مقالات

زمین با آب متولد شد. تحویل لازم نیست


فقط در بین سیارات مشهور ، زمین اقیانوس های عظیمی در سطح آن دارد و توده های زمین آن با دریاچه ها و سیستم های گسترده زهکشی رودخانه مشخص شده است. آب قدرت حیاتی زیست کره است و بدون آن زمین فقط یک دنیای مرده دیگر خواهد بود. اگر زندگی روی زمین یک شاخص قابل اعتماد است ، آب برای زندگی لازم است ، توقف کامل.

به همین دلیل دانشمندان آنقدر علاقه مند به چگونگی دریافت زمین آب خود هستند.

مدتهاست که محققان در حال بررسی این ایده هستند که آب زمین از جاهای دیگر منظومه شمسی ناشی می شود. دیسک پروتوپلانتری که سیارات را تشکیل می داد بسیار گسترده بود و از یک خط برفی جدا شد. این یک خط در دیسک است که با فاصله آن از خورشید تعریف شده است ، که فراتر از آن می توان مواد بی ثبات مانند بخار آب را متراکم کرد.

تصویر این هنرمند نشان می دهد که چگونه خط برفی اخترفیزیکی کار می کند. منظومه شمسی داخلی به دلیل گرمای ستاره از آب خسته شده است ، در حالی که خارج از آب می تواند ذرات گرد و غبار را ارسال کند. اعتبار تصویر: A. Angelich (NRAO/AUI/NSF)

ایده این است که آب را می توان متراکم ، انجماد ، سپس توسط سیارک ها ، شهاب سنگ ها یا دنباله دارها به زمین تحویل داد. اخترشناسان می دانند که ستاره های دنباله دار اجسام یخ هستند و شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان می دهد سیارک ها آب ، یخ زده ، یا در مواد معدنی قفل می شوند. این “فرضیه اواخر روکش” است که بیان می کند که پس از شکل گیری هسته آن ، آب به زمین تحویل داده شده است.

اما یک تیم در حال رشد شواهد و شبیه سازی نشان می دهد که این تصویر ممکن است نادرست باشد. مطالعات جدید در حروف اخترفیزیکی مجله باعث فرضیه روکش بعدی می شود و نشان می دهد که خط برف ممکن است به طور دقیق واقعیت را منعکس نکند. به جای خطی که تصویب آب را به عنوان فرآیند روشن/خاموش تقسیم می کند ، جایی که همه اینها در یک طرف خط برف تصعید می شود و هیچ کس از طرف دیگر تصویب نمی شود ، واقعیت بی نظیر تر است.

آیا این مطالعه “آیا آب زمین در بیشترین مراحل منظومه شمسی به صورت محلی به دست می آید؟” نویسنده اصلی Lise Boitard-Crepeau از دانشگاه Grenoble Alpes در فرانسه است.

محققان توضیح می دهند: “در مورد این واقعیت که آب مولکولی عمدتاً بر روی دانه های گرد و غبار با اندازه میکرومتر در ابتدای تشکیل منظومه شمسی ، در ابر مولکولی و فاز پاستیل تشکیل شده است ، جایی که در آن روی گوشته یخی اطراف دانه ها یخ زده است.” با گذشت زمان ، این غلات سنگ ها ، سیارک ها ، دنباله دارها و حتی سیارات راک تشکیل دادند. اما با آغاز خورشید ، شرایط تغییر کرد. ماده موجود در دیسک پروتئین-خورشیدی سحابی گرم می شود و آب از سطح دانه های گرد و غبار به سمت داخل تا خط برفی تصویب می شود ، که در واقع از قسمت جلوی آب است.

در نتیجه ، شرایط موجود در داخل خط تغییر کرده است. هر آبی که در اجسام بزرگتر به دام نرود ، پریشان می شود و دیسک داخلی توسط آب خسته می شود. سیارات صخره ای در اینجا شکل گرفتند. این زمین از این ماده خشک جمع شده است و نشان می دهد که آب باید فراتر از خط برفی تحویل داده شود و این فرضیه اواخر روکش است.

اما در این درک جدید ، خط بدتر است. این مطالعه بر اساس توسعه شیمی کوانتومی است که نشان می دهد هیچ دمای منفرد خاصی وجود ندارد که آب در آن به دانه های گرد و غبار متصل شود. به جای یک خط تقسیم باینری ، انرژی های اتصال منوط به توزیع ارزش های گاوس هستند.

این شکل در مطالعه نشان می دهد که چگونه انرژی اتصال آب توزیع می شود. اعتبار تصویر: L. Tinacci و همکاران. 2023 این شکل در مطالعه نشان می دهد که چگونه انرژی اتصال آب توزیع می شود. اعتبار تصویر: L. Tinacci و همکاران. 2023

نویسندگان می نویسند: “در حالی که خط برفی استفاده شده کلاسیک به دمای چگالش متکی است ، کار اخیر در شیمی کوانتومی نشان می دهد که انرژی آب روی دانه های یخی دارای توزیع گوز است ، که این امر به تدریج تصویب آب است ، نه یک انتقال شدید.” محققان توزیع انرژی های اتصال را برای درک چگونگی توزیع یخ آب بر روی دانه های گرد و غبار بر روی دیسک پروتوپلان سحابی پروتئین-خورشیدی (PSN) محاسبه کرده اند.

این شکل نشان می دهد که خطوط انجماد در هنگام محاسبه با انرژی تک باند (آبی) در مقایسه با ده انرژی مختلف اتصال (سیاه) چقدر متفاوت است. اعتبار تصویر: Boitard-Crepeau و همکاران. 2025 TAPJL این شکل نشان می دهد که خطوط انجماد در هنگام محاسبه با انرژی تک باند (آبی) در مقایسه با ده انرژی مختلف اتصال (سیاه) چقدر متفاوت است. اعتبار تصویر: Boitard-Crepeau و همکاران. 2025 TAPJL

محققان با استفاده از توزیع انرژی های مختلف اتصال آب ، یخبندان را ایجاد کرده اند که در واقع چند واحد نجومی است. محققان نوشتند: “مصرف آب توزیع هیچ خط برفی ایجاد نمی کند که آب آن کاملاً دفع شده است و همانطور که اغلب تصور می شود” کاملاً خشک “باقی می ماند ، و اخیراً یک منطقه انتقال آب که چندین واحد نجومی را گسترش می دهد.”

همه اینها مدتها پیش اتفاق افتاد و علاوه بر خود زمین ، تنها مکانی که می توانیم به دنبال شواهد باشیم در سیارک ها و شهاب سنگ ها است. برای اینکه محققان دقیق باشند ، فراوانی زمین از آب و نسبت ایزوتوپ و الگوهای هیدراتاسیون مشاهده شده در شهاب سنگ ها نیاز به تکثیر دارد. کندریت می تواند از روزهای اولیه منظومه شمسی بدون تغییر باقی بماند و شواهد مهمی با گذشته عمیق است.

این مطالعه نشان می دهد که در حالی که قسمت بیشتری از یخ آب بیشتر از یک واحد نجومی دفع می شود ، درصد کمی به دلیل انرژیهای مختلف پیوند ، به دانه های پودر موجود در این مرز وصل می شوند. نویسندگان می نویسند: “این بخش کوچک ، بین 0،04 پوند و 2.5 درصد وزن ، می تواند محتوای آب زمین را به طور کامل گزارش دهد.” “از طرف خود ، آب زیرزمینی را می توان از دانه های گرد و غبار موجود در مدار زمین بدون نیاز به مهاجرت از مواد خارجی به ارث برد.”

بنابراین فراوانی آب روی زمین شامل نتایج محققان است. اما در مورد کندریت ها چطور؟

نویسندگان می نویسند: “مدل ما همچنین با موفقیت روند مشاهده شده را به سمت محتوای آب معادل آب در گروه های کندریت بازتولید می کند.” اگرچه بدن والدین این chondrites در زمان های مختلف جمع می شوند ، اما محتوای آب معادل آنها “احتمالاً مرزهای پایین آب بدوی را نشان می دهد ، که در ابتدا در دانه های پودر سیلیکات گنجانده شده است ، عناصر ساختمان ماتریس های کندریت”.

نویسندگان می نویسند: “به طور خلاصه ، با توجه به بحث فوق می توان آب زیرزمینی را از دانه های یخی به داخل مدار زمین به ارث برد. یعنی به صورت محلی.” نتایج آنها همچنین EC دارای نسبت ایزوتوپ نسبتاً مانند آب زمین است و محققان معتقدند که در نزدیکی مدار زمین شکل گرفته اند.

زمان فرضیه اواخر روکش همیشه پیچیده بوده است. چگونه می توان مقدار مناسب آب روی زمین را در زمان مناسب و بدون ایجاد مزاحمت در فرآیند تجمع سیاره ای تحویل داد؟ اگر زمین به تدریج در حین شکل گیری هیدراته شود ، ممکن است کل سوال جانبی باشد.

https://www.youtube.com/watch؟v=9tgsj8vzjgo

هنوز هم در نتیجه گیری محققان برخی از مشکلات وجود دارد و آنها را در سند خود نشان می دهد. به عنوان مثال ، نسبت فعلی آب سنگین روی زمین (دوتریوم) با آب منظم معادل یک نسبت ابتدایی است. اما نسبت فعلی ، نسبت اندازه گیری شده ممکن است نسبت واقعی عنصری به دلیل “فرآیندهای مختلف که آب بین سطح و فضای داخلی زمین را چرخه می کند” نباشد. این فرایندها می توانند نسبت را تغییر دهند.

محققان نشان می دهند که یخ های آب لزوماً در یک خط تیز تعریف نشده تحت تعریف قرار نمی گیرند. در عوض ، تعدادی از انرژی اتصال به این معنی است که حتی در داخل خط برف معمولی ، مقداری آب می تواند در داخل صخره ها و دانه های بزرگتر زنده بماند. آنها همچنین نشان داده اند که آب کافی می تواند زنده بماند تا آب زمین را در نظر بگیرد.

نویسندگان نتیجه می گیرند: “به طور خلاصه ، این نتایج حاکی از آن است که سهم قابل توجهی از آب زمین می تواند بدون نیاز به تحویل فراتر از خط برفی کلاسیک ایجاد شود.”

این پایان فرضیه اواخر روکش نخواهد بود ، اما اگر کار بیشتری از این مطالعه پشتیبانی کند ، این ایده که آب زمین از جاهای دیگر تهیه می شود و توسط دنباله دارها و سیارک ها تحویل داده شده است.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا