مقالات

کاوشگران ماه می توانند برای ایجاد جاذبه مصنوعی برای خود بدوند


چیزهای کمی در زندگی قطعی است. اما به نظر بسیار محتمل به نظر می رسد که انسان در دهه آینده یا بیشتر سطح ماه را کاوش کند و هفته ها، شاید ماه ها در آن زمان بماند. این واقعیت با چیزی که ما از آن مطمئن هستیم در تضاد است. زمانی که افراد مدتی را در محیط های کم جاذبه سپری می کنند، بدن آنها را تحت تاثیر قرار می دهد.

چه کاری می توان کرد؟

دانشمندان اثرات میکروگرانش و گرانش کم را بر بدن انسان مطالعه کرده اند. مشکلات متعددی مانند آتروفی عضلانی و دمینرالیزاسیون استخوان. تناسب اندام قلبی عروقی و همچنین کنترل عصبی وضعیت بدن و حرکت آسیب می بیند. اما همانطور که محققان بیشتر و بیشتر در مورد اثرات آن می آموزند، راه حل ها با تاخیر مواجه می شوند.

مقاله جدیدی که در Royal Society Open Science منتشر شده است راه حلی جدید و با فناوری پایین برای این مشکلات ارائه می دهد. عنوان آن “دویدن افقی در داخل دیوارهای دایره‌ای سکونتگاه‌های قمری: یک اقدام متقابل جامع برای کاهش شرایط گرانشی کم؟نویسنده اصلی، آلبرتو مینتی، استاد فیزیولوژی در دانشگاه میلان است.

مینتی و همکارانش اشاره می کنند که تمرینات خاص برای مشکلات خاص ممکن است بهترین رویکرد نباشد. در عوض، ورزش تمام بدن می تواند ابزار قدرتمندی برای حفظ سلامت فضانوردان باشد. آنها توضیح می‌دهند: «به‌جای تمرین فقط گروه‌های عضلانی منتخب، فعالیت‌های «کل بدن» مانند حرکت به نظر می‌رسد کاندیدای بهتری باشند. با این حال، یک مشکل در این مورد وجود دارد. آنها نوشتند: «اما در گرانش ماه، هر دو راه رفتن «تلوکانی» و راه رفتن مانند دویدن، پویایی غیرعادی در سرعت‌های بالاتر نشان می‌دهند.

پویایی غیرمعمول به این معنی است که فضانوردان از این نوع ورزش سود زیادی نمی برند. نویسندگان می نویسند که “…عدم تعادل بین انرژی جنبشی و پتانسیل مرکز جرم بدن” مانع این کار می شود. این بدان معناست که نمی توان از آن برای انجام همان نوع تمرینی که روی زمین ارائه می کند استفاده کرد. نویسندگان توضیح می‌دهند: «علاوه بر این، نیازهای متابولیکی راه رفتن در گرانش ماه کاهش می‌یابد و محرک بالقوه آن‌ها برای آمادگی قلبی تنفسی را محدود می‌کند.

راه حل های بالقوه ای برای کمک به فضانوردان قمری وجود دارد که سلامت خود را در گرانش کم حفظ کنند. یکی چرخه چرخش است که در آن حرکت چرخش جاذبه را شبیه سازی می کند و بدن را تشویق می کند تا توده عضلانی و استخوانی را حفظ کند. اما آنها انرژی بر و غیر عملی هستند.

نویسندگان راه حل جدیدی پیشنهاد می کنند. آیا تا به حال دیده اید a دیوار مرگ?

بدلکار سوار بر دیوار مرگ. اصطکاک و نیروی مرکز به آن اجازه می دهد تا در امتداد سطح عمودی دیوار حرکت کند. اعتبار تصویر: توسط SeaDave از Fairlie، اسکاتلند – صاحب دیوار مرگ، 80 سال در خانواده اش. آپلود شده توسط MaybeMaybeMaybe، CC BY 2.0، https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid= 22817835

نویسندگان می نویسند: “در اینجا ما یک راه حل جدید پیشنهاد می کنیم: ساکنان ماه می توانند در داخل دیوارهای دایره ای عمودی بدود، بنابراین به موازات سطح ماه حرکت می کنند.” ورزش دیوار مرگ (WoD) به حفظ توده عضلانی، تراکم استخوان، تناسب اندام قلبی عروقی و کنترل اعصاب کمک می کند.

بر روی زمین، گرانش برای انسان برای دویدن در کشورهای WoD بسیار قوی است. فقط وسایل نقلیه موتوری و دوچرخه می توانند این کار را انجام دهند. اما در ماه، گرانش ضعیف تر آنها را کاربردی می کند.

محققان یک WoD قمری را شبیه‌سازی کردند و عملکرد سوژه‌هایی که در آن کار می‌کردند را آزمایش کردند. آنها WoD را برای یک روز اجاره کردند و از یک مهار طناب های بانجی برای کاهش وزن بدن شرکت کنندگان استفاده کردند و گرانش کمتر ماه را شبیه سازی کردند.

محققان سقف را از WoD برداشتند و از جرثقیل برای حمایت از مهار استفاده کردند.  تصویر درونی میانی با مطالعه ارتباطی ندارد و ژست خمیده عجیب فردی را در WoD نشان می دهد.  اعتبار تصویر: Minetti et al.  2024
محققان سقف را از WoD برداشتند و از جرثقیل برای حمایت از مهار استفاده کردند. تصویر درونی میانی با مطالعه ارتباطی ندارد و ژست خمیده عجیب فردی را در WoD نشان می دهد. اعتبار تصویر: Minetti et al. 2024

دو شرکت کننده در این آزمایش ها شرکت کردند: یک مرد 36 ساله و یک زن 33 ساله. بانجی ها به گونه ای تنظیم شدند که هر شرکت کننده یک ششم وزن بدن خود را وزن کند. مهار یک طرف بدن سوژه ها را تخلیه کرد تا شرایط ماه را بیشتر تقلید کند. داده های WoD هر شرکت کننده با داده های تردمیل ترکیب شد تا نتایج قابل اعتمادی تولید شود.

پس از ورود به WoD و اتصال به کمربند، آزمایش به این صورت بود.

در این تصویر، زن 33 ساله در داخل دیوار مرگ بسته شده و در حال دویدن است.  اعتبار تصویر: Minetti et al.  2024
در این تصویر، زن 33 ساله در داخل دیوار مرگ بسته شده و در حال دویدن است. اعتبار تصویر: Minetti et al. 2024

شرکت کنندگان به سرعت حرکت غیرعادی مورد نیاز برای دویدن افقی در WoD را تسلط یافتند. نویسندگان می نویسند: “این فرآیند فقط به 5-8 تلاش نیاز دارد و به آنها اجازه می دهد بدون کمک شروع به کار کنند.” آنها توضیح دادند که شرکت کنندگان “… عملکرد خود را با کاهش ایمن و پایین آمدن ایمن از حالت دیوار افقی به حالت ایستاده کف WoD بدون آسیب کامل کردند.”

از طریق GIPHY

نویسندگان می گویند که اصول اولیه استفاده از WoD را برای حفظ سلامت فضانوردان قمری با موفقیت نشان داده اند. آنها توضیح می‌دهند: «ما برای اولین بار نشان دادیم که انسان‌ها می‌توانند با خیال راحت در شرایط گرانش کم به صورت افقی در داخل استوانه‌ای به اندازه «WoD» زمین از طریق گرانش مصنوعی بالاتری که خود تولید می‌کند، بدود.

محققان مطمئن هستند که ایده دیوار مرگ می تواند به فضانوردان ماه کمک کند تا با اثرات مزمن گرانش ماه مقابله کنند. در عین حال، آنها از حجم نمونه کوچک خود و سایر محدودیت های مطالعه آگاه هستند.

آنها می نویسند: “در پایان، اگرچه ما از حجم نمونه کوچک، ناهمواری اکتساب سینماتیک در چنین آزمایش میدانی خاصی آگاه هستیم، و مطالعات اختصاصی استراحت در بستر برای اصلاح این موضوع مورد نیاز است، اما به یافته های خود اطمینان داریم.” در نتیجه گیری آنها

در حالی که دویدن معمولی روی ماه غیرممکن است، WoD راهی برای بهره مندی از مزایای دویدن در جلسات کوتاه تمرین WoD در هر روز فراهم می کند. شرکت کنندگان با استفاده از WoD «… یک گرانش مصنوعی به اندازه کافی بالا (جانبی) ایجاد کردند که احتمالاً قادر به حفظ، طی چندین دور کوتاه نزدیک زمین مانند در روز، یک آمادگی قلبی- حرکتی قابل قبول و وضعیت معدنی استخوان مفید برای محلی است. حرکت و کار برای آماده کردن سفر طولانی به مریخ و بازگشت به خانه در شرایط خوب.

ظرافت در راه حل های با فناوری پایین برای مشکلات گیج کننده وجود دارد. یک WoD ساده می تواند راه حلی برای گرانش کم ماه باشد به جای یک دستگاه پیچیده و پر انرژی مانند یک سانتریفیوژ.

نویسندگان نتیجه می گیرند: «همه اینها با استفاده از یک تسهیلات ارزان و غیرفعال از قبل در واحدهای مسکونی دایره ای آنها ساخته شده است.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا