مقالات

اخترشناسان فیزیک مختلف کلون های شبیه سازی شده را در راه شیری بررسی می کنند


چگونه می توانید به دنبال ماده ای باشید که هیچ نوع نور به آن نمی دهد اما تأثیر گرانشی دارد که کهکشان ها را شکل می دهد؟ این چالشی است که محققان در هنگام تلاش برای یافتن و توضیح ماده مرموز به نام Dark Matter با آن روبرو هستند. آنها با “چیز” نامرئی می جنگند که به نظر می رسد بخش بزرگی از همه چیز در جهان را تشکیل می دهد.

کیهان شناس گلوزویچ و ستاره شناس اتان اوبلر با ایجاد شبیه سازی های ابر رایانه ای از کهکشان راه شیری راهی برای آزمایش ایده ها برای ماده تاریک ارائه داده اند. پروژه آنها “شبیه سازی های کیهانی برای افزایش مقیاس با شرایط اولیه در خارج از ماده تاریک سرد” یا Cozmic ، به طور خلاصه نامیده می شود. آنها آنچه را که آنها “فیزیک جدید” می نامند را به کلون های شبیه سازی شده راه شیری اعمال کردند و از یک ابر رایانه استفاده کردند تا مدل های مختلفی از راه شیری را از روشی که امروز با آن آشنا هستیم ، بسازد.

گلوسویچ گفت: “ما می خواهیم توده ها و سایر خصوصیات کوانتومی این ذرات را اندازه گیری کنیم و می خواهیم نحوه تعامل آنها با هر چیز دیگری را اندازه گیری کنیم.” “با Cozmic ، برای اولین بار ، ما قادر به شبیه سازی کهکشانهایی مانند ما با قوانین بدنی اساساً متفاوت هستیم – و این قوانین را در برابر مشاهدات واقعی نجومی آزمایش می کنیم.”

چالش ماده تاریک

کشف ماده تاریک در اوایل قرن بیستم یکی از آن تحولاتی است که نحوه مشاهده اخترشناسان شکل گیری و تکامل کهکشان را تغییر داد. این چیزی نیست که آنها بتوانند یک تلسکوپ را هدایت کنند و بگویند ، “اوه ، نگاه کنید ، ماده تاریک وجود دارد.” شما فقط نمی توانید ببینید. نمی توان آن را لمس کرد یا هر نوع تابش را بازتاب داد یا آزاد کرد. تمام آنچه به نظر می رسد تأثیر گرانشی بر چیزهای اطراف آن است. این تنها راهی است که دانشمندان می دانند وجود دارد.

تراکتور گرانشی ماده تاریک در کهکشان ها بر اشکال آنها – مورفولوژی آنها – و حرکات آنها از طریق فضا تأثیر می گذارد. اخترشناسان متوجه شده اند که چیزی کهکشان ها را به روش هایی که نمی توانند توضیح دهند محدود می کند. دانشمند فریتز زویکی چیزی تاریک ارائه داد و نامرئی کار را انجام می دهد. بعداً ، ستاره شناس ورا روبین و تیم وی تأثیرات روی کهکشان های مختلف را اندازه گیری می کنند و این کار منجر به تأیید وجود ماده تاریک شده است.

امروزه ، اخترشناسان می توانند اثرات ماده تاریک را نه تنها بر روی کهکشان ها بلکه بر روی گروه های آنها و در واقع بر ساختار بزرگ جهان نظارت کنند. با این حال ، اخترشناسان نمی دانند که چیست. نظریه های مختلفی در مورد آن و نقش آن در جهان وجود دارد. شما ممکن است از اصطلاح “ماده تاریک سرد” شنیده باشید ، که یک گونه فرضی از ماده تاریک است که در تکامل کیهانی نقش دارد. دانشمندان پیشنهاد می کنند که این مسئله ممکن است از زنبورها (ذرات بسیار سبک) ، هاله های جمع و جور گسترده (ماچو ، که احتمالاً وجود ندارند اما هنوز رد نشده اند) و ذرات عظیم (WIMP) که هنوز پیدا نشده یا اثبات نشده اند ، تشکیل شود.

روش شیری که از زمین می بینیم اگر تعامل با ماده تاریک فقط کمی متفاوت باشد ، بسیار متفاوت به نظر می رسد. اعتبار: NPS/کیت توماس.

چگونه شاخه های راه شیری با ماده تاریک آزمایش می کنند

بنابراین ، ما می دانیم که ماده تاریک کاری را به کهکشان ها انجام می دهد ، اما ما نمی دانیم که چیست. پروژه COZMIC به اخترشناسان و کیهان شناسان اجازه می دهد تا چگونگی شکل گیری و توسعه کهکشان ها در جهان را با ماده بسیار تاریک مطالعه کنند. شاخه های راه شیری اساساً به اخترشناسان اجازه می دهد تا با پارامترها بچرخند تا ببینند چه نوع از کهکشان ها در جهان ها با تنظیمات مختلف ماده تاریک شکل گرفته اند. گلوسویچ گفت: “ما می خواهیم توده ها و سایر خصوصیات کوانتومی این ذرات را اندازه گیری کنیم و می خواهیم نحوه تعامل آنها با هر چیز دیگری را اندازه گیری کنیم.” “با Cozmic ، برای اولین بار ، ما قادر به شبیه سازی کهکشانهایی مانند ما با قوانین بدنی اساساً متفاوت هستیم – و این قوانین را در برابر مشاهدات واقعی نجومی آزمایش می کنیم.”

از آنجا که ماده تاریک از ابتدای جهان وجود داشته است ، آزمایش نقش های آن در تاریخ فضایی نیز مهم است. در مطالعات Cozmic ، تیم انواع مختلفی از رفتار ماده تاریک را مطالعه می کند و کمی قانون قوانین فیزیک را برطرف می کند. در سناریویی به نام مدل بیلیارد-لحظه ، هر ذره از ماده تاریک در جهان اولیه با پروتون ها روبرو می شود. این مانند آغاز یک بازی غول پیکر Billiard Ball است. در میان چیزهای دیگر ، این روش شیری را با پاک کردن وجود کهکشانهای ماهواره ای تغییر می دهد. اثرات دیگری نیز وجود دارد که منعکس کننده سرعت در حال تغییر ذرات ماده تاریک و وجود ذرات جرم کم است.

در سناریوی دوم ، Cozmic توانایی ذرات ماده تاریک در تعامل با ماده طبیعی (Barion) (مانند سیارات ، اتم ها و غیره) را آزمایش می کند ، در حالی که ذرات دیگر به سادگی از آن عبور می کنند. مدل سوم ذرات ماده تاریک را در اختیار داشت که در طول تاریخ کیهانی با خود تعامل دارند و این امر بر شکل گیری کهکشان به طرق مختلف از آنچه امروز می دانیم تأثیر می گذارد.

مجموعه ای شبیه سازی شده از کهکشان ها با رفتار متفاوت ماده تاریک ، که در تاریخ جهان برنامه ریزی شده است. اعتبار: آزمایشگاه ClusceVic. مجموعه ای شبیه سازی شده از کهکشان ها با رفتار متفاوت ماده تاریک ، که در تاریخ جهان برنامه ریزی شده است. اعتبار: آزمایشگاه ClusceVic.

شبیه سازی ها و آینده درک ماده تاریک

به گزارش Gluscevic ، پروژه Cozmic به اخترشناسان مسیرهای جدیدی برای درک ماده تاریک می داد. “در حالی که بسیاری از آپارتمان های شبیه سازی قبلی اثرات جرم ماده تاریک یا فقط تعامل را بررسی کرده اند” ، تاکنون هیچ کس تعامل ماده تاریک را با ماده طبیعی شبیه سازی نکرده است. چنین تعامل عجیب و غریب یا غیرقانونی نیست. در واقع ، آنها احتمالاً وجود دارند. “

مراحل بعدی استفاده از این شبیه سازی ها و مقایسه آنها با تصاویر از رصدخانه های موجود و آینده خواهد بود. این مقایسه ها ایده جدیدی راجع به چگونگی ماده تاریک در ایجاد جهان که امروز می شناسیم گنجانده شده است. “سرانجام ، ما قادر به سؤال هستیم” ، کدام نسخه از جهان بیشتر شبیه ماست؟ “گلوزچویچ گفت.

برای اطلاعات بیشتر

اخترشناسان فیزیک مختلف کلون های شبیه سازی شده را در راه شیری بررسی می کنند

کوزمی I. شبیه سازی های کیهانی برای افزایش مقیاس با شرایط اولیه در خارج از ماده تاریک سرد

کوزمی ii. شبیه سازی های کیهانی برای افزایش مقیاس با شرایط اولیه غیر CDM کسری

کوزمی iii شبیه سازی های کیهان شناختی فقط در حال افزایش ماده تاریک با شرایط اولیه سرکوب شده


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا