تصاویر جدید ویژگی های خیره کننده سیاهچاله در مرکز M87 را نشان می دهد

در سال 2019، دانشمندان تلسکوپ افق رویداد (EHT) اولین تصویر از یک سیاهچاله را منتشر کردند. پس از سالها جمعآوری دادهها از رصدخانههای سرتاسر جهان، جهان نگاهی اجمالی به سیاهچاله عظیم (SMBH) در مرکز کهکشان M87، یک کهکشان بیضیشکل ابرغولپیکر در فاصله 53.5 میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی سنبله انداخته است. از آن زمان، مشاهدات بعدی جزئیات و بینش بیشتری را در مورد فیزیک شدید سیاهچاله ها ارائه کرده است.
اخیراً یک تیم بین المللی به سرپرستی محققان رصدخانه نجوم شانگهای (SAO) اولین بررسی فضایی با فرکانس دوگانه سیاهچاله M87 را انجام دادند. آنها با ترکیب تصاویر در مقیاس افق از چندین رصدخانه، اولین نقشه تفکیک شده فضایی را ایجاد کردند که نشان می دهد چگونه امضای طیفی سیاهچاله M87 با فاصله تغییر می کند. این کار فراتر از تصویربرداری از ساختار پلاسما فراتر از افق رویداد است و روش جدیدی برای توصیف فیزیک و شرایط شدید موجود ارائه میکند.
محققانی از آزمایشگاه کلیدی نجوم و فناوری رادیویی آکادمی علوم چین، مرکز علوم محاسباتی در دانشگاه تسوکوبا، ژاپن، موسسه INAF برای نجوم رادیویی، موسسه اخترفیزیک اندلس CSIS و موسسه ماکس پلانک برای نجوم رادیویی (MPIR) به ستاره شناسان در SAO پیوستند. نتایج آنها در مقاله ای که دیروز (20 ژوئیه) در منتشر شد ارائه شده است نامه های مجله اخترفیزیکی.
https://www.youtube.com/watch?v=n97-28mHeRs
مطالعه این تیم بر اساس مشاهدات به دست آمده در سال 2018 توسط EHT و آرایه جهانی میلی متر VLBI (GMVA) است. با ترکیب تصویربرداری در مقیاس افق در محدوده فرکانس بسیار بالا (EHF) امواج رادیویی و لبه فرکانس بالای امواج مایکروویو (1.3 و 3.5 میلی متر). همانطور که اشاره شد، شاخص طیفی حاصل نشان می دهد که خواص تابش اطراف سیاهچاله با فاصله از سیاهچاله تغییر می کند. به عنوان مثال، در داخلی ترین منطقه، شاخص طیفی مثبت است و با شعاع کمی افزایش می یابد.
این نشان می دهد که گسیل در این منطقه به طور قابل توجهی تحت تأثیر خودجذب سینکروترون قرار می گیرد، فرآیندی که در آن الکترون هایی که در یک میدان مغناطیسی با سرعتی تقریباً سرعت نور حرکت می کنند، فوتون هایی را که قبلاً ساطع کرده بودند، بازجذب می کنند. دورتر، شاخص طیفی کاهش مییابد و منفی میشود، که نشاندهنده گذار به رژیمی است که در آن فوتونهای گسیلشده آزادانه بدون جذب، پراکنده یا گسیل مجدد فرار میکنند. این انتقال در فاصله حدود 30 میکروثانیه (μas) از سیاهچاله رخ می دهد که مطابق با ساختار حلقه مشاهده شده با GMVA است.
این نشان می دهد که ساختار حلقه ای که توسط EHT در سال 2019 آشکار شد، ارتباط نزدیکی با وضعیت فیزیکی پلاسما در نزدیکی افق رویداد دارد و صرفاً یک ویژگی مورفولوژیکی نیست. بنابراین، این مشاهدات ابزار جدیدی برای توصیف شرایط فیزیکی شدید اطراف سیاهچالهها فراهم میکند که فراتر از تصویربرداری از ساختار است. این تحقیق با پیشرفت در تداخل سنجی پایه بسیار طولانی (VLBI) امکان پذیر شد که تصویربرداری فراتر از یک فرکانس را امکان پذیر کرد.
دکتر شان-شان ژائو، دستیار پژوهشی در SAO آکادمی علوم چین (CAS) و اولین نویسنده مقاله گفت:
با به دست آوردن اولین توزیع فضایی تفکیک شده از شاخص طیفی از [the] سیاهچاله M87، ما می توانیم به طور کمی مشخص کنیم که چگونه خواص تابش در ناحیه اطراف سیاهچاله تغییر می کند. این به ما امکان می دهد مستقیماً بررسی کنیم که چگونه خواص پلاسما در مقیاس های افق متفاوت است و سرنخ های جدیدی برای درک جریان برافزایش و تشکیل جت ارائه می دهد.
آناتومی یک سیاهچاله، با تاکید بر قرص برافزایش، افق رویداد، و مناطق دیگر. اعتبار: ناسا
با پیشرفتهای مداوم در VLBI میلیمتری، اخترشناسان قادر خواهند بود سیاهچالهها را با فرکانسهای بیشتر، با حساسیت بالاتر و با قابلیتهای تصویربرداری با زمان بیشتر رصد کنند. آنها حتی اطلاعات بیشتری را در مورد پدیده های مختلف از برافزایش سیاهچاله و تشکیل جت گرفته تا فرآیندهای تابشی در میدان های گرانشی قوی ارائه می دهند. چنین مطالعاتی درک ما از محیطهای پلاسمایی شدید اطراف سیاهچالهها را بیشتر بهبود میبخشد. نویسنده مسئول و محقق همکار SAO دکتر روکس-سنت لو گفت:
تصویربرداری چند فرکانسی در مقیاس افق به ابزاری قدرتمند برای تشخیص شرایط فیزیکی پلاسما نزدیک سیاهچاله ها تبدیل خواهد شد. با بهبود قابلیتهای رصدی، مشاهدات چند فرکانسی به تمایز تأثیرات فیزیک پلاسما از نشانههای گرانشی در تصاویر سیاهچالهها کمک میکند و امکان مطالعات دقیقتر برافزایش سیاهچاله، تشکیل جت و گرانش میدان قوی را فراهم میکند.
مطالعه بیشتر: رصدخانه نجوم شانگهای، نامه های مجله اخترفیزیک




