مقالات

پرتره جدید اقلیدس از برآمدگی شلوغ راه شیری


تلسکوپ فضایی اقلیدس ESA برای اندازه گیری انتقال به سرخ تعداد زیادی از کهکشان ها طراحی شده است. هدف درک ماده تاریک، انرژی تاریک و انبساط جهان است. اما از آنجایی که این تلسکوپ دارای یک دوربین 600 مگابایتی با زاویه باز است، می تواند تصاویر دراماتیکی نیز ثبت کند.

این کاری است که اقلیدس اخیراً هنگام عکاسی از برآمدگی کهکشانی در کهکشان راه شیری انجام داد. برآمدگی منطقه ای متراکم است که شامل حدود 10 میلیارد ستاره است که اکثراً پیرتر و قرمزتر هستند. قدمت این ستارگان به زمان شکل گیری کهکشان در حدود 10 یا 11 میلیارد سال پیش برمی گردد. در این تصویر از مارس 2025، تلسکوپ فضایی حدود 60 میلیون ستاره را ثبت کرده است. او همچنین چیزهای دیگری مانند سحابی ها و خوشه های ستاره ای را به تصویر کشید.

*این اینفوگرافی زمینه برآمدگی کهکشانی و همچنین انواع اجرام موجود در تصویر را نشان می دهد. اعتبار تصویر: اقلیدس تصاویر: ESA/Euclid/Euclid Consortium/NASA، CFHT، پردازش تصویر توسط J.-C. Cuillandre و E. Bertin (CEA Paris-Saclay); آثار هنرمند راه شیری: ESA/Gaia/DPAC، Stefan Payne-Wardenaar) مجوز: CC BY-SA 3.0 IGO یا ESA Standard License*

اقلیدس برای گرفتن این تصویر در 10 نقطه مجزا 26 ساعت زمان برد. هر هدف گیری فردی منطقه ای بزرگتر از اندازه ماه کامل را پوشش می دهد. شایان ذکر است که اقلیدس، اگرچه برای انجام این کار 26 ساعت طول کشید، اما این تصویر را بسیار سریعتر از سایر تلسکوپ ها ثبت کرد.

این بخش بزرگ‌شده تصویر نشان می‌دهد که برآمدگی راه شیری چقدر پر از ستارگان است. اعتبار تصویر: ESA/Euclid/Euclid Consortium/NASA، CFHT، پردازش تصویر توسط J.-C. کویلاندر و ای. برتین (CEA Paris-Saclay). مجوز: CC BY-SA 3.0 IGO یا ESA Standard License *این قسمت بزرگ‌شده تصویر نشان می‌دهد که برآمدگی راه شیری چقدر پر از ستارگان است. اعتبار تصویر: ESA/Euclid/Euclid Consortium/NASA، CFHT، پردازش تصویر توسط J.-C. Cuillandre و E. Bertin (CEA Paris-Saclay). مجوز: CC BY-SA 3.0 IGO یا مجوز استاندارد ESA*

این تصویر با 60 میلیون ستاره خود، برای میکرولنزینگ گرانشی ایده آل است، تکنیکی که می تواند اجرام بسیار کم نور مانند سیارات فراخورشیدی را تشخیص دهد. زمانی کار می کند که دو ستاره نسبت به یکدیگر در شرایط اقلیدسی در یک راستا قرار گیرند. جرم ستاره پیش زمینه فضا-زمان را منحرف می کند و ستاره پس زمینه را بزرگ و درخشان می کند. هنگامی که یک سیاره فراخورشیدی به دور ستاره پیش‌زمینه می‌چرخد، تصویر ستاره پس‌زمینه را به شکل کوچکی تغییر می‌دهد و تلسکوپ‌ها می‌توانند این تغییر کوچک را حس کنند. اما میکرولنزینگ گرانشی فقط در میدان ستاره‌ای شلوغ کار می‌کند، جایی که احتمال وقوع هم‌ترازی‌های تصادفی ستاره‌ها بیشتر است. تلسکوپ های زمینی تاکنون با این تکنیک تمام اکتشافات سیاره فراخورشیدی را انجام داده اند، اما اقلیدس باید بتواند از آنها پیشی بگیرد.

این نمودار نحوه عملکرد میکرولنزینگ گرانشی را نشان می دهد. وقتی دو ستاره در یک ردیف قرار می گیرند، ستاره پیش زمینه به عنوان عدسی برای ستاره پس زمینه عمل می کند. وقتی یک سیاره فراخورشیدی به دور ستاره پیش‌زمینه می‌چرخد، تلسکوپ‌ها می‌توانند تغییر نور را تشخیص دهند. اعتبار تصویر: ESA. مجوز: CC BY-SA 3.0 IGO یا ESA Standard License *این تصویر نحوه عملکرد میکرولنزینگ گرانشی را نشان می دهد. وقتی دو ستاره در یک ردیف قرار می گیرند، ستاره پیش زمینه به عنوان عدسی برای ستاره پس زمینه عمل می کند. وقتی یک سیاره فراخورشیدی به دور ستاره پیش‌زمینه می‌چرخد، تلسکوپ‌ها می‌توانند تغییر نور را تشخیص دهند. اعتبار تصویر: ESA. مجوز: CC BY-SA 3.0 IGO یا مجوز استاندارد ESA*

میکرولنزینگ گرانشی هرگز بخشی از مأموریت اصلی اقلیدس نبود، اگرچه بخشی از علم میراث به حساب می آمد. وقتی به برآمدگی کهکشانی اشاره می کند، به حوزه های علمی اصلی خود نگاه نمی کند. اقلیدس بر اساس شرایط نوری حرارتی و سرگردان محدودیت های ماموریت خاصی دارد. باید تاج‌نگار خود را به سمت خورشید بگیرد تا خنک بماند. از آنجایی که برآمدگی کهکشانی در جهت ثابتی است و از آنجایی که میدان دید اقلیدس در طول سال آسمان را طی می کند، او فقط می تواند دو بار در سال، یعنی در اعتدال، به برآمدگی نگاه کند. و از آنجایی که رصد میدان‌های اصلی آن در آن زمان‌ها چندان پربار نبود، در عوض به برآمدگی نگاه می‌کند، جایی که ستارگان فشرده، ریزلنز گرانشی را محتمل‌تر می‌کنند.

Jean-Philippe Beaulieu از موسسه اخترفیزیک پاریس در فرانسه توضیح می‌دهد: «برای گرفتن میکرولنز، باید بخش‌هایی از آسمان را مشاهده کنید که مملو از ستارگان هستند، مانند نزدیک مرکز کهکشان ما. او آغازگر اولیه مطالعه برآمدگی کهکشانی اقلیدس بود و ریاست گروه کاری سیاره فراخورشیدی کنسرسیوم اقلیدس را بر عهده داشت.

Beaulieu افزود: “در طول بیست سال گذشته، تقریباً 300 سیاره فراخورشیدی با استفاده از این تکنیک کشف شده است، همه با تلسکوپ های زمینی و همه به سمت مرکز کهکشان ما. این تصویر اقلیدس شامل 51 منظومه سیاره ای شناخته شده است – و به مطالعه بسیاری از سیاره های دیگر کمک خواهد کرد.”

26 ساعت استفاده شده برای ثبت این تصویر زمان کافی برای یافتن سیارات فراخورشیدی نیست. این نیاز به مشاهدات بسیار طولانی تری دارد. اما این مدت برای تعیین جرم برخی از سیارات فراخورشیدی که قبلاً کشف شده بودند کافی بود.

سهم عمده از مطالعه اقلیدس در مورد برآمدگی کهکشانی ممکن است زمانی حاصل شود که تلسکوپ های دیگری مانند نانسی گریس رومن مطالعات خود را انجام دهند. ماموریت تلسکوپ فضایی رم حول چندین بررسی طراحی شده است که یکی از آنها بررسی 15 ماهه کهکشانی زمان برآمدگی دامنه (GBTDS) است. به دنبال رویدادهای میکرولنزینگ در برآمدگی کهکشانی خواهد بود و انتظار می‌رود حدود 1400 سیاره فراخورشیدی سرد با جرم بیشتر از مریخ پیدا کند. این عدد همچنین شامل حدود 300 سیاره فراخورشیدی با جرم کمتر از سه زمین است. ستاره شناسان از داده های اقلیدس برای درک رویدادهای میکرولنزینگ استفاده خواهند کرد.

ناتالیا رکسینی از موسسه اخترفیزیک پاریس در فرانسه که رهبری انتشار داده‌های اقلیدس برای جامعه علمی Bulge Surve را بر عهده داشت، می‌گوید: «در عرض 24 ساعت، اقلیدس ستارگانی را که در تمام رویدادهای ریز لنز آتی که تلسکوپ فضایی رومی شناسایی خواهد کرد، گرفته است، اما قبل از اینکه ستارگان و سیارات درگیر در صف قرار گیرند.

ناتالیا توضیح می‌دهد: «این بدان معناست که هر کسی که یک رویداد میکرولنزینگ را در همان منطقه، به عنوان مثال با رومن، پیدا کند، اکنون می‌تواند از داده‌های اقلیدس به عنوان مرجع زمانی در گذشته استفاده کند و ببیند ستاره‌ها قبل از همپوشانی چه شکلی بودند.» از آنجایی که اقلیدس می‌تواند به وضوح ستاره‌های منفرد را از هم جدا کند، می‌توان سرعت حرکت آنها را در طول زمان اندازه‌گیری کرد و از این اطلاعات برای تأیید وجود یک سیاره و تعیین جرم آن استفاده کرد. این با داده‌های یک نقطه از زمان امکان‌پذیر نخواهد بود.»

روش های سیاره فراخورشیدی با سوگیری های رصدی خود مبارزه می کنند. به عنوان مثال، روش ترانزیت به احتمال زیاد سیارات بزرگتر را در مدارهای نزدیک تشخیص می دهد تا سیارات کوچکتر در مدارهای وسیعتر. اما میکرولنزینگ گرانشی متفاوت است.

ناتالیا گفت: “این تکنیک بی طرفانه است، ما هر چیزی را که وجود دارد تشخیص می دهیم.” “این به طور منحصر به فردی برای شناسایی سیارات فراخورشیدی سرد مناسب است. و ما انتظار داریم که هر ستاره در کهکشان راه شیری حداقل یک چنین سیاره را میزبانی کند.”

برخی از سیارات فراخورشیدی که قبلاً کشف شده بودند هنوز اندازه گیری دقیق جرم خود را ندارند و اقلیدس آنها را ارائه خواهد کرد. Beaulieu گفت: “من تیمی را رهبری کردم که OGLE-2005-BLG-390Lb را 20 سال پیش کشف کرد.” “این یک سیاره یخی است، کمی شبیه Hoth از جنگ ستارگان. بعد از این همه مدت، من هیجان زده هستم که اقلیدس بالاخره می تواند به ما اجازه دهد جرم دقیق آن را اندازه گیری کنیم.”

تصویر این هنرمند سیاره فراخورشیدی OGLE-2005-BLG-390Lb را نشان می دهد. جهان یخ زده به نام سیاره جنگ ستارگان، هوث نامیده می شود. اگرچه 20 سال پیش کشف شد، اما جرم آن هرگز به طور دقیق اندازه گیری نشده است. اقلیدس در نهایت می تواند جرم خود را اندازه گیری کند. اعتبار تصویر: توسط ESO - http://www.eso.org/public/news/eso0603/، CC BY 3.0، https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11045388 *تصویر این هنرمند سیاره فراخورشیدی OGLE-2005-BLG-390Lb را نشان می دهد. جهان یخ زده به نام سیاره جنگ ستارگان، هوث نامیده می شود. اگرچه 20 سال پیش کشف شد، اما جرم آن هرگز به طور دقیق اندازه گیری نشده است. اقلیدس در نهایت می تواند جرم خود را اندازه گیری کند. اعتبار تصویر: توسط ESO – http://www.eso.org/public/news/eso0603/، CC BY 3.0، https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11045388*

اقلیدس تنها در 24 ساعت داده‌های منحصربه‌فردی را در مورد مرکز کهکشان راه شیری با نمای بزرگ و واضح از این منطقه ارائه کرد. با گذشت زمان، جدایی بین منابع و عدسی‌ها افزایش می‌یابد. به همین دلیل است که این داده‌های اقلیدس نقطه شروعی برای ماموریت‌های گذشته و آینده خواهد بود و امکان مطالعه سیارات فراخورشیدی و جرم آنها را فراهم می‌کند. حرکات ستاره ای و غبار در کهکشان ما.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا