مقالات

هنگامی که شیئی مانند Oumuamua دوباره ظاهر می شود، ممکن است با یک کاوشگر اجسام بین ستاره ای (IOE) آماده باشیم.


بر 19 اکتبر 2017اخترشناسان با بررسی Pann-STARRS یک جرم بین ستاره ای (ISO) را مشاهده کردند که از منظومه ما عبور می کرد – 1I/2017 U1 ‘Oumuamua. این اولین باری بود که ISO شناسایی می‌شد و تأیید می‌کرد که چنین اجرامی به طور منظم از منظومه شمسی عبور می‌کنند، همانطور که ستاره‌شناسان چندین دهه پیش‌بینی کرده بودند. تنها دو سال بعد، شی دوم کشف شد، دنباله دار بین ستاره ای 2I/Borisov. با توجه به ماهیت غیرمعمول Oumuamua (هنوز منبع بحث) و اطلاعاتی که ISO می تواند در مورد منظومه های ستاره ای دور فاش کند، اخترشناسان مشتاق هستند تا نگاه دقیق تری به بازدیدکنندگان آینده داشته باشند.

به عنوان مثال، پیشنهادهای متعددی برای فضاپیمای رهگیر ارائه شده است که می تواند ISOهای آینده را دنبال کند، آنها را مطالعه کند و حتی نمونه هایی را برگرداند (مانند ESA) رهگیر دنباله دار). در مقاله جدیدی توسط تیمی از پژوهشکده جنوب غرب (SwRI)، آلن استرن و همکارانش مفاهیم احتمالی را کاوش کردند و یک مأموریت رباتیک ایزو هدفمند به نام را توصیه کردند. کاوشگر اجرام بین ستاره ای (IOE). آنها همچنین نشان می‌دهند که چگونه می‌توان این مأموریت را با بودجه‌ای کم با فناوری فعلی پرواز فضایی انجام داد.

مطالعه توسط آلن استرنمحقق اصلی ناسا افق های جدید ماموریت ها و همکارانش از پژوهشکده جنوب غرب (SwRI) در بولدر، کلرادو. این شامل یک دانشمند ارشد است سیلویا پروتوپاپامدیر متیو فریمنمحقق / مدیر جوئل پارکرو مهندس سیستم مارک تپلی. همکار تحقیقاتی کورنل به آنها پیوست داریل زی سلیگمن و کادن اندرسونمحقق یک شرکت مستقر در کلرادو مایکروویو سفارشی شرکت (CMI). مقاله آنها در 5 فوریه 2024 در مجله ظاهر شد علوم سیاره ای و فضایی.

رصدخانه Vera C. Rubin در Cerro Pachon در شیلی در حال ساخت است. این رصدخانه باید بتواند اجرام بین ستاره ای مانند Oumuamua را تشخیص دهد. اعتبار: Wil O’Mullaine/LSST

اجرام بین ستاره ای (ISO) فراوانند!

از زمانی که Oumuamua برای اولین بار سیستم ما را به صدا درآورد، دانشمندان ارزش بالایی برای ISO ها قائل شده اند که موادی هستند که از سایر منظومه های خورشیدی خارج می شوند. با گرفتن نمونه ها و مطالعه آنها از نزدیک، می توانیم چیزهای زیادی در مورد شکل گیری ستارگان و سیارات دیگر بدون فرستادن ماموریت به آنجا بیاموزیم. ما همچنین می‌توانیم چیزهای زیادی در مورد محیط بین ستاره‌ای (ISM) و نحوه توزیع مواد آلی و شاید حتی بلوک‌های سازنده حیات در سراسر کهکشان بیاموزیم. تئوری پان اسپرمی). همانطور که در مقاله خود بیان می کنند:

“ISO ها بقایای شکل گیری منظومه های سیاره ای در اطراف ستارگان دیگر هستند. به این ترتیب، مطالعه آنها بینش های جدید مهمی را در مورد ویژگی های شیمیایی و فیزیکی دیسک هایی که از آنها منشا گرفته اند ارائه می دهد. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل جامع ترکیب، زمین شناسی و فعالیت آنها، فرآیندهای تشکیل و تکامل سیارات کوچک در دیگر منظومه های خورشیدی را روشن می کند.

“برخورد نزدیک با اجرام کوچک در منظومه شمسی ما درک ما از این اجرام را به میزان زیادی بهبود بخشیده است، مشاهدات زمینی ما را به متن تبدیل کرده و دانش ما را در مورد الگوهای تشکیل سیاره کوچک گسترش داده است. به همین ترتیب، نزدیک شدن به ایزو نوید می دهد که به همان اندازه متحول کننده باشد. این مرحله منطقی بعدی در مطالعه تاریخ اولیه منظومه شمسی و منظومه‌های فراسیاره‌ای است.

علاوه بر این، مطالعات جمعیت ISO نشان می دهد که تقریبا هر سال هفت نفر از منظومه شمسی ما عبور می کنند. در همین حال، تحقیقات دیگر نشان می دهد که برخی از آنها هستند به صورت دوره ای گرفته می شود و آنها هنوز اینجا هستند هنگامی که ابزارهای نسل بعدی عملیاتی شوند، دانشمندان انتظار دارند که افزایش قابل توجهی در میزان اکتشافات ISO در اواخر دهه 2020 و 2030 وجود داشته باشد. این شامل رصدخانه Vera C. Rubin در حال حاضر در شیلی در حال ساخت است و انتظار می رود اولین نور خود را در ژانویه 2025 جمع آوری کند.

محققان انتظار دارند این رصدخانه اطلاعات بیش از 5 میلیون جرم کمربند سیارکی، 300000 تروجان مشتری، 100000 اجرام نزدیک به زمین (NEO) و بیش از 40000 جرم کمربند کویپر را جمع آوری کند. آنها همچنین تخمین می زنند که تقریباً 15 جرم بین ستاره ای در اولین دوره ده ساله خود به نام کاوش ارثی فضا و زمان (LSST) – اگرچه برآوردهای دیگر می‌گویند 70 ISO در سال. برای مطالعه خود، استرن و همکارانش فرض کردند که همه ISOها در فاصله ای حدود دو برابر فاصله زمین و خورشید (2 AU) به اندازه کافی روشن هستند که توسط LSST شناسایی شوند.

Oumuamua (l) و 2I/Borisov (r) تنها دو ISO هستند که ما با اطمینان در مورد آنها می دانیم. اعتبار تصویر: (سمت چپ) ESO/M. کورنمسر؛ (راست) ناسا، ESA و D. Jewitt (UCLA)

اهداف و ابزار

همانطور که استرن و همکارانش در مقاله خود توضیح می دهند، IOE پیشنهادی آنها دو هدف علمی اصلی خواهد داشت. اینها شامل تعیین “ترکیب ISO برای ارائه بینشی در مورد منشاء و تکامل آن” است. همانطور که اشاره شد، این مطالعات اطلاعات ارزشمندی در مورد شرایط اولیه منظومه شمسی ISO ارائه می دهد. در این راستا، IOE اطلاعاتی مشابه این را ارائه خواهد کرد افق های جدید ماموریت فاش شد یک شی کمربند کویپر (KBO) Arrokoth یا چگونگی کشف آن توسط ماموریت Rosetta ESA بلوک های سازنده زندگی در دنباله دار 67P/Churyumov–Gerasimenko.

دوم، IOE «ماهیت، ترکیب، و منابع فعالیت ایزو کما را تعریف یا محدود می کند و فرآیندهای مسئول را تعیین می کند. [the] به طور معمول، فعالیت کما از تصعید یخ به هنگام نزدیک شدن اجسام به یک ستاره، رها شدن دانه‌های غبار و مولکول‌های آلی نسوز از هسته حاصل می‌شود. همانطور که مشاهدات قبلی نشان داده است، فعالیت دنباله دارها به گرمایش خورشیدی و ویژگی های فیزیکی خود دنباله دار بستگی دارد. همانطور که استرن و همکارانش در مقاله خود آورده اند:

با توصیف ترکیب و توزیع فضایی کمای ISO، IOE می‌تواند مستقیماً اجزای اصلی ISO هدف خود را تعیین کند، مکانیسم‌های پشت فعالیت کما را شناسایی کند، و بینش ما را نسبت به ترکیب و فرآیندهای موجود در دیسک تشکیل پیش سیاره‌ای خود عمیق‌تر کند. جایی که به نظر می رسد سیارات کوچک در حال شکل گیری هستند… علاوه بر این، مقایسه ویژگی های فیزیکی (به عنوان مثال، ترکیب شیمیایی، توزیع اندازه، نوع اختلاط) یخ ها و مواد نسوز در کما با آن هایی که در سطح هستند، می تواند بینشی در مورد فرآیندهای بالقوه ای که ممکن است تغییر کرده باشند ارائه دهد. سطوح “

بر اساس این اهداف علمی، استرن و همکارانش فهرستی از ابزارهای مورد نیاز IOE را ارائه کردند. آنها عبارتند از:

  • تصویربرداری پانکروماتیک با طول موج مرئی با وضوح زاویه ای درجه دوم و محدوده دینامیکی بالا
  • یک دستگاه تصویربرداری با طول موج مرئی با سه فیلتر (دقیقه) و یک طیف سنج تصویربرداری مادون قرمز که محدوده طول موج 1 تا 2.5 میکرومتر (احتمالا تا 4 میکرومتر) را با وضوح حداقل 100 پوشش می دهد.
  • یک طیف سنج فرابنفش (UV) که محدوده طول موج 700 تا 1970 آنگستروم (Å) با وضوح طیفی برابر یا بیشتر از 20 را پوشش می دهد.
  • تصویربرداری پانکروماتیک مرئی و طیف سنج های تصویربرداری UV و مادون قرمز
برداشت هنرمند از انبوهی از فضاپیمای بادبانی لیزری که به “اوموآموآ”، سیارک بین ستاره ای می رسند. اعتبار: Maciej Rebisz

مشخصات ماموریت

بعد طراحی خود فضاپیما می آید که به دلیل ماهیت زودگذر ISO دیکته می شود. همانطور که Oumuamua و Borisov نشان داده‌اند، سرعت ISO به این معنی است که آنها تا زمانی که به لبه داخلی کمربند اصلی سیارک‌ها نزدیک نشوند، احتمالاً شناسایی نشده باقی می‌مانند. علاوه بر این، مسیرهای هذلولی آنها به این معنی است که آنها احتمالاً به دور خورشید ما می چرخند و مدت کوتاهی پس از کشف غیرقابل دسترس می شوند. در نهایت، موقعیت خود مأموریت رهگیری وجود دارد که مستقیماً بر توانایی فضاپیما برای استقرار و رسیدن به ISO هدف تأثیر می گذارد.

استرن و تیمش برای مطالعه خود یک مکان “مدار ذخیره” را در نقطه لاگرانژ L1 زمین-ماه، واقع بین زمین و ماه انتخاب کردند. این مکان چندین مزیت دارد، از جمله اینکه چگونه یک فضاپیمای مستقر برای رسیدن به سرعت گریز نیاز به ایجاد نیروی رانش بسیار کمی دارد – به این معنی که بیشتر شتاب موجود (delta-v) به سمت مسیر رهگیری خود هدایت می شود. این مدار ذخیره‌سازی همچنین به معنای سوخت کمتر و زمان کمتر مورد نیاز برای پرتاب است و امکان کمک گرانشی سریع از یک پرواز نزدیک به زمین را فراهم می‌کند.

برای مطالعه خود، استرن و تیمش حد تشخیص 2 واحد نجومی را تعیین کردند و ISO را با سرعت متوسط ​​32.14 کیلومتر بر ثانیه (~20 مایل بر ثانیه) و نزدیکترین رویکرد خورشیدی 10 AU یا کمتر شبیه سازی کردند. محدودیت‌های دیگری که در نظر گرفته شد عبارتند از موقعیت زمین و ISO در زمان کشف، پارامترهای مدار ISO، حداکثر فاصله‌ای که در آن یک ماموریت می‌تواند ISO را رهگیری کند (همچنین به عنوان “شعاع رهگیری هلیوسنتریک” نیز شناخته می‌شود. “)، و سرعت نسبی بین فضاپیما و ISO. برای تجزیه و تحلیل موثر این داده‌ها، تیم الگوریتمی برای بهینه‌سازی مسیر عکس‌برداری و شناسایی زیرمجموعه کوچکی از ISOهایی که احتمالاً گرفته می‌شوند، تولید کردند.

آنها تمام این محاسبات را در یک دوره 10 ساله شبیه سازی کردند و (با استفاده از ماموریت های قبلی به عنوان پیشینه) چندین پارامتر کلیدی را استنباط کردند. همانطور که آنها تعیین کردند، ماموریت باید قادر به شتاب (delta-v) 3.0 کیلومتر بر ثانیه باشد، حداقل ارتفاع 400 کیلومتری (~250 مایل) ایجاد کند، ISO را در فاصله 3 واحد نجومی خورشید رهگیری کند، و به یک نقطه دست یابد. سرعت پرواز 100 کیلومتر بر ثانیه (62 مایل بر ثانیه). با ایجاد این “کره تشخیص”، آنها دریافتند که شانس رهگیری موفقیت آمیز به طور قابل توجهی در سرعت های بالاتر – 3 تا 3.9 کیلومتر بر ثانیه (1.86 تا 2.4 mpps) – و در فواصل – نزدیک به 3 AU افزایش می یابد.


مطالعه ISOها زمینه رو به رشدی از تحقیقات نجومی است که رصدخانه های نسل بعدی (مانند Vera Rubin) و ماموریت های رهگیر پیشنهادی را در بر می گیرد. علاوه بر IOE، مفاهیم مشابهی از زمان کشف Oumuamua و 2I/Borisov ارائه شده است – از جمله پروژه لیرپیشنهاد ارائه شده توسط موسسه مطالعات بین ستاره ای (i4is). اگرچه چنین ماموریتی می‌تواند سال‌ها از واقعیت‌شدن فاصله داشته باشد، اما مطالعات دقیقی مانند این به اطلاع‌رسانی مرحله بعدی توسعه یعنی طراحی و آزمایش مفاهیم خود ماموریت کمک می‌کند.

استرن و همکارانش اذعان دارند که قبل از این اتفاق به تحقیقات بیشتری نیاز است، اما تاکید دارند که کار آنها اولین قدم مهم است. آنها نوشتند: «برای آماده‌سازی بهتر مفهوم مأموریتی که برای فرصت مأموریت آتی ناسا پیشنهاد می‌شود، به کار دقیق‌تری نیاز است، اما این گزارش اهداف اصلی مأموریت، الزامات کلیدی و ویژگی‌ها را به عنوان نقطه شروع ارائه می‌کند.»

اطلاعات بیشتر: علوم سیاره ای و فضایی



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا