مقالات

ممکن است یک سیاه چاله بیش از حد در ستاره های ابری بزرگ ماژلانی در راه شیری وجود داشته باشد


ستاره های بیش از حد (HVSS) برای اولین بار در اواخر دهه 1980 تئوریزه شدند. در سال 2005 ، اولین اکتشافات تأیید شد. HV ها بسیار سریعتر از ستاره های معمولی سفر می کنند و گاهی اوقات می توانند از نشت فرار کهکشانی فراتر روند. اخترشناسان بر این باورند که راه شیری شامل 1000 HVS است ، و مطالعات جدید نشان می دهد که برخی از آنها از کهکشان ماهواره ای از راه شیری ، ابر بزرگ ماژلانی (LMC) سرچشمه می گیرند.

آیا یک سیاه چاله فوق العاده LMC (SMBH) وجود دارد که برخی از HV ها را به روش شیری پرتاب می کند؟

بیشتر ستارگان در راه شیری حدود 100 کیلومتر در ثانیه سفر می کنند ، در حالی که HVS می تواند به سرعت حدود 1000 کیلومتر در ثانیه سفر کند. تفکر تأسیس شده ، که توسط شواهد موجود پشتیبانی می شود ، می گوید HVSS از مرکز کهکشانی گرفته شده است. اخترشناسان معتقدند که آنها از سیستم های ستاره باینری آمده اند که بیش از حد به SGR نزدیک می شوند. A*، SMBH در راه شیری. در این سناریو ، یکی از ستاره های باینری توسط سیاه چاله گرفتار شده و دیگری به عنوان HVS دور ریخته می شود. به این مکانیزم تپه ها گفته می شود. در حقیقت ، برخی از شواهد اولیه برای حمایت از وجود SGR. A* مبتنی بر ستاره های سریع و سریع در مرکز کهکشانی مکانیسم تپه بود.

مطالعات جدید ارائه شده در ژورنال اخترفیزیکی نشان می دهد که تعداد غافلگیرکننده HV در راه شیری از مرکز کهکشانی بلکه از LMC ناشی می شود. تحت عنوان “ستاره های عایق بندی بیش از حد ، سیاه چاله در ابر بزرگ ماژلانیک”.

در سال 2006 ، محققان نتایج یک مطالعه HVSS را در مورد راه شیری منتشر کردند. این مطالعه 21 HVS را نشان داد ، که در نوع اصلی دنباله نوع در هاله بیرونی راه شیری ، ستاره های مجرد بودند. خواص آنها مطابق با ستاره هایی بود که از مکانیزم تپه از مرکز کهکشانی بیرون انداختند. در این مطالعه جدید ، اخترشناسان این ستارگان را تجدید نظر کردند. آنها کمکی داشتند که در سال 2006 در دسترس نبود: فضاپیمای ESA Gaia.

گایا ابرقهرمان ستاره ما است. او در Sun-Earth L2 Point نشسته است ، جایی که دو میلیارد سایت را اندازه گیری می کند ، عمدتا ستاره ها و موقعیت ها و سرعت آنها را ردیابی می کند. هان و همکارانش با استفاده از پیشنهادات صحیح ارائه شده توسط گایا ، 21 HV را اصلاح کردند. گایا ، مأموریتی که پیشرفت چشمگیری در درک ما از راه شیری داشته است ، دوباره گذشت.

خان نوشت: “ما می دانیم که نیمی از HV های نامربوط که توسط بررسی HVS کشف شده اند ، نه به مرکز کهکشانی بلکه به LMC ردیابی می کنند.”

این باعث می شود که آنها عمیق تر حفر شوند. محققان مدلی را بر اساس ستاره های شبیه سازی شده طراحی کرده اند که از SMBH در LMC بیرون رانده شده اند. نویسندگان می نویسند: “توزیع های مکانی و سینماتیک پیش بینی شده از HV های شبیه سازی شده به طرز چشمگیری شبیه توزیع های مشاهده شده است.”

این نمودار پای نتایج تجزیه و تحلیل تیم HVSS را نشان می دهد. نویسندگان توضیح می دهند: “در میان HV هایی که با اطمینان طبقه بندی می شوند ، 9 از 16 ستاره از مرکز LMC فرود آمده اند.” اعتبار تصویر: هان و همکاران. 2025

سرعت

آیا می تواند یکی دیگر از دلایل اصلی HSV وجود داشته باشد؟ انفجارهای Supernova می تواند ستاره ها را دور بیندازد و بنابراین می تواند تعامل گرانشی پویا باشد. به گفته نویسندگان ، آنها نمی توانند آنها را توضیح دهند. نویسندگان توضیح می دهند: “ما می یابیم که میزان تولد و گروه بندی HVS LMC را نمی توان با سناریوهای دفع Runaways یا سناریوهای پویا که شامل SMBH نیست ، توضیح داد.”

بخش اصلی شواهد و مدارک مربوط به سیاه چاله در LMC عبور از آن است. این منطقه به نام لئو بیش از حد ، منطقه ای به صورت فلکی لئو است که حاوی چگالی بالاتری از ستاره ها از مناطق اطراف است. خان و محققان مشترک وی می گویند که مدل آنها نیز بیش از قدرت تولید می کند. SMBH با حدود 600،000 میز آفتاب در LMC ستاره ها را به سمت شیری پرتاب می کند که برخی از آنها HVS هستند که برخی از آنها اکنون در این موارد بیش از حد ساکن هستند.

مدل محقق پیش بینی می کند که بیش از ستاره های موجود در طول شیری به صورت شیری به صورت فلکی لئو ، به نام لئو فراتر رفته است. "دایره های باز سیاه به مختصات کهکشانی ستاره های بیش از حد موجود در مطالعه HVS اشاره می کنند در حالی" نویسندگان توضیح می دهند. "این مدل به طور دقیق مکان اضافه بار مشاهده شده را بازتولید می کند و از فرضیه SMBH در LMC به عنوان منبع این ستاره ها پشتیبانی می کند." اعتبار تصویر: هان و همکاران. 2025
مدل محقق پیش بینی می کند که بیش از ستاره های موجود در طول شیری به صورت شیری به صورت فلکی لئو ، به نام لئو فراتر رفته است. نویسندگان توضیح می دهند: “حلقه های باز سیاه نشان دهنده مختصات کهکشانی ستاره های بیش از حد موجود در مطالعه HVS است ، در حالی که ولسوالی هایی که با مناطق نت خاکستری خوشه بندی شده اند از مطالعه خارج شده اند.” “این مدل به طور دقیق مکان اضافه بار مشاهده شده را تولید می کند ، و از فرضیه SMBH در LMC به عنوان منبع این ستاره ها حمایت می کند.” 2025

مدل آنها نشان می دهد که تقریباً همه ستاره های وقفه لئو از LMC و SMBH او ناشی می شوند ، که نویسندگان آن را “نتیجه کنجکاو” تعریف می کنند. برای درک بهتر آن ، آنها به روشی که مکانیسم تپه ها کار می کند ، تغذیه می شوند.

“مواد اصلی سازوکار تپه عبارتند از: (1) جرم LMC ، (2) میزهای باینری ستاره ، (3) باینری
نویسندگان می نویسند ، جدایی قبل از جزر و مد از بین می رود ، (4) مسافت از محیط اطراف مدار باینری در اطراف SMBH. ” اینها ورودی های مکانیسم تپه است و خروجی ها احتمال دفع و سرعت برای ستاره های فردی هستند.

برای ستاره های دور ریخته شده ، محققان 400 میلیون سال مدارهای خود را به جلو ادغام کرده اند تا ببینند که به کجا می روند. نویسندگان می نویسند: “سرانجام ، ما این روزها جمعیت حاصل از ستاره ها را از قاب استراحت کهکشانی” نظارت “می کنیم و یک عملکرد انتخاب را برای مطابقت با محدودیت های مشاهده مطالعه HVS اعمال می کنند.”

این شکل برخی از مدل سازی و نتایج را نشان می دهد. (1) سرعت تعطیلات LMC ستارگان را که توسط LMC از SMBH دور ریخته شده است نشان می دهد. (2) سرعت این ستاره ها را در قاب شیری راه نشان می دهد. "اندازه هر نقطه متناسب با سرعت اضافی بالاتر از میزان نشت محلی کهکشانی است ،" نویسندگان می نویسند. (3) ستاره هایی را نشان می دهد که بیش از سرعت فرار کهکشانی هستند ، که جریان ستاره های بیش از حد قبل از مدار LMC را نشان می دهد. (4) ستاره هایی را نشان می دهد که آن را به بررسی HVS تبدیل کرده اند. به طور کلی ، اوج پیشرو ستاره های بیش از حد LMC لئو فراتر است. اعتبار تصویر: هان و همکاران. 2025
این شکل برخی از مدل سازی و نتایج را نشان می دهد. (1) سرعت تعطیلات LMC ستارگان را که توسط LMC از SMBH دور ریخته شده است نشان می دهد. (2) سرعت این ستاره ها را در قاب شیری راه نشان می دهد. نویسندگان می نویسند: “اندازه هر نقطه متناسب با سرعت اضافی بالاتر از سرعت فرار محلی کهکشانی است.” (3) ستاره هایی را نشان می دهد که بیش از سرعت فرار کهکشانی هستند ، که جریان ستاره های بیش از حد قبل از مدار LMC را نشان می دهد. (4) ستاره هایی را نشان می دهد که آن را به بررسی HVS تبدیل کرده اند. به طور کلی ، اوج پیشرو ستاره های بیش از حد LMC لئو فراتر است. اعتبار تصویر: هان و همکاران. 2025

عواقب این مطالعه می تواند در مقیاس بزرگ باشد. این تفکر می گوید که همه کهکشان های بزرگ حاوی SMBH هستند ، اما کهکشانهای کوچکتر این کار را نمی کنند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد که کهکشانهای کوچکتر می توانند آنها را به ارمغان بیاورند ، اما در کهکشانهای کوتوله مانند LMC ، به عنوان مثال ، سیاهچاله ها ممکن است به اندازه کافی عظیم نباشند که بسته به محل برش ، واجد شرایط بودن به عنوان SMBH واقعی باشند. علاوه بر این ، پیدا کردن آنها در کهکشان های کوتوله دشوارتر است ، زیرا ممکن است به طور فعال جمع نشوند.

این مطالعه چیزها را تغییر می دهد.

این نشان می دهد که وجود سیاهچاله فقط HVS ایجاد نمی کند. حرکت کهکشان نیز کمک می کند. مطالعات آینده HVS باید حرکت کهکشانی را در نظر بگیرد.

این مطالعه همچنین برای درک ما از رشد و تکامل کهکشان عواقبی دارد. اگر در کهکشان های کوچکتر در اخترفیزیک گرایان وجود نداشته باشد ، این بدان معنی است که تئوری های ما در مورد تکامل کهکشانی احتمالاً فاقد داده های بعدی هستند.

مطالعات بیشتر HVSS این نتایج را در نظر می گیرد. داده های GAIA می توانند در هنگام دسترسی بیشتر در نسخه های داده های بعدی ، به یافتن HV های بیشتر کمک کنند. این به معنای امتیازات بیشتر داده ها است ، چیزی که دانشمندان همیشه به دنبال آن هستند. با استفاده از این داده ها ، محققان می توانند مدل های مفصل تری بسازند و تئوری های HVSS نجومی تر و نحوه تولید آنها را توسعه دهند.

مطالعات: ستاره های بیش از حد دچار سیاه چاله بیش از حد در ابر بزرگ ماژلانی هستند


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا