HIV از کجا آمده است؟

توسط Gertrude W. Ray
همانطور که در پست قبلی من بحث شد ، ما ابتدا در اوایل دهه 1980 در مورد ویروس نقص ایمنی انسان (HIV) یاد گرفتیم. با این حال ، هنگامی که ویروس در واقع آنها به مردم می آیند و شما از کجا آمده اید؟

دو گونه HIV-HIV-1 و HIV-2 وجود دارد. بیشتر عفونت ها توسط HIV-1 ایجاد می شوند ، که شایع تر ، قابل حمل تر و بیماری زا تر است. HIV-1 به چهار گروه تقسیم می شود: M ، N ، O و P. از این موارد ، گروه M قدیمی ترین و گسترده ترین است و با بیشتر بیماری جهانی HIV همراه است. اندکی پس از کشف HIV-1 و HIV-2 ، دانشمندان دریافتند که نخبگان غیرانسانی در آفریقا از زیرسارارا به ویروس های مختلف مرتبط آلوده شده اند ، که در آن زمان ویروس های نقص ایمنی سیمان (SIV) نامیده می شدند. توسعه ابزارهای اپیدمیولوژی مولکولی جدید و بهبود یافته در دهه 1990 به متخصصان این امکان را می دهد تا توالی نوکلئوتیدی تعداد زیادی از ایزوله های HIV و SIV را تجزیه و تحلیل کنند ، در نهایت به این نتیجه می رسند که HIV-1 و HIV-2 باید نتیجه انتقال جداگانه SIV/Monkeys به انسان باشد.
توالی DNA ویروسی استخراج شده از نمونه های خون و بافت جمع آوری شده از حیوانات انسان و غیرانسانی در مکان های جغرافیایی مختلف و در زمان های مختلف قابل مقایسه است. محققان با استفاده از یک تکنیک محاسبه معروف به یک ساعت مولکولی ، می توانند زمان تقریبی مورد نیاز برای توالی های جمع آوری شده در اواخر زمان را ارزیابی کنند تا از توالی اجداد جمع آوری شده در نقاط زمانی بزرگتر دور شوند. هرچه دو سکانس پی در پی تر باشد ، احتمال دارد که یک جد مشترک را به اشتراک بگذارند ، در حالی که تفاوت های بیشتر نشان دهنده ارتباط تکاملی تر است. برای روشن شدن ، قیاس انسانی زیر را در نظر بگیرید. برادران و خواهران کامل حدود 50 ٪ از DNA خود را به اشتراک می گذارند زیرا آنها مجموعه ای از والدین را به اشتراک می گذارند – اجداد ، که از آنها تنها توسط یک نسل حذف می شوند. در مقابل ، پسر عموها فقط حدود 12.5 ٪ از DNA خود را به اشتراک می گذارند ، زیرا منشأ اجداد آنها دو نسل را به مجموعه مشترک پدربزرگ و مادربزرگ خود باز می گرداند. با استفاده از نمونه های SIV به دست آمده از نخبگان غیرانسانی در کامرون و استفاده از تکنیک های ساعت مولکولی که سرعت تکامل HIV را در نظر می گیرد (همچنین در پست قبلی من مورد بحث قرار گرفته است) ، دانشمندان در نهایت نتیجه گرفتند که گروه HIV-1 M از منطقه اول آلوده در جنوب شرقی توسعه یافته استدومین قرن
این انتقال شامپانزه اولیه به اولین فرد آلوده احتمالاً شامل تماس مستقیم خون با خون ، مؤثرترین وسیله برای انتقال SIV/HIV است. یک سناریوی فرضی ، معروف به تئوری شکارچی ، شامل شکارچی است که در حدود سال 1920 جنگل کامرون را برای یک بوته مالیده است ، عملی که در آن زمان در این منطقه بسیار رایج بود. این مرد یک شامپانزه را گرفت ، که برای او ناشناخته است ، به خاکستری آلوده شده است ، و همانطور که اجساد را برای آماده سازی برای مصرف بعدی پوشید ، به طور تصادفی خود را قطع کرد و با خون حیوان آلوده شد. در طی این تعامل ، SIV میزبان جدید انسانی خود را آلوده کرد و به HIV تبدیل شد ، یک رویداد تصادفی که به عنوان “سوئیچینگ میزبان” شناخته می شود. بعداً ، شکارچی ویروس همسرش را در حین رابطه جنسی منتقل می کند. زن و شوهر و همسر احتمالاً ویروس را از طریق سوزن های سرنگ مشترک که توسط کارگران کلینیک موبایل استفاده می شود که به طور معمول از روستاهای کامرون بازدید می کنند ، برای معالجه افرادی که از بیماری های مختلف گرمسیری برخوردار هستند ، ویروس را به افراد دیگر منطقه منتقل می کنند. درمان این بیماری ها اجباری است و شامل تزریق داخل وریدی داروهای مبتلا به سرنگ و سوزن های شیشه ای است که بدون استریل کردن دوباره استفاده می شوند. افراد آلوده به تازگی در رودخانه سانگا سفر کرده اند ، که کامرون جنوب شرقی را با لئوپولویل ، یک مرکز مهم برای تجارت و تجارت و پایتخت کنگو بلژیکی آن زمان (اکنون کینشاسا در جمهوری دموکراتیک کنگو) متصل می کند. این سری از وقایع فرضی مطابق با ترمیم قدیمی ترین جدا شده HIV-1 است که از نمونه خون شخصی که در سال 1959 در پللاوئل/کینشاسا درگذشت ، استخراج شده است ، علاوه بر این ، اولین سویه های HIV-1 عمده اصلی اصلی به لپ ها شناسایی شد. روی هم رفته ، این حقایق نشان می دهد که Leopolville/Kinshasa یک مرکز برای انتقال HIV-1 در سراسر جهان بود.
گسترش HIV-1 در Leopoldville/Kinshasa ممکن است از طریق ترکیبی از افزایش صنعت جنسی محلی و کلینیک های متخصص در درمان بیماری های گرمسیری و مقاربتی با استفاده از داروهای تزریق داخل وریدی اتفاق افتاده باشد. در پایان ، این ویروس به هائیتی صادر شد ، احتمالاً از طریق یک یا چند نفر از متخصصان بیشمار پزشکی در هائیتی که در حدود 1959/1960 در کنگو کار می کردند.
این داستان بر اهمیت یک رویکرد بهداشتی برای جلوگیری از بیماری تأکید می کند – استراتژی که از تعامل بین سلامت انسان و سلامت حیوانات در محیط مشترک ما آگاه است. دانستن چگونگی انتقال ویروس ها و از کجا منشاء آنها به ما کمک می کند تا کانون های آینده منبع را متوقف کنیم و حتی می توانیم در وهله اول از سرریز جلوگیری کنیم.
[Recommended readings: The Origins of AIDS by Jacques Pepin; Part VIII of Spillover by David Quammen; And the Band Played On by Randy Shilts. Please note that the reference to Gaëtan Dugas as “patient zero” in And the Band Played On is incorrect. Still, the book is a fascinating read.]




