مقالات

هنگامی که انرژی تاریک با گذشت زمان تغییر می کند ، جهان شبیه سازی شده بهتر عمل می کند


انرژی تاریک یک رمز و راز آنقدر ترسناک است که سالم ترین تئوری های ما کشیده و تنگ شده است. جهان گسترش می یابد ، به رهبری نیروی ناشناخته ای که ما آن را انرژی تاریک نامیدیم. انرژی تاریک همچنین سرعت گسترش را سرعت می بخشد. اگر دانشمندان بتوانند دلیل آن را درک کنند ، این یک مسیر کاملاً جدید برای درک را باز خواهد کرد.

درایو برای درک انرژی تاریک چنان قدرتمند است که ابزاری ویژه ایجاد شده فقط برای درک آن ایجاد شده است: DESI ، ابزار طیف سنجی انرژی تاریک. مطالعه اصلی DESI در سال 2021 آغاز شد و به ارتعاشات صوتی Barion (BAO) متکی است تا کارتی در مورد نحوه توزیع ماده در جهان ایجاد کند. این مطالعه حجم عظیمی از جهان را با جزئیات استثنایی پوشش می دهد.

DESI به تلسکوپ 4 متری Nicholas Mail در رصدخانه ملی اوج نهنگ وصل شده است. اعتبار تصویر: همکاری DESI/doe/kpno/noirlab/nsf/aura/p. Horalek (انستیتوی فیزیک در OPA)

درک ما مبنی بر اینکه جهان از اوایل قرن بیستم تاریخ می گیرد ، هنگامی که اخترشناسان متوجه شدند که نور برخی از اشیاء دوردست به انتهای قرمز طیف جابجا شده است. این به عنوان redshift نامیده می شود و محققان به این نتیجه رسیده اند که این امر به این دلیل است که اشیاء از زمین دور می شوند.

دستیابی به موفقیت هنگامی رخ داد که ادوین هابل فهمید که هرچه جسم بیشتر روی زمین باشد ، سریعتر حرکت می کرد. ما در یک جهان پویا زندگی کرده ایم ، نه یک استاتیک.

کیهان شناسان معتقدند که گرانش سرعت گسترش را کند می کند. با این حال ، در سال 1998 ، اخترشناسان دریافتند که در واقع شتاب می گیرند. ثابت کیهان شناسی این شتاب را توضیح می دهد و در واقع چگالی انرژی است که به نظر می رسد بخشی ذاتی جهان است. ثابت هابل با این در هم تنیده است و این سرعت گسترش جهان است.

به بیان بیشتر ، ثابت هابل این است که جهان در حال حاضر به سرعت در حال گسترش است ، در حالی که ثابت کیهان شناسی عاملی است که بر این سرعت تأثیر می گذارد. تلاش برای اندازه گیری این ثابت ها پاسخ های مختلفی داد. واضح است که ما یک رمز و راز برای دستان خود داریم.

اندرو هارن ، فیزیکدان آزمایشگاه ملی وزارت انرژی ایالات متحده (DOE) می گوید: “ثابت کیهان شناسی در اصل یک اصطلاح اضافی در معادله ای است که همه سالها از آن استفاده می کردند.” “ما نمی دانیم که چرا ارزش خاصی را که می کند بدست می آورد ، اما این یک توضیح بسیار سکولار برای این شتاب کیهانی غیر منتظره است.”

سال اول داده های DESI گسترش جهان را به مدت 11 میلیارد سال ردیابی کرد. این داده های اولیه تا حد زیادی با مدل کیهان شناسی استاندارد ما به نام Lambda CDM موافق بودند. با این حال ، اختلافات کوچکی وجود دارد که نشان می دهد انرژی تاریک با گذشت زمان تغییر کرده است. اگر تغییر کند ، این یک چالش مستقیم برای ثابت کیهان شناسی است.

این گرافیک برخی از مراحل نظری در جهان را با توجه به مدل استاندارد کیهان شناسی نشان می دهد. اعتبار تصویر: آرشیو ناسا / لامبدا / تیم علمی WMAP

این ممکن است در سطح ناامید کننده به نظر برسد. یکی از اساسی ترین درک ما از جهان توسط مشاهدات قدرتمند مورد بحث قرار می گیرد. با این حال ، برعکس وفادار است: هیجان ایجاد می کند.

هرین گفت: “اگر نتیجه DESI ادامه یابد ، به این معنی است که ثابت کیهان شناسی منشأ شتاب کیهانی نیست. این بسیار هیجان انگیز تر است.” “این بدان معنی است که فضا توسط یک مایع در حال توسعه پویا با گرانش منفی نفوذ می کند ، که هرگز در هیچ آزمایش با دسک تاپ های روی زمین مشاهده نشده است.”

برای حرکت به جلو ، هارن و همکارانش به یک شبیه سازی ابر رایانه روی آوردند. آنها برای کنترل شبیه سازی های بزرگ در مقیاس جهان از ابر رایانه Aurora Exascale در رایانه های آرگون استفاده کردند. این شبیه سازی ها به محققان اجازه می دهد تا داده های DESI را آزمایش کنند.

هارین و محققان همکارانش نتایج شبیه سازی خود را در یک سند جدید با عنوان “روشنایی در فیزیک انرژی تاریک با شبیه سازی های کشف” ارائه دادند. این سند به مجله آزاد اخترفیزیک ارسال شده و در دسترس Arxiv.org است. نویسنده اصلی جیلیان بلز-مدمان ، دکترا در گروه فیزیک کیهان شناسی و یک گروه رایانه ای پیشرفته در آزمایشگاه ملی آرگون است

کاترین هایتمن ، کیهان شناس و معاون بخش فیزیک انرژی بالا آرگون گفت: “وقتی این نتیجه سال گذشته به پایان رسید ، ما واقعاً هیجان زده شدیم.” “تیم ما جمع شده است تا در مورد آنچه می توانیم انجام دهیم برای کمک به جامعه در نظر بگیریم که این موضوع را از شبیه سازی در نظر بگیرد. شبیه سازی ها نقش تعیین کننده ای در تمایز فیزیک اساسی از سیستماتیک در مشاهده یا تجزیه و تحلیل داده ها دارند.”

یکی از چالش های نظارت بر جهان ، تعیین اینکه آیا ما می بینیم بازنمایی واقعی واقعیت است یا اینکه حاوی تحریف ایجاد خود ما است ، مانند تعصب ناظر یا مشکلات مربوط به پردازش داده های مشاهده. شبیه سازی های قدرتمند ابر رایانه راهی است که دانشمندان می توانند مشاهدات خود را به عمق آزمایش کنند.

جیلیان بلز-موچمن ، همکار تحقیقاتی پس از رئیس در آرگون می گوید: “از آنجا که ما نمی توانیم یک مینی دانشگاه برای آزمایش ها ایجاد کنیم ، می توانیم تئوری ها را با استفاده از رایانه های واقعاً بزرگ مانند شفق قطبی برای شبیه سازی رشد ساختار در جهان به مرور زمان آزمایش کنیم.”

محققان دو شبیه سازی جداگانه به نام شبیه سازی Discovery را انجام دادند. هر دو شرایط اولیه یکسان داشتند ، اما در یک ، انرژی تاریک ثابت بود و در دیگری با گذشت زمان تغییر کرد. شبیه سازی ها به طور مستقیم نمی توانند این باشند که ما درست یا غلط هستیم ، اما آنها یک مرحله بعدی مهم هستند.

شبیه سازی های کشف ، دو منطقه بزرگ در مقیاس جهان را با پارامترهای مختلف شبیه سازی می کنند. مدل کیهان شناسی استاندارد در سمت چپ است و مدل انرژی تاریک پویا در سمت راست است. تفاوت های ظریف بین این دو وجود دارد که در مقیاس بزرگ آشکار نیستند ، اما در مقیاس کوچک واضح تر می شوند. اعتبار تصویر: تجسم و تجزیه و تحلیل تیم ALCF از داده ها و همکاری HACC.

نویسندگان در سند خود نوشتند: “شبیه سازی های افتتاحیه یک جفت جعبه با شرایط اولیه یکسان است ؛ تنها تفاوت بین این دو شبیه سازی کیهان شناسی است.” “جعبه اول از CDM Lambda Cosmology استفاده می کند در حالی که جعبه دوم حاوی یک معادله انرژی تاریک از شرایط است w ، که با گذشت زمان توسعه می یابد. “پارامترهای کیهان شناختی بر اساس نتایج سال DESI است.

هارن گفت: “ایده این است که شما یک جهان مدل را تحت یک مجموعه فرضیات ایجاد می کنید و سپس جهان مدل خود را با جهان واقعی مقایسه می کنید. اگر توافق بسیار خوب است ، به شما اطمینان می دهد که فرضیات شما صحیح است.” “اما اگر اختلافات ناخوشایندی دارید ، پس به شما می گوید که فرضیات شما با جهان واقعی مطابقت ندارد و حقیقت را نشان نمی دهد.”

این تنها به دلیل افزایش انبوه قدرت محاسبات امکان پذیر است. چه چیزی برای شبیه سازی اکنون هفته ها و هفته ها طول خواهد کشید ، فقط روزها با ابر رایانه شفق قطبی طول می کشد. محققان در سند خود توضیح می دهند: “این شبیه سازی ها به عنوان نمایشی از یک توانایی جدید منحصر به فرد در اجرای شبیه سازی های با حل بالا برای 2 روز پوند عمل می کنند ، که امکان بررسی نزدیک به نتایج جدید کیهان شناسی را فراهم می کند.”

دانشمند رایانه آرگون پاپ گفت: “با استفاده از قدرت عظیم شفق قطبی برای انجام سریع شبیه سازی های در مقیاس بزرگ با وضوح کافی ، می توانیم خیلی سریعتر به بینش های جدید از مشاهدات کیهان شناسی پاسخ دهیم.” “این شبیه سازی ها هفته ها طول می کشد تا ابر رایانه های ما را محاسبه کنیم ، اما هر شبیه سازی فقط دو روز در شفق قطبی طول کشید.”

“این جفت شبیه سازی واقعاً توانایی ما را برای به دست آوردن نتیجه ای که از مطبوعات همکاری مانند DESI داغ است ، نشان می دهد ، بلافاصله یک شبیه سازی را بر اساس این نتایج شروع کنید و سپس ببینید که به نظر می رسد. “

فقط اختلافات جزئی بین این دو شبیه سازی وجود دارد ، اما آنها در آنجا هستند و مهم هستند.

این پانل ها به صورت بصری یک منطقه کوچک را در شبیه سازی ها مقایسه می کنند. در سمت چپ مدل کیهان شناسی استاندارد قرار دارد و در سمت راست مدل انرژی تاریک پویا مبتنی بر سال اول داده های DESI است. اختلافات ظریف است ، اما هنوز هم در سطح زیر ساخت و ساز قابل مشاهده است. اعتبار تصویر: تجسم و تجزیه و تحلیل تیم ALCF از داده ها و همکاری HACC.

بلز-مادمن گفت: “اگر به این دو شبیه سازی نگاه کنید ، ایده ای از نوع اندازه گیری ما باید به ما کمک کنیم تا یک مدل کیهان شناسی را باریک کنیم ، می توانیم به داده های واقعی در مورد DESI برگردیم و همان اندازه گیری را انجام دهیم و ببینیم که چه چیزی را به ما می گوید.” مشاهدات و شبیه سازی ها در طرح بازخورد با هم قرار دارند.

شبیه سازی ها نشان داده اند که درک ما از عملکرد جرم ماده تاریک ممکن است اشتباه باشد. عملکرد هاله انبوه بخشی از درک چگونگی توزیع ماده تاریک در جهان است. نویسندگان می نویسند: “با تمام شیفت های قرمز و برای همه جداول ، عملکرد جدول هاله در شبیه سازی λCDM در مقایسه با شبیه سازی W0WACDM سرکوب می شود.” شبیه سازی W0WACDM بر اساس داده های DESI است که انرژی تاریک نوسان را نشان می دهد.

شبیه سازی ها همچنین تفاوت در سرعت جمع شدن هاله ماده تاریک را نشان می دهد. برای شیفت های قرمز کم ، هاله های W0WACDM یک توده را کمی سریعتر از هاله ها در شبیه سازی λCDM جمع می کنند. برای تغییرات قرمز بزرگتر ، تفاوت در حال کاهش است.

شبیه سازی ها همچنین سرعت شکل گیری ستاره ای مختلف (SFR) را تولید می کنند. “در بین هاله های کم ماسه او ، بزرگترین تفاوت در میزان تشکیل ستاره بین دو کیهان در جابجایی قرمز بالا (Z> 1) ظاهر می شود ، جایی که سرعت شکل گیری ستاره ها از گالاکتیک W0WACDM 2 ٪ پایین تر از سرعت شکل گیری ستاره ها از کهکشان های λCDM است.” در بین متوسط ​​و هاله های متوسط ​​، تفاوت در حال افزایش است.

نتایج از مدل پویا انرژی تاریک پشتیبانی می کند ، جایی که انرژی تاریک با گذشت زمان تغییر می کند. با این حال ، نویسندگان هشدار می دهند که این نتایج هنوز طبقه بندی نشده است.

نویسندگان در سند خود توضیح می دهند: “لازم به ذکر است که از آنجا که شبیه سازی های کشف شامل تفاوت هایی در تمام پارامترهای کیهان شناختی آنها هستند ، ما تأثیر توسعه انرژی تاریک را جدا نمی کنیم ، بلکه تفاوت های این دو شبیه سازی را بر اساس کیهان شناسی کلی آنها کشف می کنیم.”

بیشتر:


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا