اروپا ممکن است نتواند حیات در اقیانوس های خود را پشتیبانی کند

آیا اقیانوس عظیم داخلی اروپا می تواند اجزای سازنده حیات را در خود داشته باشد و حتی از حیاتی که ما می شناسیم پشتیبانی کند؟ این سوال در خط مقدم بحث های اختر زیست شناسی قرار دارد زیرا دانشمندان همچنان به بحث در مورد قابلیت سکونت قمر یخی مشتری ادامه می دهند. با این حال، الف مطالعه اخیر ارائه شده به 55هفتم کنفرانس علوم قمری و سیاره ای (LPSC) میتواند امید به یافتن حیات را مختل کند زیرا تیمی از محققان در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه بستر دریای اروپا ممکن است فاقد فعالیت زمینشناسی باشد و احتمال بازیافت مواد معدنی و مواد مغذی لازم را که میتوانند به عنوان کاتالیزور برای حیات عمل کنند، کاهش میدهد.
اینجا، کیهان امروز صحبت کردن با هنری داوسوناو که کاندیدای دکترا در گروه زمین، محیط زیست و علوم سیاره ای در دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس و نویسنده اصلی این مطالعه است، در مورد انگیزه خود در پشت این مطالعه، نتایج قابل توجه، مطالعات بعدی و اینکه آیا داوسون معتقد است وجود دارد یا خیر. زندگی در اروپا پس انگیزه پشت این مطالعه چه بود؟
داوسون روایت می کند کیهان امروز“بسیاری از جامعه به پتانسیل سکونت پذیری بستر دریا نگاه می کنند و به فرآیندهایی که می توانند در دریچه های گرمابی در کف دریا یا ترکیب شیمیایی برهمکنش آب و سنگ رخ دهند نگاه می کنند. با این حال، هرگز ثابت نشده است که واقعاً سنگ تازه ای در بستر دریا قرار داشته باشد، یا اینکه آیا فرآیندهای تکتونیکی که دریچه های گرمابی را هدایت می کنند، وجود دارند یا خیر. فضای داخلی سیلیکات اروپا از نظر اندازه شبیه به ماه زمین است که عمدتاً از نظر زمین شناسی روی سطح مرده است.

برای این مطالعه، داوسون و همکارانش با تجزیه و تحلیل دادههای مربوط به ویژگیهای ژئوفیزیکی اروپا و مقایسه آن با پارامترها و فرآیندهای زمینشناسی شناختهشده، از جمله قدرت خطوط گسلی بالقوه و شکستگیها در داخل سنگی اروپا، احتمال وقوع فعالیتهای زمینشناسی در بستر دریای اروپا را بررسی کردند. اروپا، چگونه استحکام این سنگ با عمق تغییر می کند و چگونه سنگ می تواند به تنش های مداوم که به عنوان همرفت شناخته می شود، پاسخ دهد. با استفاده از این، آنها یک سری محاسبات را انجام دادند تا ببینند آیا پوسته کف دریا می تواند فعالیت های زمین شناسی را تحریک کند یا خیر. بنابراین، مهمترین نتایج این مطالعه چیست؟
داوسون میگوید: «به نظر میرسد که آشکار کردن سنگ تازه (که برای ایجاد واکنشهایی که زندگی از آن استفاده میکند) در اقیانوس بسیار دشوارتر است. کیهان امروز. به نظر می رسد نیروهای جزر و مدی قادر به ایجاد حرکت در امتداد گسل ها در سطح نیستند، بنابراین بستر دریا به احتمال زیاد ساکن است. تمام سنگ هایی که آب می تواند از طریق تخلخل با آنها تعامل داشته باشد، احتمالاً صدها میلیون تا میلیاردها سال پیش تغییر کرده است، و بنابراین اقیانوس و سنگ در تعادل شیمیایی هستند. این بدان معناست که امروزه هیچ ورودی مداومی از مواد مغذی به اقیانوس از هسته سنگی وجود ندارد، و بنابراین هر حیات احتمالی احتمالاً باید از مواد مغذی ورودی از پوسته یخی بالای اقیانوس استفاده کند.
در حالی که این مطالعه بر تنش های زمین شناسی مرتبط با شکستگی ها و خطوط گسل تمرکز دارد، اقیانوس داخلی اروپا توسط نوع دیگری از تنش های زمین شناسی به نام گرمایش جزر و مدیکه ناشی از کشش و فشردگی مداوم در حین چرخش اروپا به دور مشتری بسیار پرجرمتر است. همین روند جزر و مدی بین زمین و ماه آن اتفاق می افتد و ما آن را در عمل در بالا و پایین رفتن آب های زمین در سراسر جهان می بینیم. برای اروپا، طی هزاران تا میلیونها سال، کشش و فشردگی باعث اصطکاک در هسته صخرهای درونی اروپا شده و باعث میشود یخ داخلی گرم شده و در اقیانوس داخلی موجود امروزی ذوب شود. در این اقیانوس است که اخترزیست شناسان پیشنهاد می کنند که زندگی ممکن است وجود داشته باشد، احتمالاً حتی همانطور که ما می شناسیم.
با این حال، با توجه به این یافتههای بررسی نامطلوب، داوسون و همکارانش پیامدهای ناگواری را برای قابلیت سکونتپذیری بالقوه اروپا ارائه میکنند و اشاره میکنند که محاسبات آنها تخمین میزند که فعالیت زمینشناسی در بستر دریای اروپا به اندازهای محدود است که نشان دهد شرایط قابل سکونت در اقیانوس داخلی اروپا نیز ممکن است محدود باشد. با این حال، این مطالعه به سرعت خاطرنشان کرد که سایر فرآیندهای زمینشناسی را میتوان برای توضیح وضعیت فعلی فعالیتهای زمینشناسی در بستر دریای اروپا، از جمله فرآیندهایی به نام سرپانتینهسازی و ناهمسانگردی انبساط حرارتی، کاوش کرد.
داوسون می گوید: «از آنجایی که سنگ در معرض آب قرار می گیرد و از نظر شیمیایی تغییر می یابد، کانی های جدیدی که تشکیل می شوند ممکن است حجم مولی متفاوتی نسبت به کانی های تغییر نیافته در سنگ اصلی داشته باشند. کیهان امروز. “به طور خاص، سرپانتینیزاسیون فرآیندی است که طی آن پریدوتیت، یک سنگ معمولی گوشته، به سرپانتینیت تبدیل می شود. این واکنش یک افزایش خالص در حجم دارد که تنش های جدیدی را ایجاد می کند. این تنش ها می تواند منجر به شکستگی سنگ، سطوح سنگ تازه در معرض و تغییرات بیشتر منجر به چرخه خود تکثیر شود. از سوی دیگر، کانیهای جدید میتوانند شکستگیهای از پیش موجود را سیمان کنند و از قرار گرفتن در معرض بیشتر جلوگیری کنند و یک حلقه بازخورد منفی ایجاد کنند. ناهمسانگردی انبساط حرارتی فرآیندی را توصیف می کند که طی آن کانی های مختلف در هنگام گرم شدن دارای درجات انبساط متفاوتی هستند. بنابراین، هنگامی که یک سنگ گرم یا سرد می شود، دانه های معدنی داخل به یکدیگر فشار می آورند و باعث ایجاد تخلخل و تنش داخلی می شوند.
با توجه به نیروهای جزر و مدی که مسئول ایجاد اقیانوس داخلی اروپا هستند، این قمر یخی و ماه زمین تنها اجرام سیاره ای در منظومه شمسی نیستند که ممکن است این نیروهای منحصر به فرد را تجربه کنند. قمرهای دیگر عبارتند از سومین قمر گالیله مشتری، گانیمد، قمر یخی زحل، انسلادوس، و بزرگترین قمر زحل، تیتان، که در حال حاضر تصور می شود همه آنها دارای اقیانوس های داخلی ناشی از گرمایش جزر و مد هستند. مانند اروپا، گانیمد سطحی عمدتاً عاری از دهانه را نشان میدهد که نشاندهنده ظاهر شدن مجدد مکرر است، و انسلادوس در موارد متعدد مشاهده شده است توسط فضاپیمای کاسینی ناسا برای داشتن آبفشان در ناحیه قطب جنوب خود که اغلب آب را به فضا پرتاب می کند.
همچنین کاسینی بر فراز این آبفشان ها پرواز کرد برای به دست آوردن اطلاعات در مورد ترکیب تخلیه، تشخیص مولکول های آلی. برای تیتان، داده های کاسینی نشان می دهد که یک اقیانوس داخلی در زیر سطح آن وجود دارد که در حال حاضر تصور می شود حاوی ترکیبی از آمونیاک و نمک است. اما در مورد این تحقیق اخیر، چه مطالعات بعدی در حال انجام یا برنامه ریزی است؟
داوسون روایت می کند کیهان امروزمن در حال حاضر از همین مدل برای ارزیابی اینکه آیا نیروهای جزر و مدی قادر به ایجاد اختلال در سایر قمرهای یخی در منظومه شمسی بیرونی مانند گانیمد، انسلادوس، تیتان و قمرهای متوسط اورانوس هستند یا خیر استفاده میکنم. بر اساس نتایج اولیهای که به LPSC ارائه کردم، به نظر میرسد که نیروهای جزر و مدی در این قمرها نیز کافی نیستند. علاوه بر این، آستین گرین، مشارکتکننده ما به این موضوع میپردازد که آیا آتشفشانی در بستر دریا میتواند بر اساس نیروهایی که دایکهای آتشفشانی میتوانند بر روی سنگی که از طریق آن انتشار مییابند اعمال کنند، رخ دهد یا خیر. برای اروپا، لیتوسفر بسیار عمیق و قوی تر از آن است که ماگما به کف دریا برسد، بنابراین هر ذوبی که در گوشته تشکیل شود در عمق متوقف می شود.
با وجود اینکه توسط گالیله گالیله در سال 1610 کشف شد، جذابیت یافتن حیات در اقیانوس اروپا تنها در چند دهه اخیر پدیدار شده است، تا حد زیادی به لطف ماموریت های وویجر ناسا، با پرواز وویجر 1 و وویجر 2 در منظومه مشتری در سال 1979. و برای اولین بار قمرهای گالیله را از نزدیک و با جزئیات ثبت می کند، به این معنی است که اروپا در حال حاضر از نظر زمین شناسی فعال است. به این دلیل که اروپا تقریباً هیچ دهانه قابل مشاهده ای در سراسر سطح خود ندارد، که نشان می دهد فرآیندهای خاصی مسئول تغییر شکل ماه کوچک و پنهان کردن شواهدی از برخوردهای گذشته هستند. اروپا، به عنوان دومین قمر گالیله، این ویژگی ها را به ترتیب با قمرهای اول و سوم گالیله، آیو و گانیمد، مشترک است، در حالی که قمر چهارم گالیله، کالیستو، دارای سطحی است که تقریباً به طور کامل با دهانه ها پوشیده شده است.

به لطف داده های اضافی از ماموریت های در حال انجام، از جمله فضاپیمای گالیله ناسا، تلسکوپ فضایی هابل و جونو، دانشمندان تقریباً مطمئن هستند که یک اقیانوس داخلی در زیر پوسته یخی اروپا وجود دارد و برخی تخمین ها حجم آب مایع را در حدود دو برابر اقیانوس های زمین. بنابراین، همانطور که در زمین می بینیم، آب مایع به معنای حیات است، به همین دلیل است که اقیانوس داخلی اروپا هدف تحقیقات اختر زیست شناسی است. اما آیا هنری داوسون فکر می کند که زندگی در اروپا وجود دارد؟
داوسون به Universe Today میگوید: «فکر میکنم قبل از بیان بله یا خیر، چیزهای بیشتری وجود دارد که میخواهم بدانم. اگرچه من معتقدم که اروپا یکی از محتمل ترین نامزدها برای زندگی است، در کنار انسلادوس، شانس زندگی کم است و این تحقیقات احتمال را حتی بیشتر کاهش می دهد.
این مطالعه در حالی انجام می شود که ناسا برای پرتاب آماده می شود فضاپیمای اروپا کلیپر اکتبر امسال با تاریخ ورود برنامه ریزی شده آوریل 2030 و برای کشف پتانسیل سکونت پذیری اروپا و اقیانوس داخلی آن طراحی شده است. کلیپر در طول ماموریت 3.5 ساله خود تا 44 پرواز نزدیک از اروپا را انجام خواهد داد که بین 25 تا 2700 کیلومتر (16 تا 1678 مایل) است، در حالی که فضاپیما مدارهای گسترده ای را برای جلوگیری از معطل ماندن بیش از حد در میدان مغناطیسی قدرتمند انجام خواهد داد. مشتری برای ارزیابی پتانسیل سکونتپذیری اروپا، کلیپر مجموعه قدرتمندی از ابزارهای علمی را به همراه خواهد داشت که برای تجزیه و تحلیل شیمی، زمینشناسی سطح و ویژگیهای اقیانوسهای داخلی اروپا طراحی شدهاند.

علاوه بر آژانس فضایی اروپا ماموریت کاوشگر قمرهای یخی مشتری (JUICE). در آوریل 2023 با قرار دادن برنامه ریزی شده در مدار مشتری در جولای 2031، به دنبال خروج از مشتری و قرار گرفتن در مدار اطراف گانیمد در دسامبر 2034 پرتاب شد. مانند کلیپر، JUICE برای کشف پتانسیل قابلیت سکونت ماه یخی طراحی شده است، اما شما این کار را انجام خواهید داد. همچنین گانیمد و کالیستو را کشف کنید.
“برای ماموریت های Europa Clipper و JUICE هیجان زده هستم! داوسون فریاد می زند کیهان امروز. “اگرچه 6 سال دیگر تا رسیدن آنها به مشتری می گذرد، اما پس از رسیدن آنها می توانیم چیزهای بیشتری در مورد آنچه در اروپا اتفاق می افتد بیاموزیم. اگرچه آنها قادر به اندازه گیری مستقیم فضای داخلی نیستند، مشاهدات پوسته یخی، میدان گرانش و جزر و مد در اروپا به محدود کردن مدل های آینده کمک می کند. همچنین، همیشه مراقب فرضیاتی که در مورد دیگر اجرام سیاره ای می کنید باشید. اگرچه اروپا ممکن است پوشیده از یخ باشد، اما واقعاً یک دنیای سنگی است که اتفاقاً اقیانوس عمیقی دارد و فرآیندهایی که در اعماق رخ می دهند ممکن است منعکس کننده آنچه در کف دریای زمین می بینیم نباشد.
آیا بستر دریای اروپا از نظر زمین شناسی فعال است، و اروپا کلیپر و جویس چه بینش جدیدی در مورد این ماه یخی شگفت انگیز و جذاب در سال ها و دهه های آینده خواهند داشت؟ فقط زمان مشخص خواهد کرد و به همین دلیل است که ما علم داریم!
مثل همیشه، علم را ادامه دهید و به دنبال بالا باشید!




