مقالات

ادغام سیاهچاله ها به ما می گوید که آیا جهان از تقارن پیروی می کند یا خیر


ساختار کیهان ریشه در تقارن دارد. همانطور که برای اولین بار توسط امی ناتر در سال 1918 نشان داده شد، برای هر قانون بقای فیزیکی در جهان، یک تقارن فیزیکی مربوطه وجود دارد. برای مثال، اگر همه چیزهای دیگر برابر باشند، یک چوب بیسبال امروز دقیقاً مانند دیروز رفتار خواهد کرد. این تقارن زمانی به معنای حفظ انرژی است. فضای خالی همه جا و در همه جهات یکسان است. این تقارن فضا به معنای حفظ تکانه خطی و چرخشی است. در و در. این ارتباط عمیق در حال حاضر به عنوان قضیه نوتر شناخته می شود و در تمام فیزیک مدرن مرکزی است.

جایی که قضیه نوتر واقعا قدرت خود را نشان می دهد در فیزیک ذرات است. اگرچه ریاضیات فیزیک ذرات پیچیده است، اما تقارن های اساسی بر آنچه می تواند در هنگام برخورد ذرات اتفاق بیفتد، کنترل می کند. بنابراین بقای بار به این معناست که وقتی یک برخورد ذره بارانی از ذرات جدید ایجاد می کند، بار کل همه ذرات باید برابر با بار کل ذرات قبل از برخورد باشد. تقارن اساسی دیگر برابری است که به عنوان تقارن آینه ای نیز شناخته می شود. اگر جلوی آینه بایستید و دست راست خود را بالا بیاورید، تصویر آینه شما سمت چپ خود را بالا می برد. اگر یک توپ را به سمت چپ بچرخانید، توپ آینه به سمت راست خواهد چرخید. از آنجایی که ذرات بنیادی دارای اسپین یا اسپین ذاتی هستند، این بدان معناست که بارش ذرات باید به صورت جفت چرخشی رخ دهد.

یکی از راه‌های آزمایش قوانین فیزیک این است که ببینیم تقارن‌های خاصی در کجا شکسته شده‌اند. در فیزیک ذرات، یک تقارن مهم ترکیب بار و برابری است که به عنوان برابری بار یا تقارن CP شناخته می شود. تقارن CP چیزی است که برای هر ذره ماده ای باید یک ذره ضد ماده مربوطه وجود داشته باشد. مدتها تصور می شد که تقارن CP حفظ شده است، که برای کیهان شناسان یک مشکل است زیرا جهان ما تقریباً به طور کامل از ماده ساخته شده است، نه مخلوطی از ماده و پادماده. اما در نیمه آخر قرن بیستم، نمونه‌هایی از نقض SR را کشف کردیم و درک ما از مدل استاندارد فیزیک ذرات را متحول کرد.

نمونه هایی از تقارن در فیزیک اعتبار: تلنگر Tanedo

اگرچه تا این حد ذکر نشده است، اما همین تقارن در مورد نسبیت عام صدق می کند. در واقع، معادلات انیشتین را می توان با اعمال تقارن های فیزیکی مشاهده شده در فیزیک نیوتنی به دست آورد، در حالی که شرط اقلیدسی بودن فضا را کنار گذاشت. از نظر فنی، اصل هم ارزی که انیشتین برای استخراج نسبیت استفاده کرد، نتیجه تقارن هاست، نه برعکس. و اگر از این تقارن ها برای آزمایش نسبیت به روشی که در فیزیک ذرات انجام می دهیم استفاده کنیم، چه؟ یکی از راه‌های انجام این کار، نگاهی به ادغام سیاه‌چاله‌ها است، که هدف یک مطالعه اخیر است نامه معاینه فیزیکی.

در این کار، تیم به امواج گرانشی ایجاد شده از ادغام سیاهچاله های ستاره ای نگاه کرد. آنها به طور خاص بر قطبش امواج گرانشی تمرکز کردند. از آنجایی که قطبش امواج گرانشی به چرخش ادغام سیاهچاله ها مربوط می شود، این به تیم اجازه داد تا بقای برابری را آزمایش کند. تحت مدل استاندارد نسبیت عام، برابری باید حفظ شود، و این دقیقاً همان چیزی است که تیم دریافت کرد. با توجه به محدودیت های مشاهده، سیاهچاله ها برابری را نقض نمی کنند. با این حال، باید توجه داشته باشیم که حد مشاهده بسیار ضعیف است. ما به سادگی ادغام‌های کافی را مشاهده نکرده‌ایم تا به طور قطعی ثابت کنیم که سیاه‌چاله‌ها از برابری تبعیت می‌کنند، اگرچه انتظار داریم که انجام دهند.

تقارن در برخوردهای سیاهچاله اعتبار: Calderón Bustillo و همکاران.

این تیم همچنین در مقاله دوم به تأثیر عقب نشینی سیاهچاله ها پرداختند. هنگامی که دو سیاهچاله با هم ادغام می شوند، سیاهچاله حاصل می تواند یک ضربه گرانشی دریافت کند که آن را از نقطه مبدا خود به پرواز در می آورد. اگر تقارن فضایی وجود داشته باشد، پس سیاهچاله‌های در حال عقب‌نشینی نباید سوگیری نشان دهند، مانند اینکه تعداد بیشتری از آنها از ما دور شوند تا به سمت ما. باز هم، تیم هیچ تقارنی شکسته نشد، مطابق با نسبیت عام.

هیچ یک از این نتایج به اندازه کافی قوی نیستند که بتوان قطعی کرد، و از آنجایی که هر دو نتیجه همان چیزی است که ما انتظار داریم، هیچ چیز شگفت‌انگیزی در مورد این کار وجود ندارد. اما مطالعاتی مانند این ارزش انجام دادن را دارد زیرا ما به جمع آوری داده ها ادامه می دهیم. می دانیم که به نوعی نسبیت عام و نظریه کوانتومی باید در یک نظریه عمومی گرانش کوانتومی ترکیب شوند و می دانیم که نظریه کوانتومی برخی از تقارن های نسبیت عام را می شکند. یک سوال بزرگ این است که آیا گرانش کوانتومی نیز تقارن را می شکند؟ با گذشت زمان، مطالعاتی از این دست می تواند پاسخ ما را بدهد.

مرجع: کالدرون بوستیلو، خوان، و همکاران. “آزمایش تقارن آینه ای در کیهان با ادغام سیاهچاله Ligo-Virgo.” نامه معاینه فیزیکی 134.3 (2025): 031402.

مرجع: لئونگ، سامسون اچ دبلیو و همکاران. “امضاهای موج گرانشی تقارن آینه ای (a) در ادغام سیاهچاله های دوتایی: اندازه گیری و همبستگی با عقب نشینی موج گرانشی.” پیش چاپ Arxiv Arxiv: 2501.11663 (2025).


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا