ما باید تلاش های حفاظتی در مریخ را در نظر بگیریم

اختر زیست شناسی یک رشته علمی است که به مطالعه منشا، تکامل، توزیع و آینده حیات در جهان می پردازد. در عمل، این به معنای ارسال مأموریت های روباتیک به فراسوی زمین برای تجزیه و تحلیل جو، سطوح و شیمی جهان های بیگانه است. در حال حاضر، تمام مأموریتهای اختر زیستشناسی ما بر روی مریخ متمرکز شدهاند، زیرا این مریخ شبیهترین محیط زمین در خارج از سیاره ما محسوب میشود. اگرچه چندین مأموریت برای بخش بیرونی منظومه شمسی برای کاوش در “جهان های اقیانوسی” برای یافتن شواهد حیات (اروپا، گانیمد، تیتان و انسلادوس) انجام خواهد شد، اما تلاش های ما برای یافتن حیات فراتر از زمین در درجه اول در مریخ باقی خواهد ماند.
اگر و زمانی که این تلاش ها موفق شوند، پیامدهای شدیدی برای ماموریت های آینده به مریخ خواهد داشت. نه تنها برای محافظت از حیات مریخ در برابر آلودگی توسط موجودات زمینی مراقبت زیادی انجام می شود، بلکه باید اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از اتفاق مشابه در زمین انجام شود (معروف به حفاظت از سیاره). که در مطالعه اخیریک تیم از دانشگاه نیو ساوت ولز (UNSW) در سیدنی، استرالیا، توصیه میکند که چارچوبهای قانونی یا نظارتی در حال حاضر اتخاذ شود تا اطمینان حاصل شود که مأموریتهای آینده مکانهایی را که شواهدی از زندگی (گذشته یا حال) در آن یافت میشود، به خطر نمیاندازند.
این مطالعه توسط کلر فلچر، دانشجوی دکتری با مرکز استرالیا برای اختربیولوژی (ACA) و مرکز تحقیقات علوم زمین و پایداری در UNSW. پروفسور مارتین ون کراندونک، محقق ACA و رئیس دانشکده علوم زمین و سیاره در دانشگاه کرتین، و پروفسور کارول اولیور از دانشکده علوم زیستی، زمین و محیط زیست در UNSW به او پیوستند. مقاله تحقیقاتی آنهاحفاظت از زمین در مریخ“، در 21 آوریل در سیاست فضایی.
جستجوی حیات در مریخ را می توان به اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم ردیابی کرد، زمانی که پرسیوال لوول مشاهدات گسترده ای را از رصدخانه خود در فلگستاف آریزونا انجام داد. لاول با الهام از تصاویر شیاپارلی از سطح مریخ (که شامل ویژگیهای خطی بود که او آن را «کانالها» مینامید)، آنچه را که به اعتقاد او کانالها بود، ضبط کرد و سالهای زیادی را صرف جستجوی نشانههای زیرساخت و تمدن پیشرفته کرد. در طول دهههای بعد، رصدخانههای سراسر جهان از نزدیک مریخ را زیر نظر داشتند و به دنبال نشانههایی از حیات و شباهتها به زمین بودند.
با این حال، تا عصر فضا بود که اولین کاوشگرهای روباتیک در کنار مریخ پرواز کردند و دادهها را مستقیماً از جو آن جمعآوری کردند و از سطح آن عکسهایی از نزدیک گرفتند. آنها سیاره ای را با اتمسفر نازک نشان می دهند که عمدتا از دی اکسید کربن تشکیل شده و سطحی سرد که به نظر نمی رسد برای زندگی مناسب باشد. اما همین بود وایکینگ 1 و 2 ماموریت هایی که در سال 1976 بر روی مریخ فرود آمدند و برای همیشه اسطوره تمدن مریخ را از بین بردند. اما همانطور که فلچر از طریق ایمیل به Universe Today گفت، امکان وجود زندگی کاملاً کنار گذاشته نشده است:
«باور شخصی من این است که بعید است شواهدی از حیات (فعالی) موجود در مریخ پیدا کنیم، برخلاف شواهدی از زندگی گذشته در مریخ. اگر بخواهیم حیات موجودی را در مریخ بیابیم که بومی بودن مریخ و عدم آلودگی زمین را ثابت کند، برخی معتقدند که میتوان آن را در زیر زمین در لولههای گدازهای پیدا کرد، و برخی معتقدند که کلاهکهای یخی یا هر منبع احتمالی مایع آب ممکن است مکان مناسبی باشد.
از قضا، همان مأموریتهایی که مفهوم حیات در مریخ را بیاعتبار کرد، شواهدی را نشان داد که زمانی آب روی سطح آن جریان داشته است. به لطف مأموریتهای مدارگرد، فرودگر و مریخ نورد فراوانی که از آغاز قرن گذشته به مریخ فرستاده شدهاند، دانشمندان این نظریه را مطرح کردند که این دوره با عصر نوح (حدود 4.1 تا 3.7 میلیارد سال پیش) همزمان است. بر اساس جدیدترین شواهد فسیلی، در این دوره بود که زندگی برای اولین بار روی زمین (به شکل باکتری های تک سلولی) ظاهر شد.

تلاشهای اختر زیستشناسی کنونی ما از طرف ناسا و سایر آژانسهای فضایی دقیقاً به این دلیل بر روی مریخ متمرکز شدهاند: برای تعیین اینکه آیا حیات میلیاردها سال پیش در مریخ ظاهر شده است و آیا با حیات روی زمین تکامل یافته است یا خیر. این شامل مأموریت پیشنهادی بازگشت نمونه مریخ (MSR) است که نمونههایی را از نمونههای بهدستآمده توسط مریخنورد Perseverance در دهانه Jezero بازیابی و برای تجزیه و تحلیل به زمین بازگرداند. علاوه بر این، ناسا و چین قصد دارند تا سالهای 2040 و 2033 (به ترتیب) مأموریتهای سرنشیندار را به مریخ بفرستند، از جمله تحقیقات اختر زیستشناسی.
این فعالیتها میتوانند خود خانهها را تهدید کنند، جایی که شواهدی از زندگی گذشته یافت میشود یا (بدتر از آن) هنوز وجود دارد. فلچر گفت: «فعالیتهای انسانی میتوانند مکانهایی مانند این را تا حدی به دلیل آلودگی میکروبی احتمالی تهدید کنند. “شواهد زندگی (گذشته و موجود) همچنین ارزش علمی بیشتری در زمینه بومشناسی دیرینه دارد، بنابراین هرگونه فعالیت انسانی که ممکن است به شواهد زندگی و/یا زمینه محیطی اطراف آسیب برساند، خطرآفرین است. این می تواند چیزی بی ضرر باشد، مانند سقوط زباله در مکان نامناسب، یا چیز جدی تر، مانند رانندگی با مریخ نورد از روی رخنمون های بالقوه قابل توجه.
پیش از ارسال ماموریت های اضافی به مریخ، باید پادمان ها توسعه و اجرا شوند. با توجه به تأثیر بشر بر محیط طبیعی زمین و تلاش ما برای کاهش آن از طریق تلاشهای حفاظتی. به ویژه موارد متعددی وجود دارد که تحقیقات بدون توجه به ارزش میراثی محوطه انجام شده و به دلیل عدم اقدامات مناسب خسارت وارد شده است. فلچر میگوید این درسها میتواند به تلاشهای علمی آینده مریخ کمک کند:
مهم است که از آنچه در زمین «مضر» تلقی میشود درس بگیریم و هنگام کاوش مریخ آن را در نظر بگیریم. اگر سایتی آسیب ببیند به طوری که در آینده نتوان آن را مطالعه کرد، آنگاه آنچه را که واقعاً از یک سایت می توان آموخت را محدود می کنیم. وقتی در نظر می گیریم که مأموریت های مریخ میلیاردها دلار هزینه دارند و باید به اهداف علمی خاصی دست یابند، محدود کردن اطلاعاتی که می توان از یک سایت به دست آورد، بسیار مضر است. توصیه های من در مقاله من است: همکاری بین رشته ای، استفاده از تجربه و دانش از زمین، ایجاد هنجارها و کد عمل (بخشی از کار دکتری من)، و تلاش برای ایجاد قانون در مورد این موضوعات.

نیاز به حفاظت از زمین در این زمان بسیار مهم است. علاوه بر مریخ، چندین ماموریت اختر زیست شناسی در این دهه به خارج از منظومه شمسی سفر خواهند کرد تا شواهدی از حیات در قمرهای یخی مانند اروپا، گانیمد، تیتان و انسلادوس جستجو کنند. این شامل ماموریت ESA Jupiter ICy Moons Explorer (JUICE) است که در حال حاضر در راه گانیمد است و ماموریت های اروپا Clipper و Dragonfly ناسا که در اکتبر 2024 و 2028 (به ترتیب) به اروپا و تیتان پرتاب خواهند شد. بنابراین، توانایی جستجوی زندگی موجود یا گذشته بدون آسیب رساندن به محیط طبیعی آن یک ضرورت اخلاقی و علمی است.
فلچر میگوید: «امیدوارم این مقاله نقطه شروعی برای هر کسی باشد که در علم و اکتشاف مریخ کار میکند، و همچنین برای کسانی که به سیاستهای فضایی و حفاظت از زمین میاندیشند.» “هدف من این بود که توجه را به این موضوعات جلب کنم و با انجام این کار نسلی از محققان و پزشکان را شروع کنم که بر حفاظت از ژئوژئومحافظه بیرونی در مریخ تمرکز دارند.”
اطلاعات بیشتر: سیاست فضایی




