فضانوردان آرتمیس، لرزه نگارهای جدیدی را در ماه مستقر خواهند کرد

در دهههای 1960 و 1970، فضانوردان آپولو مجموعهای از لرزهسنجهای ماه را برای شناسایی زمینلرزههای احتمالی در ماه ایجاد کردند. این ابزارها به مدت هشت سال فعالیت ماه را زیر نظر داشتند و به دانشمندان سیارهشناسی نگاهی اجمالی به داخل ماه دادند. اکنون محققان در حال توسعه روشهای جدیدی برای تکنیکها و فناوریهای تشخیص زمینلرزههای ماه هستند. اگر همه چیز خوب پیش برود، فضانوردان آرتمیس آنها را هنگام بازگشت به ماه مستقر خواهند کرد.

رویکرد جدید، که سنجش صوتی توزیع شده (DAS) نام دارد، زاییده فکر استاد ژئوفیزیک CalTech، ژونگ ون ژان است. پرتوهای لیزر را از طریق کابل فیبر نوری که درست در زیر سطح مدفون شده است می فرستد. ابزارهایی که در هر دو طرف قرار دارند، نحوه تغییر نور لیزر را در طول پالس های ناشی از لرزش اندازه گیری می کنند. اساساً، طرح ژانگ کابل را به مجموعه ای از صدها لرزه سنج جداگانه تبدیل می کند. این اطلاعات دقیقی در مورد قدرت و زمان لرزش ها می دهد. به طور شگفت انگیزی، یک کابل فیبر نوری 100 کیلومتری معادل 10000 لرزه نگار عمل می کند. این باعث کاهش تعداد ابزارهای لرزه نگاری جداگانه ای می شود که فضانوردان باید به کار گیرند. احتمالاً باعث صرفه جویی در هزینه نیز می شود.

DAS و آپولو روی ماه
DAS را با داده های لرزه سنجی ماموریت آپولو مقایسه کنید و به سرعت مشخص می شود که DAS یک پیشرفت بزرگ است. در روزگار آپولو، مجموعه کوچکی از سازهای باقی مانده در ماه اطلاعاتی را ارائه می کرد که “پر سر و صدا” بود. اساساً هنگامی که امواج لرزه ای از بخش های مختلف ساختار ماه عبور می کردند، گسترش می یابند. این امر به ویژه زمانی که آنها با لایه سطحی غبارآلود روبرو شدند صادق بود. “نویز” اساساً سیگنال ها را پنهان می کند.

آنچه DAS برای تشخیص زمین لرزه در ماه انجام می دهد
یک سیستم DAS دارای فرستنده های لیزری و جمع آوری کننده های داده در هر انتهای یک کابل فیبر نوری است. این اجازه می دهد تا نصب های متعددی با فواصل وسیع وجود داشته باشند که نور را هنگام عبور از شبکه اندازه گیری می کنند. کابل از رشته های شیشه ای تشکیل شده است و هر رشته دارای عیوب کوچکی است. این بد به نظر می رسد، اما هر نقص یک “نقطه راه” مفیدی را ارائه می دهد که مقداری از نور را به منبع بازتاب می دهد. این اطلاعات به عنوان بخشی از یک مجموعه داده بزرگتر ثبت می شود. ایجاد چنین سیستمی از کابل های مخابراتی در یک منطقه بزرگ، میلیون ها نقطه را فراهم می کند که دانشمندان می توانند از آنها برای اندازه گیری حرکات لرزه ای زمین استفاده کنند.
مطالعه اخیر به رهبری کیوشی ژای، محقق فوق دکتری CalTech، این نوع از سیستم کابلی فیبر نوری با قابلیت DAS را در قطب جنوب مستقر کرد. این شرایط برخی از چالش های محیطی استقرار ماه را تقلید می کند – سرمای بسیار سرد، بسیار خشک و دور از فعالیت های انسانی. حسگرها حرکات کوچک ناشی از ترک خوردن یخ و حرکت در اطراف را اندازه گیری می کنند. این نوع سیگنال ها مشابه کامل زلزله های قمری هستند.

اندازه گیری زمین لرزه قمری با استفاده از DAS
از آنجایی که DAS در اندازهگیری لرزشهای کوچک ناشی از یخ به خوبی عمل میکند، به نظر میرسد این «گام بعدی» عالی در انجام لرزهشناسی قمری است. در ماه، کابل نوری (همانطور که کابل ها روی زمین هستند) چندین سانتی متر زیر سطح سنگ سنگی مدفون خواهد شد. در آنجا منتظر زمین لرزه بعدی خواهد بود، که احتمالاً زمان زیادی نمی گذرد زیرا ماه به نظر می رسد زیاد می لرزد. وقتی کسی برخورد می کند، امواج لرزه ای آن از سرچشمه در سطح زمین حرکت می کند. آنها کابل را جابجا خواهند کرد. این بر مسیر نور در داخل تأثیر می گذارد. برخورد نور به هزاران نقص در کابل، داده های بسیار دقیقی را در مورد زمین لرزه های ماه در اختیار زمین شناسان ماه قرار می دهد. این شامل مبدأ، زمان سفر و سایر جنبههای موج است که به آنها کمک میکند تا در مورد ساختار ماه که در آن سفر میکنند بیشتر بفهمند.
ماهیت پراکنده شبکه لرزه ای مزیت عمده ای نسبت به لرزه نگارهای منفرد به سبک آپولو که در گذشته استفاده می شد، خواهد داشت. به گفته ژای، دلایل دیگری برای استفاده از DAS وجود دارد. جی گفت: “یکی دیگر از مزایای استفاده از DAS در ماه این است که کابل فیبر نوری از نظر فیزیکی کاملاً در برابر محیط خشن ماه مقاوم است: تشعشعات بالا، دمای شدید و گرد و غبار سنگین.”
ساختار ماه و DAS
ژای اولین نویسنده مقاله ای است که سیستم DAS را توصیف می کند، که باید به دانشمندان اجازه دهد نزدیک به 100 درصد از لرزش های ماه را تشخیص دهند. این مقاله بینشی در مورد مزایایی که DAS ارائه می دهد ارائه می دهد. به ویژه، چنین آرایه ای که در مناطق وسیعی از ماه پخش شده است، باید داده های بسیار بهتری را در مورد کوچکترین لرزش هایی که سطح را می لرزاند ارائه دهد.
از آنجایی که ماه از نظر تکتونیکی فعال نیست، زمین لرزه های آن به همان دلایلی که در زمین رخ می دهد رخ نمی دهد. برخی از آنها در طول دوره غروب/طلوع خورشید که تغییرات دما بر سطح تأثیر می گذارد، رخ می دهد. برخی دیگر به دلیل کشش زمین روی ماه رخ می دهند و برخی دیگر به این دلیل رخ می دهند که ماه هنوز در حال خنک شدن و انقباض است. گزارش ژای نشان می دهد که DAS می تواند حدود 15 ماه لرزه در روز را تشخیص دهد و شاید کمک کند تا ماه لرزه های گرمی را که در طلوع/غروب خورشید رخ می دهند و زلزله های عمیق تر که در حضیض و اوج مدار آن رخ می دهند و همچنین زلزله های ذاتی در انقباض ماه رخ می دهد، شناسایی کند. ماه. علاوه بر این، تاثیرات روی ماه نیز باعث ایجاد زلزله می شود. اطلاعات مربوط به همه این رویدادها باید به دانشمندان سیارهشناسی کمک کند تا ساختار درونی ماه را بیشتر درک کنند.
استقرار DAS و سایر آزمایش های علمی بخشی از عملیات سطحی ماموریت های آرتمیس خواهد بود. این بخشی از یکی از اقامت هفت ماهه پیشنهادی برای تیم های فضانورد خواهد بود. اگرچه تاریخ مشخصی برای استقرار لرزهسنج وجود ندارد، اما این احتمال وجود دارد که این اتفاق زودتر از اواسط دهه 2030 رخ ندهد.
برای اطلاعات بیشتر
نوع جدیدی از سنسور لرزه نگاری برای تشخیص زمین لرزه های ماه
ارزیابی امکان سنجی سنجش صوتی پراکنده (DAS) برای تشخیص زلزله قمری
زلزله شناسی قمری: مروری بر داده ها و ابزارها




