مقالات

منابع مریخ می تواند از کاوشگران انسانی پشتیبانی کند


در دهه‌های آینده، آژانس‌های فضایی متعدد و شرکت‌های خصوصی قصد دارند پایگاه‌هایی در ماه و مریخ ایجاد کنند. این پایگاه‌ها امکان اقامت طولانی‌مدت، تحقیقات اختربیولوژیکی و تسهیل اکتشافات آینده منظومه شمسی را فراهم می‌کنند. با این حال، کارکردن خدمه دور از زمین برای دوره های طولانی، چالش های لجستیکی جدی را نیز به همراه خواهد داشت. با توجه به مسافت ها و هزینه های مربوطه، ارسال ماموریت های تامینی هم غیرعملی و هم پرهزینه خواهد بود. به همین دلیل، اتکا به منابع محلی برای برآوردن نیازهای ماموریتی – یعنی. استفاده از منابع در محل (ISRU) – نام بازی است.

نیاز به یک ISRU به ویژه در مریخ مهم است، زیرا ماموریت های تامین مجدد ممکن است زمان بر باشد 6 تا 9 ماه برای رفتن به آنجا. خوشبختانه، مریخ منابع فراوانی دارد که می‌توان آن‌ها را برداشت و برای تامین همه چیز از اکسیژن، پیشران، آب، خاک تا رشد غذا و مصالح ساختمانی استفاده کرد. در یک مطالعه اخیر، تیمی به سرپرستی دانشگاه فرای برلین، پتانسیل برداشت منابع را از چندین ذخایر معدنی هیدراته که قبلاً شناسایی شده بود در سطح مریخ ارزیابی کردند. آنها همچنین پیش‌بینی‌هایی درباره میزان استخراج آب و مواد معدنی و نحوه استفاده از آنها ارائه کردند.

این تیم توسط کریستف گراس، محقق فوق دکتری در گروه علوم سیاره ای و سنجش از دور در موسسه علوم زمین شناسی، دانشگاه فرای برلین، رهبری می شد. محققان مؤسسه SETI، مرکز تحقیقات ایمز ناسا، Institut d’Astrophysique Spatiale و موسسه سیستم های فضایی در مرکز هوافضای آلمان (DLR) به آنها پیوستند. مقاله تحقیقاتی آنها “اکتشاف منابع درجا برای ماموریت های سرنشین دار آینده به مریخ“، در شماره اکتبر 2024 منتشر خواهد شد Acta Astronautica.

مریخ
دستگاه MOXIE بر روی مریخ نورد Perseverance قرار می گیرد. با حسن نیت از NASA/JPL.

همانطور که نویسندگان خاطرنشان می کنند، ناسا و سایر آژانس های فضایی روی فناوری های ISRU سرمایه گذاری می کنند تا کل جرمی را که باید برای حمایت از تلاش های اکتشافی انسان به ماه یا مریخ ارسال شود تا حد زیادی کاهش دهند. در سال‌های اخیر، این امر منجر به آزمایش‌هایی مانند آزمایش بهره‌برداری از منابع اکسیژن مریخ (MOXIE) بر روی مریخ‌نورد Perseverance ناسا شده است که اکسیژن را از دی اکسید کربن اتمسفر در مریخ تولید می‌کرد. ESA همچنین در حال آماده سازی یک مأموریت نمایشی ISRU است تا نشان دهد که آب و اکسیژن می تواند از یخ آب جمع آوری شده در ماه تولید شود.

نقشه های کانی شناسی Mars Express. اعتبار: ESA/CNES/CNRS/IAS/UP-S، Orsay؛ NASA/JPL/JHUAPL/MOLA

این منابع می‌توانند برای سیستم‌های پشتیبانی حیات کاربرد داشته باشند و اطمینان حاصل کنند که خدمه مأموریت دارای هوا و آب قابل تنفس برای نوشیدن و آبیاری هستند. با این حال، آنها همچنین دارای کاربردهای نیرو و نیروی محرکه هستند، گاز هیدروژن را برای پیل های سوختی یا راکتورها فراهم می کنند و در ترکیب برای ایجاد هیدروژن مایع (LH) استفاده می شوند.2) و پیشرانه اکسیژن مایع (LOX). در مریخ، امروزه بیشتر آب در یخ های قطبی و یخ های دائمی یا در حفره هایی از مواد معدنی هیدراته که زمانی آب روی سطح آن جریان داشت، متمرکز شده است.

گراس و همکارانش برای اهداف مطالعه خود بر روی سایت‌های معدنی هیدراته تمرکز کردند زیرا پتانسیل استخراج مستقیم آب را در سطح و در عرض‌های جغرافیایی پایین‌تر ارائه می‌دهند. اما همانطور که گراس از طریق ایمیل به Universe Today گفت، این ذخایر همچنین دارای کاربردهای بالقوه منابعی هستند که فراتر از آب هستند:

مواد معدنی هیدراته مریخ بزرگترین مخزن آب در مریخ هستند که تاکنون شناخته شده اند (عمدتاً سولفات ها و فیلوسیلیکات ها). آب را می توان به راحتی از سولفات ها استخراج کرد و همانطور که در مقاله توضیح داده شد، می توان از مواد معدنی به عنوان کود برای تولید مواد غذایی نیز استفاده کرد. از فیلوسیلیکات ها می توان به عنوان مصالح ساختمانی یا به عنوان مثال برای سرامیک ها استفاده کرد. آب مهمترین منبع به ویژه تولید سوخت است. این ممکن است برای مریخ به دلیل فاصله از زمین، گرانش و غیره جالب تر باشد.

گراس و همکارانش سپس مکان های جغرافیایی مختلفی را که در آن مواد معدنی هیدراته بر اساس داده های به دست آمده از طیف سنج شناسایی فشرده برای تصویربرداری مریخ (CRISM) در مدارگرد شناسایی مریخ ناسا (MRO). این شامل Mawrth Vallis، یک کانال سیل باستانی است که به دشت‌های Chryse Planitia در نیمکره شمالی مریخ باز می‌شود، و Juventae Chasma، یک حوضه عمیق به عمق 5 کیلومتر (~3 مایل) در شمال Valles Marineris.

کشف آب در زیر قطب جنوب مریخ. اعتبار: نقشه زمینه: ناسا/وایکینگ؛ پیشینه THEMIS: NASA/JPL-Caltech/دانشگاه ایالتی آریزونا. داده های MARSIS: ESA/NASA/JPL/ASI/Univ. رم؛ R. Orosei و دیگران. 2018

گروس گفت: مناطقی که میزبان مواد مختلف هستند می توانند جالب باشند. “بعد، سایت باید به راحتی قابل دسترسی باشد (نه در دره و غیره) و باید به سایت های علمی جالب نزدیک باشد. من همچنین از ایده یک پایگاه در مناطق استوایی که دما خیلی سرد نیست حمایت می کنم. و باید فضای کافی در اطراف پایگاه برای رشد در ماموریت های بعدی وجود داشته باشد. Meridiani Planum یک کاندیدای داغ است. ما سعی خواهیم کرد منابع را در آنجا نیز محدود کنیم.

گراس و همکارانش همچنین توصیه کردند که چگونه این منابع باید استخراج شوند. به گفته نویسندگان، کم آبی سولفات های مونو و پلی هیدراته از نظر تئوری بهترین روش است، زیرا چندین روش وجود دارد که روش های نسبتاً ساده، سریع و کم مصرف برای این کار هستند. آنها همچنین توصیه می کنند که ماموریت های رباتیک پیش از فضانوردان برای جستجو، ارزیابی و شروع به جمع آوری و پردازش این منابع در پیش بینی ورود آنها ارسال شود.

گروس گفت: «ماموریت‌هایی با پیش‌سازهای روباتیک می‌توانند استخراج و پالایش منابع، به ویژه برای تولید سوخت را آغاز کنند. ناسا و شرکت های خصوصی در حال انجام تحقیقات زیادی در این زمینه هستند. همچنین، به عنوان مثال، ساخت زیستگاه روباتیک یا پیش تولید اکسیژن از پروژه های احتمالی هستند.

این تجزیه و تحلیل فرصت های جدیدی را برای اکتشاف و سکونت طولانی مدت در مریخ ارائه می دهد. اگرچه مناطق قطبی به عنوان مکان مناسبی برای ساختن زیستگاه های آینده دیده می شوند، عمدتاً به دلیل فراوانی آب یخ زده ای که به آن دسترسی دارند، استخراج این یخ (به ویژه از منابع عمیق زیرزمینی) گران و محدود خواهد بود. استفاده احتمالی از مواد معدنی هیدراته نه تنها جایگزینی برای عملیات ISRU در مریخ ارائه می دهد، بلکه سایت هایی را در منطقه استوایی برای اکتشاف و ایجاد زیستگاه باز می کند.

اطلاعات بیشتر: Acta Astronautica



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا