مقالات

مادر همه دوش شهاب سنگ می تواند ماهواره ها را تهدید کند


اندکی پس از آنکه اخترشناسان در 27 دسامبر 2024 یک سیارک 2024 را کشف کردند ، فهمیدند که این تهدیدی برای این زمین ایجاد نمی کند. اما این هنوز هم می تواند در ماه در سال 2032 تأثیر بگذارد. تأثیر بقایای می تواند ماهواره ها را تهدید کند و باعث یک حمام شهاب سنگ بسیار خیره کننده شود.

سیارک 2024 حدود 53 تا 67 متر قطر (174 تا 220 فوت) است. این همان اندازه سیارکی است که مسئول رویداد Tunguska در سال 1908 است. 4 ٪ پوند احتمال ضربه زدن به ماه را در سال 2032 دارد. و اگر این کار را انجام دهد ، او دهانه ای را به قطر 1 کیلومتر حفر می کند. این انفجار معادل حدود 6.5 تن متریک TNT خواهد بود و طبق مطالعات جدید ، حدود صد میلیون تن زباله ها را به فضا می فرستد. این ابر زباله ها می تواند خطری برای ماهواره ها باشد.

این مطالعه تحت عنوان “خطر بالقوه ماهواره ها به دلیل دفع ضربه قمری از سال 2032 توسط سیارک 2024” است و در مجلات AAS ارائه شده است. نویسنده اصلی پل ویگرت از گروه فیزیک و نجوم و انستیتوی مطالعه زمین و فضا (IESX) در دانشگاه غربی انتاریو است. این مقاله در دسترس Arxiv.org است.

این توالی از مشاهدات سیارک 2024 توسط تلسکوپ بسیار بزرگ ESO در ژانویه سال 2025 ، اندکی پس از کشف آن در دسامبر 2024 است. تصاویر به گونه ای تراز شده اند که در حالی که ستاره ها در پس زمینه حرکت می کنند ، سیارک در مرکز قاب ثابت می ماند. اعتبار تصویر: ESO/O. Hainaut و همکاران ، CC از 4.0 ، https://commons.wikimedia.org/w/index.php؟curid=158807442

صد میلیون تن تعداد زیادی است ، اما همه راه خود را به زمین نمی رسانند. نویسندگان می نویسند: “بسته به جای واقعی تأثیر بر ماه ، به اندازه 10 ٪ از این مواد می توانند در مدت زمان چند روز به زمین وصل شوند.” آنها مشخص کردند که در پایان سال 2032 ، اگر سال 2024 ماه را چرخانده باشد ، ماهواره های نزدیک زمین در معرض قرار گرفتن در معرض معادل یک شهاب سنگ یک شهاب سنگ قرار می گیرند. آنها می نویسند: “نگرانی اصلی ذرات دفع بالاتر از آستانه تأثیر ضربه (0.1 میلی متر) برای ماهواره هایی است که مستقیماً به مدار زمین کم (LEO) در گرانش نسبتاً کوتاه (روز تا چند ماه) تحویل داده می شوند و این می تواند فضایی برای یک فضاپیما باشد.”

هدف محققان تعیین تأثیر کوتاه مدت 2024 بر ماه خواهد بود. آنها تأکید می کنیم: “ما تأکید می کنیم که در تجزیه و تحلیل بعدی عدم اطمینان از بزرگی وجود دارد.” آنها پنج عامل مهم را ارزیابی کردند:

  • اندازه دهانه.
  • مقدار مواد پرتاب شده به فضا.
  • توزیع فرکانس تخلیه منقضی شده.
  • دامنه تأثیرات روی ماه.
  • کارآیی عرضه دفع فرار ، به نزدیکی فضای زمین می رسد.

این کار با کریدور سکته مغزی قمری آغاز می شود ، که بر اساس مرکز CNEOS برای مرکز مطالعات زمین میانه (CNEOS) استوار است. از متغیرها در طول مسیر محاسبه شده YR44 YR4 ، نویسندگان 10،000 شاخه برای سیارک و مسیرهای خود را شبیه سازی می کنند. 410 از آنها ماه را زد. این تأثیر احتمالاً در نیمکره جنوبی سمت پیشرو ماه خواهد بود.

این شکل راهرو تأثیر فعلی برای 410 کلون سیارک را نشان می دهد که در شبیه سازی ها بر ماه تأثیر می گذارند. اعتبار تصویر: Wiegert و همکاران. 2025/lro این شکل راهرو تأثیر فعلی برای 410 کلون سیارک را نشان می دهد که در شبیه سازی ها بر ماه تأثیر می گذارند. اعتبار تصویر: Wiegert و همکاران. 2025/lro

بقایای ضربه ای که به سرعت فرار می رسد ، ایزوتروپیک را پراکنده نمی کند. جناحی که به زمین می رسد به شدت به نقطه ضربه بستگی دارد. “همانطور که ماه در اطراف زمین حدود 1 کیلومتر (ها) دور زمین می چرخد ​​و برای دفع سریع مواد ، جسم ضربه باید به لبه بالاتر ماه برخورد کند به گونه ای که سرعت مواد دور ریخته شده پس از برخاستن از چاه گرانشی ماه ، سرعت مداری ماه را لغو می کند.

محققان چهار اثر شبیه سازی شده 410 را بررسی کرده اند تا تعیین کنند که چقدر تخلیه می تواند به زمین برسد. آنها دریافتند که احتمال برخورد قابل توجهی از سال 2024 برای برخورد به محل ماه وجود دارد که 10 ٪ از تأثیر بیرون زدگی را به سرعت در نزدیکی فضای زمین تأمین می کند.

این نقشه از ارتفاع سطح قمری چهار شاخه شوک را نشان می دهد که محققان عمیق تر را بررسی می کنند. اعتبار تصویر: Wiegert و همکاران. 2025 این نقشه از ارتفاع سطح قمری چهار شاخه شوک را نشان می دهد که محققان عمیق تر را بررسی می کنند. اعتبار تصویر: Wiegert و همکاران. 2025

زمین و ماهواره های آن در معرض جریان مداوم آوار قرار دارند که بخشی از محیط پس زمینه است. این به خوبی درک شده و به عنوان یک جریان متوسط ​​سالانه بیان می شود: ∼ 1 Meteoroid D> 100 میکرومولار ، ∼ 10-3 هواشناسی D> 1 میلی متر و 10-7 شهاب سنگ D> 1 سانتی متر. نویسندگان می گویند که تأثیر تخلیه سال 2024 تنها در چند روز از آن فراتر خواهد رفت. آنها می نویسند: “جریان فوری می تواند به 10 تا 1000 برابر بیشتر از پس زمینه جریان شهاب سنگ پراکنده در اندازه برسد ، که برای فضانوردان و فضاپیما خطر ایجاد می کند.”

این شکل زمان بقایای ضربه به زمین را برای چهار شاخه نشان می دهد. پانل درج نشان می دهد که بقایای کلون های A و B به ترتیب در حدود پنج و سه روز به زمین می رسد. بقایای سایر کلون ها تا بیش از 80 روز پس از ضربه به زمین نمی رسند. اعتبار تصویر: Wiegert و همکاران. 2025 این شکل زمان بقایای ضربه به زمین را برای چهار شاخه نشان می دهد. اعتبار تصویر: Wiegert و همکاران. 2025

این افزایش قرار گرفتن در معرض محیط زیست در برابر همراهان آوار ما باعث افزایش پیری آنها و کوتاه شدن زندگی مشترک می شود. این امر به ویژه در مورد ماهواره های موجود در مدار با زمین کم (LEO) ، که قسمت بیشتری از ماهواره ها است ، صادق است. تقریباً 90 ٪ ماهواره ها در لئو هستند. محققان توضیح می دهند: “همه اینها در چند روز برای به حداکثر رساندن دفع ضربه از سال 2024 اتفاق می افتد.”

تا سال 2032 ، این تعداد افزایش می یابد ، و همچنین برای بخش ماهواره LEO ، که خطر و آسیب های احتمالی شما را افزایش می دهد. نویسندگان نوشتند: “با توجه به منطقه بسیار بزرگ در معرض ماهواره ها تا سال 2032 ، صدها تا هزاران اثر بقایای اندازه MM ، که توسط ضربه قمری از سال 2024 دور ریخته می شوند ، در سراسر ناوگان ماهواره آزمایش می شوند.” آنها همچنین خاطرنشان می كنند كه به دلیل اندازه ذرات ، اثرات می تواند به ماهواره ها آسیب برساند ، اما بعید است كه این مأموریت به اتمام برسد.

با این حال ، تا سال 2032 ، این خطر می تواند بیش از ماهواره ها را پوشش دهد. حضور ما در سطح قمری می تواند به معنای قرار گرفتن در معرض خطرناک تر باشد. ویگرت توضیح می دهد: “دفع مواد از ماه می تواند یک خطر جدی برای فضاپیما باشد که در آن ماه (به عنوان مثال پورتال ماه) می چرخد ​​، اما احتمالاً برای هرگونه عملیات سطحی قمری حتی بیشتر خواهد بود ، با توجه به اینکه بیشتر توده های بیرون زدگی در ضربات گسترده ای از ماه جمع می شوند.”

به نظر می رسد که شانس 2024 که در سال 2032 بر ماه تأثیر می گذارد ، کم است ، فقط در حدود 4 ٪. در سال 2028 ، سیارک بی ضرر از زمین عبور می کند و به ستاره شناسان دیگری می دهد تا آن را رصد کنند و مسیر آینده خود را محدود کنند. این امر منجر به تعاریف دقیق تر از سایت برای تأثیر بالقوه خواهد شد ، که منجر به درک به روز شده از خطر بقایای آن می شود.

https://www.youtube.com/watch؟v=kutkg9d9u6e

از مهمترین آنها ذرات یک سانتی متر یا بیشتر هستند که می توانند به ماهواره ها آسیب ببینند. فقط فقط وجود دارد


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا