مقالات

نمایی جدید از Mons Olympe


پس از 100000 گردش و نزدیک به 23 سال در مریخ، مدارگرد مریخ اودیسه ناسا چیزهای زیادی دیده است. این فضاپیما برای نقشه برداری از یخ و مطالعه زمین شناسی آن فرستاده شد، اما در طول مسیر بیش از 1.4 میلیون تصویر از این سیاره به ثبت رساند.

تصویری که اخیراً از بلندترین کوه و آتشفشان منظومه شمسی، مونس المپوس گرفته شده است.

این تصویر برنده هیچ مسابقه عکاسی نخواهد شد، اما این موضوع نیست. دانشمندان در استخراج اطلاعات متخصص هستند و تصاویری مانند این حاوی اطلاعاتی هستند که بخشی از معمای کلی مریخ است.

در این تصویر، ادیسه به صورت افقی به مریخ نگاه می کند. فضاپیما معمولاً به سمت سطح پایین قرار می گیرد و تصاویر را به صورت نوارهای بلند می گیرد، به همین دلیل است که تصویر چنین شکل غیرعادی دارد. اما این نمای افقی بخشی از تلاش برای استفاده از دوربین Odyssey و سیستم تصویربرداری حرارتی آن (THEMIS) برای ثبت تصاویر در ارتفاع بالا از افق مریخ است.

جفری پلات، دانشمند پروژه Odyssey از آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در این باره گفت: «معمولاً ما المپوس مونس را در نوارهای باریکی از بالا می‌بینیم، اما با چرخاندن فضاپیما به سمت افق، می‌توانیم در یک تصویر ببینیم که چقدر بر روی چشم‌انداز ظاهر می‌شود. کالیفرنیای جنوبی که این ماموریت را مدیریت می کند. “تصویر نه تنها دیدنی است، بلکه داده های علمی منحصر به فردی را در اختیار ما قرار می دهد.”

طوفان های گرد و غبار معمولاً در پاییز مریخ شروع می شوند و لایه آبی در پایین آن گرد و غبار در جو مریخ است.  بالای آن یک لایه بنفش است.  اینجاست که غبار قرمز از سطح سیاره با یخ آبی مایل به آبی مخلوط می شود.  لایه سبز آبی بالایی جایی است که ابرهای یخی آب به 50 کیلومتری آسمان می رسند.  اعتبار تصویر: NASA/JPL-Caltech/ASU
طوفان های گرد و غبار معمولاً در پاییز مریخ شروع می شوند و لایه آبی در پایین آن گرد و غبار در جو مریخ است. بالای آن یک لایه بنفش است. اینجاست که غبار قرمز از سطح سیاره با یخ آبی مایل به آبی مخلوط می شود. لایه سبز آبی بالایی جایی است که ابرهای یخی آب به 50 کیلومتری آسمان می رسند. اعتبار تصویر: NASA/JPL-Caltech/ASU

Odyssey اولین تصویر افقی خود را در اواخر سال 2023 گرفت و مهندسان سه ماه طول کشید تا عملیات را به درستی انجام دهند. THEMIS در موقعیت ثابت و مستقیم به سمت پایین است. برای این تصاویر، کل فضاپیما باید 90 درجه کج می شد. اما همچنین باید موقعیتی را حفظ می کرد که خورشید بتواند به صفحات خورشیدی خود برخورد کند. برای انجام این کار، Mars Odyssey از رانشگرهای خود برای جهت دهی خود استفاده می کند تا آنتن های آن از زمین دور شوند. در نتیجه، فضاپیما در طول مانور قادر به برقراری ارتباط با زمین نبود.

مدارگردهایی مانند Odyssey، MRO و Mars Express از سطح مریخ با جزئیات کامل عکسبرداری کرده اند و آرشیو تصاویر وسیعی را در اختیار ما قرار داده اند. اما این تصاویر متفاوت است. آنها نگاهی متفاوت به آسمان مریخ، ابرها و غبار آن به دانشمندان می دهند.

THEMIS یک دوربین مادون قرمز است که برای تشخیص تغییرات دما در سطح مریخ طراحی شده است. می تواند ماسه، سنگ، یخ و گرد و غبار را تشخیص دهد. با هدف گرفتن آسمان، THEMIS می تواند حضور یخ و غبار را در جو مریخ اندازه گیری کند.

این اولین باری است که اودیسه از منظر افقی در جو مریخ می گذرد. این تصویر از حدود 250 مایلی بالای سطح مریخ گرفته شده است – تقریباً همان ارتفاعی که ایستگاه فضایی بین‌المللی به دور زمین می‌چرخد. اعتبار تصویر: NASA/JPL-Caltech/ASU

خدمه اودیسه برای اولین بار متوجه شدند که می توانند فضاپیما را به سمت افق هدایت کنند، زمانی که ماموریت های دیگر بر روی سطح مریخ فرود آمدند. زمانی که کنجکاوی در سال 2012 فرود آمد، اودیسه نقش کلیدی در انتقال اطلاعات مربوط به فرود به زمین داشت. برای انجام این کار، او باید خود را به گونه ای دیگر جهت گیری می کرد و آنتن خود را به سمت بیضی فرود مریخ نورد نشانه می رفت. هنگامی که آنتن را برای این کار قرار دادند، دانشمندان متوجه شدند که THEMIS به سمت افق است.

استیو سندرز، مهندس ماموریت Odyssey از لاکهید مارتین گفت: «ما فقط تصمیم گرفتیم دوربین را روشن کنیم و ببینیم که چه شکلی است. لاکهید مارتین اودیسه را ساخت و به اجرای عملیات روزانه در کنار مدیران ماموریت در JPL کمک می کند. بر اساس این آزمایش‌ها، ما دنباله‌ای طراحی کردیم که میدان دید THEMIS را در حین چرخش به دور سیاره در مرکز افق نگه می‌دارد.

https://www.youtube.com/watch?v=gm_g93wNj_8

Odyssey از هر نظر موفقیت قطعی داشته است و همچنان با قدرت ادامه دارد. در واقع، این طولانی ترین ماموریت فعال مداوم در اطراف سیاره دیگر است. اما این شاهکار نیازمند برنامه ریزی و عملیات دقیق است.

سندرز گفت: «فیزیک کارهای زیادی را برای ما انجام می دهد. اما اینها نکات ظریفی است که باید بارها و بارها مدیریت کنیم. که به معنای رفع نیازهای انرژی است.

Odyssey همچنین عرضه محدودی از سوخت هیدرازین برای رانشگرهای خود دارد. در صورت عدم وجود نشانگر سوخت، مهندسان باید مقدار باقیمانده پس از هر مانور را دوباره محاسبه کنند. یکی از راه هایی که آنها این کار را انجام می دهند، اعمال گرما به هر دو مخزن سوخت است تا ببینند چقدر طول می کشد تا آنها گرم شوند. در مارس 2023 ناسا گفت این فضاپیما سوخت کافی برای دوام حداقل تا پایان سال 2025 دارد.

برداشت یک هنرمند از مدارگرد اودیسه به دور مریخ.  اعتبار تصویر: ناسا
برداشت یک هنرمند از مدارگرد اودیسه به دور مریخ. اعتبار تصویر: ناسا

جوزف هانت، مدیر پروژه Odyssey از JPL، گفت: “نظارت دقیق برای ادامه ماموریت این مدت طولانی و در عین حال حفظ جدول زمانی تاریخی برنامه ریزی و اجرای علم – و شیوه های مهندسی نوآورانه لازم است.” ما مشتاقانه منتظریم تا در سال‌های آینده علوم بزرگ‌تری را جمع‌آوری کنیم.»

اودیسه می تواند مدار خود را تغییر دهد، بنابراین هیچ راهی برای محاسبه دقیق تعداد مدارهای باقی مانده از آن وجود ندارد. اما بیش از 100000 مورد در تقریباً 23 سال تکمیل شده است و احتمالاً چند صد مورد دیگر قبل از تمام شدن هیدرازین او تکمیل خواهد شد.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا