اگر نمونه های مریخ حاوی زندگی هستند ، آیا می توانیم آن را پیدا کنیم؟

بسیاری از توطئه های داستانی علمی حول زندگی فرازمینی می چرخند ، به زمین می رسند و مشکلاتی ایجاد می کنند. در “تهاجم به سارق بدن” ، غلافهای بیگانه روی زمین می آیند و انسان را جایگزین می کنند. در “چیز” ، موجودی فرازمینی ، که فرم را تغییر می دهد ، یک پایگاه تحقیقاتی در قطب جنوب می گیرد و شروع به کشتن مردم می کند. اگرچه ترسناک و تیتراژ ، آنها به راحتی بعید رد می شوند.
با این حال ، در “زندگی” یک شکل تک سلولی از زندگی بیگانه به نمونه ای از مریخ می رسد و به سرعت به یک موجود خصمانه خطرناک تبدیل می شود. در حالی که تکامل سریع بعید به نظر می رسد ، پیش نیاز دور نیست: نمونه هایی از مریخ می توانند زندگی میکروبی را سازماندهی کنند و باید با دقت پردازش شوند.
این مأموریت به احتمال زیاد نمونه های مریخ را در یک دهه آینده به زمین باز می گرداند. دانشمندان امیدوارند که این نمونه ها هنگام ورود ، شواهد اساسی از زندگی مریخ ارائه دهند. اما اگر نمونه ها حاوی یک زندگی واقعی و موجود باشند ، چه می شود؟ اگر زندگی مریخ با زمین در تماس باشد ، ممکن است فاجعه بار باشد.
به همین دلیل باید مطمئن باشیم که آیا چیزی در این نمونه ها زنده است. تیمی از محققان تکنیک های سختی را برای اسکن این نمونه ها ایجاد می کنند و تعیین می کنند که آیا آنها حاوی چیزی زنده هستند.
روش آنها در مطالعه ای با عنوان “تشخیص میکروب ها و سیبومیکرون میکروبی و مکتیت از فضای داخلی نمونه بازالت از MARS-Analogue از طریق طیف سنجی مادون قرمز نوری-مترادف” ارائه شده است. نویسنده اصلی یوهی سوزوکی ، استادیار گروه زمین و علوم سیاره ای در دانشگاه توکیو است.
“این یک زمان هیجان انگیز برای کار در این زمینه است. فقط می تواند چند سال باشد که ما در نهایت به یکی از بزرگترین سؤالاتی که تاکنون خواسته شده است پاسخ دهیم.” – یوه سوزوکی ، دانشگاه توکیو
نویسندگان در سند خود توضیح می دهند: “برای مأموریت های تقریباً آینده که به عنوان نمونه ای از مریخ (MSR) برنامه ریزی شده است ، یک کارگروه بین المللی که توسط کمیته COSPAR (COSPAR) سازماندهی شده است ، چارچوب ارزیابی ایمنی نمونه (SSAF) را توسعه داده است.” “برای آماده سازی برای MSR ، ابزارهای تحلیلی با حساسیت زیاد بر روی مواد آنالوگ مؤثر مریخ باید آزمایش شوند.”
مأموریت بازگشت نمونه مریخ توسط COSPAR به عنوان “بازگشت محدود زمین” طبقه بندی می شود. این بدان معناست که تمام نمونه های غیر استیل شده باید به شدت رفتار کنند و فقط در معرض حساس ترین تکنیک های تحلیلی قرار بگیرند. برای دستیابی به این هدف ، قاب ارزیابی ایمنی نمونه (SSAF) تهیه شد.
سوزوکی و همکارانش در تحقیقات خود توضیح می دهند: “SSAF با هدف موجودات زنده ، حالت های استراحت آنها (به عنوان مثال اسپور ، کیست) یا بقایای آنها در مواد مریخ است.” “سطح نسبی ایمنی یک ارزش خطر 1 میلیون احتمال عدم توانایی در یافتن زندگی در صورت وجود است.” تنها راه نزدیک شدن به این سطح از اعتماد به نفس ، مطالعه آنالوگهای زمینی سنگهای مریخ است.
زمین و مریخ از بسیاری جهات سیاره های مختلف وحشی هستند ، اما در ترکیبات فله خود مشابه هستند. آنها عناصر اصلی ترکیبی مانند اکسیژن ، سیلیکون ، آهن و منیزیم را به اشتراک می گذارند. آنها همچنین مواد معدنی سیلیکات مانند الیوین و مواد معدنی خاک رس مانند مکتیت را به اشتراک می گذارند ، اگرچه زمین پیچیدگی بیشتری از مواد معدنی دارد. این نشان می دهد که یافتن آنالوگ های زمین برای نمونه های نمونه مریخ یک چالش بزرگ نیست.
سوزوکی و همکارانش در تحقیقات خود یک بازالت را به عنوان آنالوگ مریخ انتخاب کردند. بازالت در هر دو جهان متداول است و به عنوان میزبان زندگی میکروبی روی زمین شناخته شده است. این پایداری قبلاً نمونه ای از بازالت را در کف دهانه Jezero گرفته است. محققان نوشتند: “دو نمونه تغییر آب بازالت ذخیره شده در دهانه جیزرو با تداوم مریخ نورد قرار است به زمین بازگردانده شود.”
شکل گیری یک ماز در کف دهانه جیزرو سرشار از گدازه بازالت است و تداوم روور قبلاً نمونه هایی از شکل گیری بازگشت به زمین را جمع آوری کرده است. اعتبار تصویر: اودری و همکاران. 2023
در مطالعات قبلی ، محققان تکنیک هایی را برای آزمایش بازالت و تشخیص زندگی میکروبی ایجاد کرده اند. این تکنیک ها بر اساس طیف سنجی جرمی یون ثانویه نانو بعدی (نانوزیم) و میکروسکوپ الکترونیکی ، همراه با طیف سنجی پراکندگی انرژی است. نویسندگان می نویسند که این روشها “استعمار میکروبی را در شکستگی های پر از خاک رس نشان می دهند.” با این حال ، این روش ها روش های آزمایش مخرب هستند. هنگامی که نمونه های شما از سیاره دیگری آمده است ، که بخش بزرگتر وقت خود را تقریباً 150 میلیون کیلومتر می گذراند. دور ، آنها به راحتی جایگزین نمی شوند و باید با دقت پردازش شوند.
در این مطالعه جدید ، سوزوکی و همکاران آن با روشهای آزمایش غیر مخرب کار می کنند. آنها بر روی طیف سنجی نوری-دیافراگم قرمز (O-PTIR) ، تکنیک غیر مخرب با وضوح مکانی بالاتر متمرکز شدند. O-PTIR یک روش تحلیلی نسبتاً جدید و قدرتمند است. از این واقعیت استفاده می کند که وقتی یک نمونه نور را جذب می کند ، گرم می شود و ویژگی های شکست خود را تغییر می دهد. به عنوان یک جایزه اضافی ، O-PTIR فقط به حداقل آماده سازی نمونه نیاز دارد.
“ما برای اولین بار ابزارهای تحلیلی معمولی را آزمایش کردیم ، اما هیچ کس نمی تواند سلولهای میکروبی را در مقیاس 100 میلیون بازالت که از آنها به عنوان یک آنالوگ مریخ استفاده می کنیم پیدا کند “ما طیف سنجی مادون قرمز نوری (O-PTIR) را اختراع کرده ایم که وقتی تکنیک های دیگر یا دقت ندارند یا به تخریب نمونه ها نیاز دارند ، موفق شد.”
اگرچه با روش های دیگر زمینی یا در غیر این صورت نابود نشده است ، نمونه های O-PTIR باید لایه های بیرونی خود را از بین ببرد و فقط 100 میکرومتر به قطعات بریده شود. اگرچه نمونه را تغییر می دهد ، اما مواد زیادی را برای سایر روش ها و ابزارهای تحلیلی دست نخورده و در دسترس قرار می دهد ، حتی مواردی که هنوز توسعه نیافته اند. O-PTIR دارای وضوح 0.5 میکرومتر ، به اندازه کافی بالا است که وقتی یک نمونه حاوی بافت زنده است متفاوت است.
نویسندگان گزارش می دهند که تجزیه و تحلیل آنها از شکستگی های پر شده از خاک رس در بازالت زمینی “تشخیص طیف های موجود درجا از سلولهای میکروبی را مطابق با داده های منتشر شده قبلی ما به دست آمده توسط Nanosims ارائه می دهد.”
اینها عکس هایی از یک شکستگی غیر قابل انعطاف در یک منطقه نازک از داخلی هسته سنگ (AC) با افزایش در افزایش است. لکه های صورتی و آبی مکتاتیت های معدنی و پپتیدها به ترتیب سلولهای میکروبی را نشان می دهند. D و E کارتهای فشرده ای از طیفهای مادون قرمز نوری (O-PTIR) در یک منطقه هستند که توسط یک مربع زرد در سه عکس تأکید می شود. در سمت راست ، طیف O-PTIR کپی از لکه های صورتی (دو خط پایین) و باستان ، باکتری ها و رزین سفید LR کشت شده است. تمام طیف ها سیگنال های مشابهی برای آمید I و II دارند که سلولهای میکروبی را نشان می دهد. اعتبار تصویر: سوزوکی و همکاران. 2025
سوزوکی گفت: “ما نشان داده ایم که روش جدید ما می تواند میکروب ها را از مقیاس 100 میلیون بازالت تشخیص دهد. اما ما باید اعتبار این ابزار را به مقیاس بازالت قدیمی تر گسترش دهیم ، حدود 2 میلیارد سال ، مشابه مواردی که روور برای پشتکار مریخ قبلاً نمونه گرفته است.” “من همچنین باید انواع دیگری از سنگ ها مانند کربناتها را که در مریخ رایج است آزمایش کنم و در اینجا روی زمین اغلب حاوی زندگی است. این یک زمان هیجان انگیز برای کار در این منطقه است. فقط می تواند سالها باشد که بتوانیم در نهایت بتوانیم به یکی از بزرگترین سؤالاتی که تاکنون خواسته شده است پاسخ دهیم.”




