مقالات

شواهدی دال بر تعامل ماده تاریک با خود در ادغام ال گوردو


مدل استاندارد فیزیک ذرات در توضیح برهمکنش‌های بین اجزای سازنده اصلی ماده به خوبی عمل می‌کند. اما کامل نیست. توضیح ماده تاریک سخت است. ماده تاریک بیشتر ماده در جهان را تشکیل می دهد، اما ما نمی دانیم که چیست.

این مدل استاندارد می گوید ماده تاریک هر چه باشد، نمی تواند با خودش تعامل داشته باشد. تحقیقات جدید ممکن است این موضوع را تغییر داده باشد.

فیزیکدانان نامزدهای مختلفی را برای ماده تاریک پیشنهاد کرده اند، از جمله فوتون های تاریک، ذرات عظیم با برهمکنش ضعیف (WIMP) سیاهچاله های اولیه، و بیشتر. هر کدام از آنها در نوع خود جذاب هستند، اما هیچ یک از آنها تایید نشده است. و هر یک به عنوان بخشی از مدل استاندارد ارائه می شود.

تحقیقات جدید در ژورنال Astronomy and Astrophysics نشان می دهد که ممکن است در حال پارس کردن درخت اشتباهی باشیم. این نشان می دهد که مدل دیگری به نام ماده تاریک خود کنش متقابل مدل، می تواند ماده تاریک را توضیح دهد، در حالی که مدل استاندارد و آن ماده تاریک سرد لامبدا (لامبدا CDM) به سادگی نمی تواند.

کاغذ است “یک مطالعه شبیه‌سازی جسم N/هیدرودینامیکی خوشه ادغام ال گوردو: یک مورد قانع‌کننده برای ماده تاریک خود تعامل؟نویسنده اصلی ریکاردو والدارنینی است SISSA (Scuola Internazionale Superiore di Studi Avanzati) گروه اخترفیزیک و کیهان شناسی.

ال گوردو یک خوشه کهکشانی بسیار عظیم و بسیار دور است که بیش از هفت میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد. این شامل دو زباله کهکشانی است که با سرعت چند میلیون کیلومتر در ساعت با یکدیگر برخورد می کنند. این در مرکز یک رفت و برگشت بر روی ماده تاریک و CDM لامبدا قرار دارد.

آ مقاله 2021 استدلال می‌کند که ال گوردو چالشی برای مدل Lambda-CDM ایجاد می‌کند، زیرا این مدل در اوایل تاریخ کیهانی ظاهر شد، بسیار عظیم است و نرخ برخورد بالایی دارد. نویسندگان این مقاله می‌نویسند: «چنین برخورد سریعی بین خوشه‌های عظیم نادر در کیهان‌شناسی ماده تاریک سرد لامبدا در چنین بالای z غیرمنتظره است».

آ سند بعدی از سال 2021 به تخمین جرم کمتری برای ال گوردو رسید که با لامبدا CDM سازگار است. این نویسندگان می نویسند: «چنین توده شدید ال گوردو تعدادی بحث در مورد اینکه آیا حضور خوشه با پارادایم CDM لامبدا در تضاد است یا خیر، برانگیخته است. جرم جدید با کیهان شناسی CDM فعلی Lambda سازگار است.

بخش کلیدی لامبدا CDM این است که ماده تاریک هم سرد و هم بدون برخورد است. در این مدل، برخورد ذرات ماده تاریک با یکدیگر غیرممکن است. آنها فقط از طریق گرانش و احتمالاً می توانند برهم کنش داشته باشند نیروی ضعیف. این مطالعه این مفهوم را به چالش می کشد.

اثبات اینکه ماده تاریک می تواند از طریق برخورد با خود تعامل داشته باشد، دشوار و پیچیده است. ال گوردو مکان خوبی برای مطالعه ایده ماده تاریک خود تعاملی (SIDM) است. “با این حال، موارد منحصر به فرد وجود دارد
والدارنینی، نویسنده اصلی این مقاله گفت: آزمایشگاه‌هایی که می‌توانند برای این منظور بسیار مفید باشند، در فاصله سال‌های نوری دورتر. اینها خوشه های کهکشانی عظیم، ساختارهای کیهانی غول پیکری هستند که وقتی با هم برخورد می کنند، پرانرژی ترین رویدادها از زمان انفجار بزرگ یکی از آنهاست.

خوشه های کهکشانی مانند ال گوردو را می توان به سه جزء تقسیم کرد: کهکشان ها، ماده تاریک و جرم گاز. مدل استاندارد می گوید که گاز در حال برخورد مقداری از انرژی اولیه خود را در طول برخورد از دست می دهد. والدارنینی توضیح داد: “به همین دلیل است که پس از برخورد، اوج چگالی جرم گاز از ماده تاریک و کهکشان ها عقب می ماند.”

اما SIDM چیز دیگری می گوید. این می گوید که نقاطی که ماده تاریک به حداکثر چگالی خود می رسد، به نام مرکز، باید از نظر فیزیکی از سایر اجزای جرم جدا شوند. ویژگی های این جداسازی امضای SIDM است.

مشاهدات ال گوردو نشان می دهد که از دو فرورانش اصلی تشکیل شده است، شمال غربی (NW) و جنوب شرقی (SE)، که در یک فرورانش ادغام می شوند.

این تصویر تلسکوپ فضایی هابل دو جزء اصلی ال گوردو، برآمدگی های NW و SE را نشان می دهد.  اعتبار تصویر: NASA، ESA و J.  جی (دانشگاه کالیفرنیا، دیویس)
این تصویر تلسکوپ فضایی هابل دو جزء اصلی ال گوردو، برآمدگی های NW و SE را نشان می دهد. اعتبار تصویر: NASA، ESA و J. جی (دانشگاه کالیفرنیا، دیویس)

تصاویر اشعه ایکس مکان های مختلف قله را برای اجزای مختلف جرم نشان می دهد. تصویر اشعه ایکس زیر یک پیک تابش اشعه ایکس را در زیرخوشه SE و دو دم ضعیف را نشان می دهد که فراتر از اوج اشعه ایکس امتداد دارند. اوج اشعه ایکس قبل از اوج ماده تاریک است. درخشان ترین کهکشان خوشه ای (BCG) نیز از مرکز جرم SE جابجا شده است. BCG ها درخشان ترین کهکشان های یک خوشه هستند، آنها بسیار پرجرم هستند و مراکز جرم در خوشه ها هستند.

والدارنینی توضیح داد: «یک جنبه قابل توجه دیگر را می توان در خوشه NW مشاهده کرد، جایی که اوج چگالی عدد کهکشان از نظر مکانی از قله جرم مربوطه جدا می شود.

این تصویر ترکیبی اشعه ایکس و مادون قرمز پرتوهای ایکس چاندرا را به رنگ صورتی نشان می دهد و آبی نشان می دهد که ماده تاریک در کجا قرار دارد.  اعتبار تصویر: اشعه ایکس: NASA/CXC/Rutgers/J.  هیوز و همکاران؛  مادون قرمز: NASA/ESA/CSA، JM Diego (IFCA)، B.Frye (دانشگاه آریزونا)، P.Kamieneski، T.Carleton & R.Windhorst (ASU)
این تصویر ترکیبی اشعه ایکس و مادون قرمز پرتوهای ایکس چاندرا را به رنگ صورتی نشان می دهد و آبی نشان می دهد که ماده تاریک در کجا قرار دارد. اعتبار تصویر: اشعه ایکس: NASA/CXC/Rutgers/J. هیوز و همکاران؛ مادون قرمز: NASA/ESA/CSA، JM Diego (IFCA)، B.Frye (دانشگاه آریزونا)، P.Kamieneski، T.Carleton & R.Windhorst (ASU)

اما این مشاهدات به تنهایی کافی نیست. در مقاله جدید در اخترشناسی و اخترفیزیک، والدارنینی از تعداد زیادی شبیه سازی N-body/hydrodynamic شبیه سازی برای بررسی خواص فیزیکی ال گوردو استفاده می کند. هدف شبیه سازی سیستماتیک مطابقت با مشاهدات است. هر شبیه سازی دارای پارامترهای کمی متفاوت است، و زمانی که یک شبیه سازی با مشاهدات مطابقت دارد، این پارامترها احتمالاً توضیحی برای مشاهدات ارائه می دهند.

والدارنینی آن را به وضوح در مقاله توضیح می دهد. هدف از این مقاله تعیین این است که آیا می توان مدل های ادغامی برای خوشه ال گوردو ساخت که بتواند مورفولوژی اشعه ایکس مشاهده شده و همچنین بسیاری از خواص فیزیکی آن را به طور مداوم بازتولید کند یا خیر.

بخش مهمی از این کار و شبیه سازی های آن مربوط به جدایی بین مراکز جرم در ال گوردو است. اگر شبیه‌سازی‌ها می‌توانند این را ایجاد کنند، شواهدی به نفع SIDM است.

والدارنینی می‌گوید: «مهم‌ترین نتیجه این مطالعه شبیه‌سازی این است که جدایی‌های نسبی مشاهده‌شده بین مرکزهای جرمی مختلف خوشه ال گوردو به‌طور طبیعی توضیح داده می‌شود که ماده تاریک به طور مستقل برهم‌کنش داشته باشد».

این شکل تحقیق برخی از نتایج شبیه سازی را نشان می دهد.  خطوط قرمز روشنایی سطح اشعه ایکس و خطوط سفید چگالی جرم را نشان می دهند.  صلیب های سبز مرکز جرم و صلیب های قرمز مرکز روشنایی سطح اشعه ایکس هستند.  هر ردیف از یک شبیه سازی مجزا با پارامترهای مختلف است و هر پانل زاویه دید متفاوتی را نشان می دهد.  پانل بالای وسط مورد توجه خاص است.  دم های دوقلوی ال گوردو را به خوبی بازسازی می کند.  اعتبار تصویر: والدارنینی و همکاران.  2024
این شکل تحقیق برخی از نتایج شبیه سازی را نشان می دهد. خطوط قرمز روشنایی سطح اشعه ایکس و خطوط سفید چگالی جرم را نشان می دهند. صلیب های سبز مرکز جرم و صلیب های قرمز مرکز روشنایی سطح اشعه ایکس هستند. هر ردیف از یک شبیه سازی مجزا با پارامترهای مختلف است و هر پانل زاویه دید متفاوتی را نشان می دهد. پانل بالای وسط مورد توجه خاص است. دم های دوقلوی ال گوردو را به خوبی بازسازی می کند. اعتبار تصویر: والدارنینی و همکاران. 2024

او ادامه داد: «بنابراین، این یافته‌ها نشانه‌ای واضح از رفتار ماده تاریک است که ویژگی‌های برخوردی را در یک برخورد خوشه‌ای بسیار پرانرژی با انتقال به قرمز نشان می‌دهد.

این یک سناریوی کلاسیک “نوک کوه یخ” است. در حالی که این نتایج به نفع مدل ماده تاریک خود کنش متقابل است، همانطور که والدارنینی زمانی که از اختلافات در نتایج صحبت می‌کند، به وضوح بیان می‌کند، چندان قطعی نیستند.

کار والدارنینی نشان می‌دهد که اگرچه نتایج تقریبی از نحوه رفتار ماده تاریک در طول ادغام خوشه‌ها است، اما چیزهای بیشتری برای آن وجود دارد. “فرایندهای فیزیکی زیربنایی” بسیار پیچیده هستند.

او در پایان می‌گوید: «این مطالعه یک مورد قانع‌کننده برای امکان خود تعاملی ماده تاریک بین خوشه‌های در حال برخورد به عنوان جایگزینی برای الگوی استاندارد ماده تاریک بدون برخورد ایجاد می‌کند.»

برای اکثر هشت میلیارد انسان امروزی، ماده تاریک در زندگی روزمره اهمیت چندانی ندارد. اما اگر می‌خواهیم امیدها و رویاهای تمدن بشری را داشته باشیم که قرن‌ها، هزاره‌ها یا حتی بیشتر طول می‌کشد، در فضا گسترش می‌یابد و به ستارگان دیگر سفر می‌کند، بسیار مهم است که هر چه می‌توانیم درباره طبیعت بدانیم. تاریخ پیشرفت بشر به موازات درک فزاینده ما از طبیعت است.

درک ماده تاریک برای درک طبیعت حیاتی است. اگر تمدن بخواهد زنده بماند، درک بهتر همه چیز در مورد طبیعت بهترین راه پیش رو است.

و اکنون با مدل استاندارد به زندگی روزمره خود بازگردیم.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا