ماهواره های لیزری در مدار بالا می توانند مسافران ماه آینده را راهنمایی کنند

فضای سیسلونار در حال حاضر شلوغ شده است. و با این شلوغی، مشکلات زیرساختی به وجود می آید. یکی ناوبری است – هنگامی که شما در کره زمین نیستید، هیچ سیستم موقعیت یابی جهانی در دسترس نیست. یافتن مسیر دقیق مداری یک فضاپیما به شبکهسازی با شبکه فضایی عمیق (DSN) متکی است، مجموعهای از تلسکوپها که در ابتدا در دهه 1950 برای برقراری ارتباط با فضاپیماهای دور ساخته شدند. خود DSN در حال حاضر غرق در مدیریت تمام ماموریتهایی است که زمان خود را میطلبد، بنابراین دستیابی به یک مکان مداری دقیق در حال حاضر ممکن است ساعتها طول بکشد. اما محققان در آزمایشگاه لینکلن MIT فکر می کنند که ممکن است راه حلی داشته باشند – پرتاب ناوگانی متشکل از سه ماهواره برای ایجاد یک سیستم ناوبری در اعماق فضا که به عنوان فرستنده سیگنال مفید مدار بالا نور – LightHOUSE – ایجاد شود.
برای انصاف به DSN، کار قابل توجهی را با همگامی با زمان انجام داده است. اما علیرغم همه پیشرفتهای تکنولوژیکی که در طول دههها دریافت کرده است، یک چیز وجود دارد که هنوز نمیتواند از عهده آن برآید: موقعیت مکانی آن بر روی زمین. اگرچه تا آنجایی که ممکن است روی سطح زمین است – با فاصله بین دو تلسکوپ دوردست به 17600 کیلومتر – این هنوز تنها کسری از فاصله مورد نیاز برای رسیدن به ماه (384000 کیلومتر) است، چه رسد به مریخ.
برای مبارزه با این محدودیت ذاتی، محققان MIT قصد دارند ماهواره های تشکیل دهنده شبکه را در مداری در حدود 1.6 میلیون کیلومتر بالاتر از سطح زمین قرار دهند. این فاصله دورتر از فاصله زمین تا ماه است – و چندین دلیل فنی خوب برای این وجود دارد.
https://www.youtube.com/watch?v=Yj97LKpQIFM
فریزر و پاملا درباره DSN بحث می کنند
اولاً، یک “خط پایه” بسیار طولانی را امکان پذیر می کند – یعنی. فاصله بین دو ماهواره کسر بزرگی از فواصل بین سیاره ای است – حداقل تا مریخ و زهره. این به تغییرات جزئی در موقعیت فضاپیما اجازه می دهد تا تغییرات بسیار بزرگتری را در فاصله نسبی بین ماهواره های در حال گردش ثبت کند – به مهندسان اجازه می دهد تا پروفایل های مداری را بسیار سریعتر از بهترین تلاش های فعلی DSN ثبت کنند.
دوم، این امکان را به ماهوارهها میدهد تا به پشت ماه نگاه کنند. ماموریت آرتمیس II اخیراً سکوت رادیویی 40 دقیقهای را که هنگام رسیدن فضاپیماها به سمت دور منزوی رخ میدهد، برجسته کرده است. با یک مسیر مداری که آن را فراتر از ماه می برد، برخی از ماهواره های فانوس دریایی برای ارائه موقعیت دقیق حتی در آن مکان دوردست در دسترس خواهند بود – با این احتیاط که آنها همچنین به نویز فرکانس رادیویی کمک می کنند که در حال حاضر شروع به تأثیرگذاری بر سمت دور نسبتا بکر ماه کرده است.
سومین ویژگی LightHOUSE مربوط به موقعیت یابی آن نیست، بلکه به ویژگی های آن مربوط می شود. در حال حاضر، فضاپیماهای عمیق برای حمل آنتن های رادیویی قدرتمند برای ارتباط با DSN مورد نیاز هستند. کارکردن با این آنتنها به انرژی الکتریکی ارزشمندی نیاز دارد و حمل آنها دیگر محمولههای بالقوه را که در غیر این صورت میتوانستند در مأموریت استفاده شوند، از بین میبرد. با LightHOUSE، بار انتقال بر دوش ماهواره های “فانوس دریایی” است – آنها کسانی هستند که سیگنال های پرانرژی را ارسال می کنند. به فضاپیماهای مختلفی که درخواست به روز رسانی موقعیت دارند، اگرچه این فضاپیماها همچنان به راهی برای برقراری ارتباط پایگاه داده خود با ایستگاه اصلی خود نیاز دارند.
https://www.youtube.com/watch?v=6WFj-CKldv4
ویدئوی ناسا که DSN را توصیف می کند.
ارتباطات نوری در واقع ستون فقرات تکنولوژی LightHOUSE هستند. آزمایشگاه لینکلن سالها است که سیستمهای نوری را در فضای آزاد تکرار و بهبود میبخشد که اخیراً با سیستم ارتباطات نوری O2O مأموریت Artemis II و آزمایش موفقیتآمیز شبکه ارتباطات نوری فضای عمیق روان (DSOC) انجام شده است. این فناوریها پایه و اساس سیستم ارتباطات و ردیابی LightHOUSE را فراهم میکنند، اگرچه اگر بخواهیم راهاندازی شود، هنوز کار وجود دارد.
در حال حاضر، این مسیر برای اجرا همچنان مبهم است. بخش اعظم بودجه برای این تلاش تاکنون از بودجه تحقیق و توسعه داخلی از خود آزمایشگاه لینکلن تامین شده است – و این پروژه توسط هیچ آژانس فضایی بزرگ یا شرکت خصوصی که بتواند آن را به واقعیت تبدیل کند، دریافت نکرده است. اما این بدان معنا نیست که روزی این اتفاق نخواهد افتاد. به روز رسانی، یا به طور کامل جایگزین DSN – این فقط یک موضوع زمان است. و شاید LightHOUSE در ظاهر این راه حل نقش داشته باشد.
بیشتر بدانید:
MIT – ماهواره های مدار بالا می توانند راه را برای سفر به ماه روشن کنند
UT – ردیابی کاوشگرهای اعماق فضایی با ماهواره های GEO باعث بهبود زمان کار می شود
UT – 5 چالش برتر فنی ناسا شمارش معکوس: شماره 4: ناوبری بهبودیافته
UT – ناسا یک سیستم GPS مانند برای ماه توسعه می دهد




