تلسکوپ کیهانی رومی نانسی گریس ممکن است سیارات در حال مرگ را مطالعه کند

تجزیه مداری ، جایی که سیارات در نهایت در ستاره های خود قرار می گیرند و مصرف می کنند ، جنبه اصلی رشد سیستم های سیاره ای است. قبل از اولین سیارات ، یک مدار ستاره خورشیدی در سال 1995 ، اخترشناسان فقط منظومه شمسی را برای اطلاع رسانی به مدل های خود داشتند. از آن زمان ، مطالعات در مورد تلسکوپ های زمین و فضایی هزاران نفر از سیارات سیارات را پیدا کرده اند. با تشکر از تلسکوپ های نسل بعدی به عنوان تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) ، اخترشناسان همچنین می توانند آنها را توصیف کنند.
در بین سیارات سیارات مشاهده شده هزاران سیاره با دوره های کوتاه و متوسط در اطراف انواع مختلف ستاره ها وجود دارد ، به اخترشناسان فرصتی برای مطالعه پوسیدگی مداری می دهد. اما تاکنون اکتشافات مستقیمی از سیارات سیارات وجود دارد که از این نظریه پشتیبانی می کنند. طبق یک مطالعه اخیر در مورد ناسا ، تلسکوپ فضایی نانسی (RST) تغییر بازی خواهد بود و به اخترشناسان فرصت های بسیار بیشتری برای مطالعه سیارات با مدار پوسیده را مستقیماً ارائه می دهد.
این مطالعه توسط کایل کاردین ، دانشجوی فارغ التحصیل گروه نجوم در دانشگاه ایالتی اوهایو (OSU) انجام شد. این شرکت توسط B. Scott Gaudi ، استاد توماس جفرسون برای باز و تحقیقات فضایی و یک دانشمند دانشجویی در OSU و رابرت اف ویلسون ، دکترا در دانشگاه مریلند و مرکز فضایی ناسا پیوست. این مطالعه بخشی از فارغ التحصیلی کاردین در اوهایو بود و در حال حاضر برای انتشار در بررسی می شود مجله نجومیحرف
همانطور که اشاره شد ، مطالعات قبلی شواهدی غیرمستقیم نشان داده اند که سیارات در سیستم های ستاره جوان مصرف می شوند و در نهایت توزیع سیاره ای خود را شکل می دهند. این با مشتری های داغ مشخص شده است ، که در سرشماری فعلی سیارات سیارات کاملاً رایج است. این غول های گازی ، که ستاره های خود را در مدار خود قرار می دهند ، موضوع کنجکاوی زیادی برای دانشمندان بوده است ، زیرا اعتقاد بر این بود که غول های گاز فقط در مسافت های بزرگتر از ستاره های آنها می توانند شکل بگیرند. همانطور که کاردین امروز از طریق ایمیل به جهان گفت ، این اکتشافات نشان می دهد که سیستم های جوان با مهاجرت سیاره ای شکل می گیرند:
“اول ، چندین مطالعه نشان داده اند که ستارگان میزبان سیارات نزدیک و عظیم (مشتری های داغ) از حد متوسط جوان تر هستند. این اشاره می تواند مکانیسم نابودی مشتری داغ را نشان دهد. دوم ، داغ درباره ستاره های فرعی نسبت به ستاره های اصلی.
با این حال ، هیچ مدرک مستقیمی در مورد این مکانیسم تخریب وجود ندارد که تنها دو نامزد از این نظریه حمایت می کنند. این موارد شامل WASP-12B ، یک مشتری داغ است که به عنوان ستاره والدین خود که می شکند ، همانطور که توسط فرم دراز آن نشان داده شده است ، و Kepler 1658b ، یک مشتری داغ دیگر با مدار بسیار نزدیک به ستاره خود و یک دوره مداری بسیار کوتاه است. با این حال ، به لطف اجرای RST در سال 2027 ، که به زودی یک سری از مطالعات مهم جامعه از جمله مطالعه دامنه زمان بلغارستان کهکشانی (GBTDS) انجام خواهد داد ، به زودی تغییر خواهد کرد.
کاردین گفت: “GBTD های تلسکوپ فضایی روم به برآمدگی کهکشانی ، منطقه ای متراکم با ستاره های نزدیک مرکز کهکشان ما مشاهده می کنند.” وی گفت: “تخمین زده می شود که رومی 100،000 پوند سیاره حمل و نقل را پیدا کند.
GBTD ها از ابزارهای میدانی گسترده رومی (WFI ، 2.4 متر (7.87 فوت) آینه اصلی و حساسیت گسترده مادون قرمز نزدیک (NIR) برای انجام مشاهدات زیاد در مرکز شهر این سرزمین استفاده می کنند.
قدرت گرانشی این اشیاء انحنای زمان مکانی در اطراف آنها را تغییر می دهد و باعث می شود نور از ستاره پس زمینه تحریف و افزایش یابد. این سطوح نادر به عنوان “لنز” عمل می کند و باعث ایجاد جهشی در روشنایی می شود ، که به اخترشناسان از وقایع خرد می پردازد. این امر به RST اجازه می دهد تا در مناطق تا 65 230 سال نوری (20 kpc) در مناطق ناشناخته از راه شیری تشخیص دهد. همانطور که کاردین خاطرنشان کرد ، این سرشماری جدید از سیارات سیارات را ایجاد می کند ، که بسیار کامل تر است:
“رومان سیارات فراتر از محله آفتابی را پیدا خواهد کرد و به ما نشان می دهد که جمعیت کهکشانی سیارات سیارات به نظر می رسد. رومی روشن خواهد کرد که آیا تجزیه و تحلیل مداری یک پدیده رایج است و اینکه آیا معمولاً بهترین سرنوشت سیارات اطراف برای متوقف کردن در ستاره های آنها است. رومی نیز به ما کمک می کند تا فیزیک حواس پرتی را درک کنیم.
این اکتشافات می تواند مدل های فعلی ما را در مورد چگونگی شکل گیری و توسعه سیستم ها ، از جمله خود ما متحول کند! سالهاست که ستاره شناسان حدس می زنند که منظومه شمسی اولیه با آنچه امروز به نظر می رسد متفاوت است. این همچنین ممکن است مطالعات اخترشناسی را آگاه کند ، که به دانشمندان این امکان را می دهد تا یاد بگیرند که چگونه سیارات در منطقه قابل سکونت ستاره (هرتز) مستقر می شوند ، که به طور بالقوه منجر به زندگی می شود.
خواندن بیشتر: Arxiv




