بدون نیاز به ادغام: یک حلقه چرخان از گاز یک کهکشان فوق درخشان ایجاد می کند

برخی کهکشانها در حال تجربه ستارهزایی هستند که صدها یا حتی هزاران برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری است. ستاره شناسان بر این باورند که ادغام در پشت این کهکشان های خاص است که در اوایل جهان فراوانتر بودند. اما نتایج جدید نشان می دهد که هیچ ادغامی ضروری نیست.
این کهکشان ها نامیده می شوند کهکشان های مادون قرمز پر نور (HyLIRG) و بیشتر انرژی خود را در محدوده مادون قرمز ساطع می کنند. تحقیقات جدید HyLIRG را بررسی می کند که 10000 برابر روشن تر از کهکشان راه شیری در نور مادون قرمز است.. آنها به جای یک ادغام آشفته، یک حلقه منظم و چرخان از گاز پیدا کردند که به گفته آنها مسئول تشکیل ستاره فراوان کهکشان است.
نتایج آنها در مقاله ای در Nature Astronomy با عنوان “مطالعه دقیق یک دیسک دوار فوق نورانی کمیاب در حلقه انیشتین 10 میلیارد سال پیش.نویسنده اصلی دایژونگ لیو، استاد محقق در رصدخانه کوه بنفش در نزدیکی نانجینگ، چین است.
HyLIRGها نادرترین نوع هستند کهکشان ستاره ای، و آنها افراطی ترین نوع هستند. آنها فقط در جهان دور و باستانی یافت می شوند. این کهکشان PJ0116-24 نام دارد و دارای انتقال به سرخ z=2.125 است. این مقدار انتقال به سرخ به این معنی است که نوری که ما می بینیم حدود 10.5 میلیارد سال پیش ساطع شده است و کهکشان دور اکنون حدود 16 میلیارد سال نوری از ما فاصله دارد. در این فاصله، اخترشناسان مجبور بودند از لنزهای گرانشی برای مشاهده کهکشان استفاده کنند. این نه تنها کهکشان را بزرگ کرد، بلکه آن را ایجاد کرد انگشتر اینشتین.

محققان از یک جفت تلسکوپ برای رصد کهکشان استفاده کردند. تلسکوپ بسیار بزرگ گاز گرم را با ابزار طیف نگار تصویربرداری با وضوح پیشرفته (ERIS) ردیابی کرد و آرایه میلی متری/زیر میلی متری بزرگ آتاکاما گاز سرد را ردیابی کرد. با ترکیب مشاهدات هر دو، اخترشناسان یک حلقه سازمان یافته از گاز دوار را کشف کردند. اگر ادغامی رخ می داد و باعث تشکیل ستاره های فراوان کهکشان می شد، ساختار سازمان یافته ای مانند این وجود نداشت. در عوض، مورفولوژی کهکشان بسیار آشفته تر خواهد بود.
نویسندگان می نویسند: “یک سناریوی به طور گسترده پذیرفته شده این است که HyLIRG ها دنباله دوردست با درخشندگی بالاتر کهکشان های IR محلی با انفجارهای شدید ستاره ای هستند که توسط ادغام های بزرگ ایجاد می شوند.” نرخ های مرتبط با جوانان مشکل این است که ستاره شناسان به اندازه کافی آنها را رصد نکرده اند تا مطمئن شوند که دقیقاً چه اتفاقی می افتد.
این کهکشان توسط نقشه پلانک در همه آسمان شناسایی شد تا پروژه انفجارهای ستارگان شدید با لنز گرانشی (PASSAGES) را تجزیه و تحلیل کند که حدود 20 HyLIRG را پیدا کرد. PJ0116-24 درخشان ترین کشف شده در آسمان جنوبی است.

نویسندگان می نویسند: “ما دریافتیم که PJ0116-24 به شدت با یک زیرساخت گازی غنی تر از سایر HyLIRG های شناخته شده پشتیبانی می شود. نتایج ما نشان می دهد که PJ0116-24 یک دیسک ستاره ای ذاتاً عظیم و کمیاب است که احتمالاً تحت تکامل سکولار قرار گرفته است. سرعت تشکیل ستاره (SFR) آن 1490 جرم خورشیدی در سال است-1.
شبیه سازی ها پیش بینی می کنند که حداکثر SFR بزرگتر یا برابر با 1000 جرم خورشید در سال است.-1. اگر این مشاهدات درست باشند، آنگاه نشان میدهند که یک کهکشان میتواند به حداکثر SFR خود برسد، حتی اگر تنها باشد و در ادغام شرکت نکرده باشد.
نویسندگان در مقاله خود توضیح میدهند: «برخلاف تقریباً سایر HyLIRGهای افراطی، که ادغامهای بزرگ هستند، PJ0116-24 به وضوح هیچ همراه بزرگ یا سینماتیک آشفتهای به عنوان شواهدی از ادغامهای بزرگ ندارد».

این کهکشان همچنین فلزی بسیار بالاتر از سایر کهکشان ها در کیهان اولیه نشان می دهد. نویسندگان می نویسند: «این تشخیص ها فلزی بودن خورشیدی به ابرخورشیدی را نشان می دهد. “این بسیار بیشتر از کهکشان های بدون ستاره در همان انتقال به سرخ است.”
آمیت ویشواس یک دانشجوی فوق دکترا در مرکز کورنل برای اخترفیزیک و علوم سیاره ای است. او این مقاله و مقاله قبلی را در سال 2023 نوشت که از JWST برای رصد کهکشانی دیگر در دوره قبلی با شرایط گازی و فلزی مشابه استفاده کرد. PJ0116-24 تقریباً پنج برابر بزرگتر و درخشان تر از این است. Vishwas می گوید که هر دو کهکشان به ستاره شناسان کمک می کنند تا تصویر بهتری از چگونگی تکامل کهکشان ها بسازند.
ویشواس در بیانیهای مطبوعاتی گفت: «در هر دو مورد، عدسیهای گرانشی به ما کمک کرد تا برای مطالعه جزئیات محیط بینستارهای این کهکشانها بزرگنمایی کنیم. “من معتقدم که این مشاهدات جدید به ما کمک می کند تا یک مورد برای نحوه تکامل و شکل گیری کهکشان ها بسازیم – به طور موثر گاز را به ستاره هایی در جهش های رشد سریع که توسط دوره های طولانی سکوت نسبی از هم جدا شده اند، تبدیل می کنند.”
نویسندگان در نتیجهگیری میکنند: «تأیید قوی PJ0116-24 بهعنوان HyLIRG که از نظر چرخشی پشتیبانی میشود از این کار، شواهد کلیدی است که نشان میدهد تکامل سکولار، یعنی بدون ادغامهای بزرگ اخیر، ممکن است مسئول حداکثر شکلگیری ستاره در کیهان باشد». کار آنها.




