مقالات

پرواز فضایی می تواند برای دندان های شما بد باشد


فضاهای طولانی در فضا می تواند منجر به انواع مشکلات بهداشتی شود. خطر ناشی از تابش به خوبی شناخته شده است و به همین دلیل ناسا و سایر آژانسهای فضایی محدودیت هایی را در مقادیری که فضانوردان در معرض دید قرار می دهند اعمال می کنند. همچنین یک ریزگردها وجود دارد که به لطف مأموریت های منظم ایستگاه فضایی بین المللی و مطالعات طولانی مدت (مانند مطالعه دوقلوهای ناسا) به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. براساس این مطالعه ، دوره های طولانی مدت ریزگردها منجر به آتروفی عضلانی ، ریزش استخوان ، تغییرات بینایی ، اثرات بر روی سیستم های قلبی عروقی و غدد درون ریز و حتی تغییرات ژنتیکی می شود.

با این حال ، طبق مطالعات جدید ، گذراندن زمان زیادی در فضا ممکن است خطر دیگری برای سلامتی باشد: یک پریودنتیت ، یک بیماری جدی و رایج که لثه ها ملتهب هستند و استخوان ای که دندان ها را نگه می دارد شروع به تجزیه می کند. یک مطالعه جدید توسط محققان دانشگاه شارجا در امارات متحده عربی (امارات متحده عربی) ، مشخص شد که فضانوردان شانس بیشتری برای ایجاد پریودنتیت و از دست دادن دندان های خود دارند. این مطالعه می تواند منجر به پروتکل های بهداشت فضانوردی اضافی و همچنین اقدامات جدید کاهش در ایستگاه های فضایی آینده و مأموریت های فضایی طولانی مدت شود.

این مطالعه توسط زاهی بدران ، استاد پریودنتولوژی در کالج پزشکی دندانپزشکی در دانشگاه شارجا انجام شد. وی به همكاران انستیتوی علوم پزشکی و علوم بهداشتی دانشکده ، گروه بهداشت بالینی و گروه علوم پزشکی اصلی و انستیتوی ملی بهداشت و تحقیقات پزشکی (INSERM) در دانشگاه Nantes پیوست. سندی که تحقیقات و اکتشافات آنها را به اشتراک می گذارد در آن ظاهر شد مجله پریودنتالحرف

آژانس فضایی اروپا فضانورد سامانتا کریستوفورت با دستکش علوم میکروگوری در ایستگاه فضایی بین المللی در سال 2014 کار می کند. NASS: NASA

همانطور که نویسندگان متذکر می شوند ، اثرات ریزگردها بر سلامت انسان در پیش بینی مأموریت های آینده به ماه ، مریخ و طولانی شدن طولانی در فضای سیسلانار به کانون اصلی مطالعه تبدیل شده است. با این حال ، منطقه ای که به خوبی درک نشده باشد ، تأثیراتی است که ریزگردها می تواند بر روی بیماری های سلامت دهان و دندان به عنوان پریودنتیت داشته باشد. برای اندازه گیری تأثیر بالقوه که می تواند یک پرواز و زمان طولانی مدت در ریزگردها داشته باشد ، محققان آزمایش های آزمایشگاهی را شامل می شوند که شامل موش ها و یک مدل خاص است که ریزگردها را شبیه سازی می کند. موش ها به دو گروه تقسیم شدند ، جایی که یکی در معرض ریزگردهای شبیه سازی شده قرار گرفت ، در حالی که گروه دوم (گروه کنترل) در گرانش زمین باقی مانده است.

ریزگردها با “تخلیه اندامهای عقب” شبیه سازی می شوند ، روشی که در آن اندامهای عقب حیوان برای جلوگیری از پوشیدن وزن در حالی که اندامهای جلو دارای وزن هستند ، بالا می رود. این تقلید از تغییر مایعات سر مشاهده شده در هنگام پرواز فضایی ، از جمله جریان خون شریانی و وریدی و مایع مغزی نخاعی. سپس بیماری لثه توسط یک پریودنتیت ناشی از لیگاتور به هر دو گروه وارد می شود ، جایی که یک نخ یا سیم کوچک در اطراف دندان قرار می گیرد تا پلاک و التهاب را جمع کند ، که در نهایت منجر به ریزش استخوان می شود. محققان از فعالیت قلیایی فسفاتاز (ALP) به عنوان نشانگر رشد استخوان ، عملکرد کبد و سایر فرآیندهای بیولوژیکی استفاده کردند.

با توجه به اکتشافات آنها ، گروه کنترل حداقل از دست دادن استخوان را نشان می دهد ، در حالی که گروه در یک ریزگردها شبیه سازی شده ، جذب قابل توجهی استخوان را نشان می دهد – یعنی استخوان از بین می رود و توسط خون واکنش نشان می دهد. همانطور که بدران توضیح داد:

[The study] آنها دریافتند که موشهایی که در معرض ریزگردهای شبیه سازی شده قرار دارند ، التهاب لثه و ریزش استخوان را نسبت به موشهای مبتلا به پریودنتیت ناشی از زمین نشان می دهند. آنها سطح بالاتری از نشانگرهای بیماری ، آسیب شدید به بافت و سلولهای ایمنی بیشتری در مناطق آسیب دیده داشتند. [They also] افزایش قابل توجهی در فعالیت ALP در مقایسه با گروه کنترل نشان می دهد ، که نشان می دهد جذب استخوان و التهاب همراه با پریودنتیت به دلیل تغییر در گرانش نشان می دهد. همچنین در را باز می کند تا درک کند که چگونه التهاب در بدن ، چه در فضا و چه در زمین کار می کند.

این مطالعه بر اهمیت توسعه استراتژی های مراقبت صحیح برای مأموریت های فضایی آینده که برای جلوگیری از التهاب و بیماری لثه سازگار هستند ، تأکید دارد. به گفته این تیم ، این مطالعه اولین مورد از نوع خود است و آنها امیدوارند که این امر به شما کمک کند تا راه را برای آزمایش های چند رشته ای اضافی در مورد سلامت حفره و بیماری دهان و دندان در ریزگردها هموار کند ، که در نهایت منجر به پیشرفت در پزشکی فضایی می شود. با نگاهی به جلو ، آنها سعی می کنند مدل خود را برای گزارش پارامترهای میکروبیولوژیکی و ایمنی اضافی برای تعیین ارتباط بین بیماری لثه و سایر بیماریهای سیستمیک در ریزگردها تکرار کنند. بدران گفت:

[The study] خواستار ادغام پزشکی دندانپزشکی ، به ویژه پریودنتولوژی ، در پروتکل های بهداشتی ساکنان فضانوردان و مستعمرات کیهانی آینده است. استراتژی های تخصصی پیشگیری و درمانی ، به همراه ابزارهای نظارت بر ماموریت ، در صورت طولانی شدن فضا به احتمال زیاد ضروری خواهد بود. در عین حال ، این مدل مزایای زمینی را ارائه می دهد ، و ایده ای از وضعیت پریودنتال بیماران بی حرکت با تختخوابی که اثرات مشابهی از ریزگردها را تجربه می کنند ، ارائه می دهد. این مدل به طور گسترده ای مورد مطالعه قرار می گیرد تا مسیرهای بیولوژیکی را که زیربنای این نتایج است ، بهتر درک کند و بررسی کند که چگونه پریودنتیت می تواند بر سایر بیماریهای سیستمیک در ریزگردها تأثیر بگذارد.

خواندن اضافی: Eurekalert!


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا