادی های مونوکلونال را در مقاطع زمانی بین 3 تا 24 ساعت بعد تزریق کردند. آنها سپس بررسی کردند که آیا عفونت پس از افزودن آنتی بادی ها ادامه دارد یا خیر. هر دو نوع آنتی بادی وقتی 3 ساعت پس از چسبیدن به ویروس اضافه می شوند، حتی پس از رقت 250 برابری، تقریباً به طور کامل عفونت را مسدود می کنند. قابل توجه است، این اثر هنوز وجود داشت (البته در سطح کاهش یافته) زمانی که آنتی بادی ها تا 18 ساعت پس از اتصال معرفی شدند. در مجموع، این یافتهها نشان میدهند که آنتیبادیهای ضد HPV ساعتها پس از چسبیدن ویروس به غشای سلول میزبان مؤثر باقی میمانند و حتی در غلظتهای پایین نیز بسیار قوی هستند. علاوه بر این، آنتیبادیها نه تنها از چسبندگی جلوگیری میکنند، بلکه میتوانند از پیشرفت عفونت حتی پس از شروع فرآیند جلوگیری کنند.
میکروسکوپ فلورسانس سه مکانیسم مختلف را نشان داد که توسط آن آنتیبادیهای مونوکلونال HPV پس از اتصال ویروس به سلول عمل میکنند. به طور خلاصه، آنها می توانند 1) باعث جدا شدن کامل ویروس از سطح سلول شوند. 2) ویروس را در جای خود قفل می کند، در نتیجه تغییرات ساختاری لازم برای درونی شدن ویروس در سلول را مسدود می کند. و در برخی موارد می توانند 3) ویروس را به داخل سلول همراهی کنند و قبل از شروع تکثیر باعث تخریب آن شوند.
شواهد حاصل از آزمایشات بالینی و مطالعات طولانی مدت به طور مداوم نشان داده است که محافظت با واسطه واکسن HPV از عفونت واقعی است. حتی زمانی که پزشکان از پیشرفتهترین و حساسترین آزمایشها استفاده میکنند، افراد واکسینه شده اغلب برای انواع خاص HPV تحت پوشش واکسن مثبت نمیشوند، و این تأیید میکند که ایمنی ناشی از واکسیناسیون HPV واقعاً عقیمکننده است.
این یافته ها درک ما را از نحوه عملکرد آنتی بادی ها تغییر می دهد و دیدگاه جدیدی در مورد قدرت واکسن ها ارائه می دهد. آنتیبادیهای ناشی از واکسن HPV بهجای اینکه فقط بهعنوان یک مانع سطح سلولی عمل کنند، بهعنوان یک سیستم دفاعی لایهای عمل میکنند و ویروس را در مراحل مختلف عفونت رهگیری میکنند. و نتیجه گیری قابل توجه است: واکسیناسیون HPV نه تنها خطر ابتلا به سرطان را کاهش می دهد بلکه به طور کامل از عفونت جلوگیری می کند.
[This paper was discussed in detail on TWiV 1309.]



