ردیابی ماهواره ها و زباله های فضایی با استفاده از آنتن های رادیویی

هر ساله هزاران هزار ماهواره به مدار سیاره ما پرتاب می شوند. نتیجه یک “فضای” شلوغ فزاینده در بالای زمین است که پر از تجهیزاتی است که روی سطح خدمات ارائه می دهد. در عین حال، این ماهوارهها بر نجوم زمینی تأثیر میگذارند و زمانی که در نهایت از طریق جو زمین به سطح میافتند، احتمال آسیب را ایجاد میکنند. علاوه بر این، مدار زمین میزبان اجساد موشک های قدیمی و سایر مواد (دوربین، دستکش و غیره) است که توسط ماموریت های گذشته در مدار باقی مانده اند.
اشیاء ساخته دست بشر در مدار تنها چیزهایی نیستند که «آنجا» وجود دارد. سیارک های نزدیک به زمین – که معمولا NEO نامیده می شوند – می توانند از مدار زمین عبور کنند. ما همچنین با تکههای کوچکتری از زبالههایی که شهابها را تشکیل میدهند، مبارزه میکنیم. همه این چیزها در نهایت به زمین سقوط می کنند یا در مورد NEO ها، مسیر حرکت آنها می تواند آنها را به طرز ناراحت کننده ای به عبور از سیاره نزدیک کند. همه این سایت ها نه تنها برای ایمنی و سلامت خود، بلکه برای ما نیز باید تحت نظارت باشند. مدارهای آنها باید ردیابی و مشخص شود تا زمانی که یا اگر قطعه ای از “چیزی” کیهانی به سمت زمین می آید هشدار عادلانه ای داده شود.
ورودی!
اینجاست که یک آرایه نظارتی به نام رادار چند استاتیک خط پایه بلند (LMBR) مفید خواهد بود. تیمی از ستاره شناسان رادیویی و کارشناسان رادار راهی برای استفاده از تلسکوپ های رادیویی برای ردیابی ماهواره ها و دیگر اجرام در مدار پیدا کرده اند و اخیراً آن را به شرکای خود در استرالیا، ایالات متحده و بریتانیا نشان داده اند. به طور خاص، آنها تلسکوپ 76 متری لاول در بانک جودرل در انگلستان را به همراه آنتن های دیگر در آرایه e-MERLIN برای ردیابی اجرام در فضا برای آنچه که آگاهی دامنه فضایی نامیده می شود، مرتبط کرده اند. یک تیم تحقیقاتی این مفهوم را در سپتامبر 2025 با اندازهگیری و ردیابی 20 بدنه مختلف موشک با استفاده از آنتن شبکه فضایی عمیق ناسا در کانبرا، استرالیا، آرایه تلسکوپ فشرده استرالیا و سایر آنتنها در استرالیا و همچنین تأسیسات در تاسمانی آزمایش کردند.
این شبکه برای آزمایش مفهوم آنتن های توزیع شده مورد استفاده برای مشاهدات راداری بیستاتیک زباله های فضایی استفاده می شود. با حسن نیت کالس، و همکاران. 2025
آنها آنالیز میکرو داپلر را برای اندازهگیری نشانههای چرخش محوری بدنههای موشک انجام دادند. این به آنها اجازه می دهد تا دوره های چرخش، ابعاد جسم، ویژگی های سطح و پارامترهای توزیع جرم را با افزایش دقت در پالایش مدار تعیین کنند. سپس این تیم از تکنیک های پیشرفته بازسازی تصویر برای تولید اشکال اهداف استفاده کرد. آنها نتایج خود را در مقاله ای توصیف می کنند که تعیین موفقیت آمیز دوره های چرخش زباله با دقت سطح دو، تخمین اندازه با دقت 10٪ در مقایسه با مشخصات شناخته شده، و بهبود پارامترسازی مداری که عدم قطعیت موقعیت را تا 30٪ کاهش می دهد، نشان می دهد. این سطح از دقت به تعیین هرگونه تهدید ناشی از ورود مجدد سیارک ها یا ماهواره ها به جو کمک می کند.
این آزمایش شبکه، اجساد راکتی مانند SL-12، مرحله چهارم پرتاب پرتاب پروتون K روسیه را ردیابی کرد. در حال حاضر 25 مورد از آنها در مدار ژئوسنکرون قرار دارند. با حسن نیت کالس، و همکاران. 2025
امضاهای رادار اجسام را در زمان واقعی ردیابی می کنند
رادار ابزاری قدرتمند برای رصد اجرام در مدار است و به طور گسترده در زمین برای ردیابی هواپیما استفاده می شود. به عنوان مثال، تجهیزات رادار سیگنال هایی را ارسال می کند که توسط هواپیما منعکس می شود و سپس داده ها را به سیستم رادار باز می گرداند. بسته به نوع سیگنالهای مورد استفاده و حالتهای رادار، ایستگاههای ردیابی میتوانند اطلاعاتی در مورد نوع هواپیما، کسی که با آن پرواز میکند و ویژگیهای دیگر مانند اندازه و شکل به دست آورند. رادار همچنین برای مطالعه سطح سیارات، سیارک ها، قمرها و سایر اجرام در منظومه شمسی استفاده شده است. برای مثال، دانشمندان با استفاده از رادار، ویژگیهای سطح زهره را بهویژه در فضاپیمای ماژلان ترسیم کردهاند. به عنوان مثال دیگر، قمر جوویان اروپا با استفاده از رادار در دهه های 1980 و 1990 نقشه برداری شد.
ماژلان در دهه 1990 در حین گردش به دور زهره برای ایجاد این نقشه، اسکن های راداری انجام داد. با حسن نیت از ناسا.
استفاده از رادار معمولی برای رصد اجرام فضایی محدودیت هایی دارد. برای مثال، ردیابی یک ماهواره در مدار زمین ثابت، به آنتنهای قویتر و حساستری نسبت به آنتنهایی نیاز دارد که برای ردیابی هواپیماهای روی زمین یا فضاپیماهایی که از مأموریت بازمیگردند، استفاده میشود. اینجاست که تلسکوپهای رادیویی مانند تلسکوپهای Jodrell Bank به کار میآیند. آنها برای دریافت سیگنال های طبیعی از اجرام بسیار دور از منظومه شمسی گرفته تا سایر ستاره ها و کهکشان ها طراحی شده اند. علاوه بر این، تأسیساتی مانند شبکه فضای عمیق برای انتقال اطلاعات بین فضاپیماهای منظومه شمسی ساخته شده است. به گفته سایمون گارینگتون از رصدخانه Jodrell Bank، گنجاندن تلسکوپ Lovell گام بزرگی به جلو است. او گفت: “تلسکوپ 76 متری لاول در بانک جودرل یک گیرنده راداری عالی برای این نوع کارها می سازد.” “ما بسیار مشتاقیم که پتانسیل کامل آن را در مشارکت در رصد اجرام در مدار، محافظت از دارایی های بریتانیا در فضا و ایمن تر کردن فضا به کار ببریم.”
این کاربردها (و بیشتر) دلیل خوبی برای وارد کردن تلسکوپ های رادیویی به ترکیب هستند. اساساً، آنها به عنوان گیرنده های راداری توزیع شده جغرافیایی مورد استفاده قرار خواهند گرفت و امکان شناسایی اجسام با هر اندازه ای را در فواصل دور فراهم می کنند. تمام داده های پژواک راداری دریافت شده توسط تلسکوپ های رادیویی در زمان واقعی جمع آوری و تجزیه و تحلیل خواهد شد. آژانس فضایی بریتانیا اخیراً این قابلیت ردیابی زنده را برای سهامدارانی مانند دولت، آژانسهای دفاعی و شرکای صنعتی نشان داده است. این اولین بار است که چنین تکنیک های ردیابی توسط تلسکوپ های رادیویی استفاده می شود. انتظار می رود که بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا از «قدرت شلیک راداری» اضافی بهره مند شوند. جزئیات مطالعات شبکه راداری را می توان در سند ذکر شده در زیر یافت.
آیا Jodrell Bank بخشی از این حرکت رو به جلو خواهد بود؟
از قضا، استفاده موفقیتآمیز از Jodrell Bank به عنوان بخشی از شبکه ردیابی LBMR در صورت تحقق کاهش بودجه علمی بریتانیا میتواند در خطر باشد. گزارشهای رسانهها گزارش دادهاند که کاهش بودجه باعث میشود تا بخشی از رصدخانه Jodrell Bank در سال 2028 بسته شود. دفتر تحقیقات و نوآوری بریتانیا کاهشهایی را اعلام کرده است که باعث میشود تلسکوپهای e-MERLIN از جمله آنتن رادیویی Lovell خاموش شوند. خود این مرکز برای میزبانی از مقر رصدخانه آرایه کیلومتر مربع و سایر برنامههای دارای اهمیت بیشتر برای جامعه علمی بریتانیا باز خواهد ماند. البته در این بین ستاره شناسان به دنبال منابع جایگزینی برای تامین مالی هستند.
این کاهش بخشی از یک تلاش گسترده تر برای کاهش بودجه علمی در تأسیسات علمی بریتانیا است. جامعه علمی بریتانیا بهشدت در کنسرسیومها و پروژههای خارج از کشور مشارکت دارد و ابزارها و تحقیقاتی را برای تأسیساتی مانند CERN، رصدخانه آینده Vera C. Rubin و دیگران فراهم میکند. به ویژه، این کاهش، بریتانیا را مجبور خواهد کرد که مشارکت خود در تلسکوپ روبین را تا 20 درصد کاهش دهد. اگر و زمانی که e-MERLIN خاموش شود، این امر قطعاً بر مشارکت رصدخانه در LMBR تأثیر خواهد داشت، اگرچه هنوز مشخص نیست که میزان این تأثیرات چقدر خواهد بود.
برای اطلاعات بیشتر
Jodrell Bank مشاهدات راداری زنده از ماهواره ها و زباله های فضایی را نشان می دهد
امضاهای میکرو داپلر و توصیف شی زباله های فضایی با تلسکوپ های رادیویی
آرایه e-MERLIN
تلسکوپ Jodrell Bank بودجه خود را از دست می دهد زیرا STFC کاهش بودجه را تأیید می کند




