فضانوردان برای خوردن غذای فضایی خود تلاش می کنند و دانشمندان می خواهند دلیل آن را بدانند

فضانوردان گاهی اوقات برای خوردن غذای مغذی کافی در ایستگاه فضایی بینالمللی دچار مشکل میشوند، زیرا طعم آن بد است. اما غذای فضانوردان از کیفیت بالایی برخوردار است و به گونه ای طراحی شده است که خوشمزه باشد و نیازهای غذایی را برآورده کند. مشکل چیه؟
ناسا دو تأسیسات اختصاص داده شده به غذای فضانوردان دارد: آزمایشگاه سیستم های غذای فضایی در مرکز فضایی جانسون در هیوستون و پایگاه تحقیقاتی غذای فضایی، همچنین در تگزاس. هر دو تسهیلات از تولید و توسعه غذای فضانوردان – از جمله منوها، بسته بندی و سخت افزار – برای همه برنامه های فضایی ناسا پشتیبانی می کنند. حتی یک تیم تحقیقاتی مواد غذایی پیشرفته وجود دارد که ماموریتهای فضایی آینده را پیشبینی میکند که فراتر از ایستگاه فضایی بینالمللی و مدار پایین زمین (LEO) سفر خواهند کرد.
فضانوردان غذاهای متنوعی در دسترس دارند. غذاها از غذاهای منجمد شده یا خشک شده مانند تخم مرغ های اسکرمبل و پوره سیب زمینی گرفته تا غذاهای “کنسرو شده” مانند راویولی و گوشت و غذاهای تحت تابش مانند بوقلمون دودی را شامل می شود. آنها حتی غذاهای راحت مانند آجیل و گرانولا دارند.
اما علیرغم این تلاشهای هماهنگ برای تهیه انواع غذاهای با طعم خوب و باکیفیت، فضانوردان مرتباً گزارش میدهند که طعم غذای آنها در فضا ملایم است.
محققان دانشگاه سلطنتی موسسه فناوری ملبورن (RMIT) از واقعیت مجازی برای بررسی علت این مشکل استفاده می کنند. آنها مطالعه ای را در مجله بین المللی علوم و فناوری غذایی منتشر کرده اند که نتایج آنها را ارائه می دهد. عنوان آن “درک بوها در یک سفینه فضایی مجازی؟ یک رویکرد زمینی برای جمعآوری دادههای حسگر.محقق اصلی جولیا لو از دانشکده علوم RMIT است.
نکته شگفتانگیز در مورد این اکتشاف واقعیت مجازی این است که واقعاً به سمت شبیهسازی تجربه حضور در ایستگاه فضایی میرود.»
گیل ایلز، یکی از نویسندگان این مطالعه، RMIT
دانشمندان – و بقیه ما – می دانیم که بو و مزه به هم مرتبط هستند. هر دو بر پایه شیمی هستند. جوانه های چشایی در زبان ما پنج طعم اصلی را حس می کنند: اومامی، شیرین، شور، ترش و تلخ. حسگرهای بویایی در بینی ما هزاران بو را حس می کنند. مغز ما همه این سیگنال ها را ترکیب می کند و افرادی که حس بویایی خود را از دست داده اند گزارش می دهند که طعم غذا بد است.
آیا فضانوردان حس بویایی خود را از دست داده اند؟ آیا حس بویایی و چشایی آنها در ایستگاه فضایی بین المللی تغییر کرده است؟
نویسندگان در مقاله خود می نویسند: “عوامل زمینه ای تجربه مصرف کلی غذا را شکل می دهند.” زمینه های مصرف افراطی مانند فضای بیرونی چالش های لجستیکی، اخلاقی و مالی را برای ارزیابی حسی غذاها ایجاد می کند. با این حال، این ارزیابیها ضروری هستند زیرا جنبههای حسی طعم و تنوع، نتایج روانشناختی و رفتاری را در فضا افزایش میدهند.» نتایج رفتاری به دلایل واضح در فضا اهمیت ویژه ای دارند و ناسا و سایر آژانس های فضایی علاقه زیادی به نتایج مثبت دارند.
در این مطالعه، محققان سه طعم دهنده قوی مواد غذایی را بررسی کردند: عصاره بادام، عصاره وانیل و اسانس لیمو. آنها آزمایش کردند که 54 بزرگسال چگونه این عطرهای مختلف را در شرایط عادی زمین و در شرایط شبیه سازی شده با VR در ایستگاه فضایی بین المللی درک کردند.

نتایج نشان داد که دو مورد از رایحهها، وانیل و بادام، در محیط شبیهسازی شده ایستگاه فضایی بینالمللی با شدت بیشتری درک میشوند. طعم لیمو بدون تغییر بود. محققان یک ماده شیمیایی شیرین رایج در وانیل و بادام به نام بنزالدئید کشف کردند. آنها معتقدند که این ماده شیمیایی ممکن است در تغییر ادراک، همراه با حساسیت فرد به رایحه خاص دخیل باشد.
جالب اینجاست که طرز فکر و احساسات فرد نیز در درک رایحه ها نقش دارد.
لو گفت: “احساس تنهایی و انزوا بیشتر نیز ممکن است نقش داشته باشد، و پیامدهایی از این مطالعه در مورد چگونگی بو و مزه غذا در افراد منزوی وجود دارد.”
دانشمندان قبلاً این سؤالات را نه تنها در فضا، بلکه در ایستگاه های تحقیقاتی منزوی و بسته قطب جنوب بررسی کرده اند. آنها دریافته اند که افراد در این محیط ها می توانند تغییر قابل توجهی در حس بویایی خود تجربه کنند. آنها نوشتند: “این یافته ها ممکن است به تاثیر بالقوه چنین محیط هایی بر عملکرد بویایی اشاره کند.”

محیط کم گرانش نیز بر فضانوردان تأثیر می گذارد. نویسندگان می نویسند: «مسافران فضایی متوجه تغییر در ادراک طعم شده اند، که نشان می دهد غذا در فضا کمتر خوش طعم و خوش طعم است. این تغییر در ابتدا با جابجایی مایعات ناشی از ریزگرانش مرتبط است که به طور بالقوه بر توانایی های بویایی تأثیر می گذارد.
در زمین، گرانش قدرتمند سیاره، مایعات بدن را به سمت پایین می کشد. در محیط ریزگرانشی فضا، مایعات بیشتری می توانند در سر جمع شوند. هنگامی که مایعات در مجرای بینی جمع می شوند، می تواند در حس بویایی و چشایی فضانورد اختلال ایجاد کند. هنگامی که با استرس انزوا و محصور شدن و همچنین شرایط داخل فضاپیما مانند رطوبت و وجود ترکیبات در هوا ترکیب شود، نتیجه می تواند غذای ملایم باشد.
این اثرات مایع پس از چند هفته در ISS از بین می رود. با این حال فضانوردان هنوز گزارش می دهند که از غذای خود لذت نمی برند. لو گفت: فضانوردان حتی پس از از بین رفتن اثرات جابجایی سیال هنوز از غذای خود لذت نمی برند، که نشان می دهد چیزهای بیشتری در آن وجود دارد.
جولیا لو، سرپرست تیم تحقیق، میگوید: «یکی از اهداف بلندمدت این تحقیق، ایجاد غذاهای مناسبتر برای فضانوردان و همچنین سایر افرادی که در محیطهای ایزوله هستند، به منظور افزایش مصرف مواد مغذی آنها به 100 درصد است.» این می تواند به سالمندان در خانه های سالمندان نیز گسترش یابد و می تواند به طعم های غذایی شخصی تر منجر شود تا غذای مغذی خوش طعم تر شود. (و اگر در خلق و خوی دیستوپیایی هستید، می توان از آن برای ساختن استفاده کرد Soylent Green خوشمزه تر.)
«آنچه در آینده با مأموریتهای آرتمیس خواهیم دید، مأموریتهای بسیار طولانیتر، سالهای طولانی است، بهویژه زمانی که به مریخ میرویم، بنابراین ما واقعاً باید مسائل رژیم غذایی و غذا و نحوه تعامل خدمه با غذای خود را درک کنیم. گیل گفت. بد است. ایلز یکی از نویسندگان همکار این مطالعه، دانشیار دانشگاه RMIT و مربی سابق فضانوردان است. نکته شگفتانگیز در مورد این اکتشاف VR این است که واقعاً به سمت شبیهسازی تجربه حضور در ایستگاه فضایی میرود. و واقعاً نحوه بوییدن و مزه آنها را تغییر می دهد.
جایانی چاندراپالا، کارشناس شیمی مواد غذایی و دانشیار یکی دیگر از نویسندگان این مطالعه است. چاندراپالا بر نقش بنزآلدئید، یک ترکیب شیمیایی رایج در وانیل و بادام، در نتایج تاکید دارد.
چاندراپالا از دانشکده علوم گفت: “در مطالعه ما، ما معتقدیم که این عطر شیرین است که این عطر بسیار شدید را در محیط واقعیت مجازی ایجاد می کند.”
این تحقیق با ترکیب حس چشایی و بویایی، تنظیمات احساسی و واقعیت مجازی، به یکی از جنبههای نادر سفر فضایی آینده فراتر از LEO میپردازد. بحث در مورد ماموریت های طولانی مدت به مریخ اغلب بر محافظت از فضانوردان در برابر خطراتی مانند تشعشع، تحلیل استخوان و آتروفی عضلانی متمرکز است. اما تغذیه در موفقیت ماموریت نیز نقش اساسی دارد. یک سفر موفقیت آمیز به مریخ و بازگشت به مریخ بستگی به این دارد که تا حد امکان جزئیات بیشتری را به درستی انجام دهید.
اما این نتایج برای انسان هایی که در شرایط ایزوله در اینجا روی زمین هستند نیز صدق می کند.
لو گفت: «نتایج این مطالعه میتواند به تنظیم رژیم غذایی افراد در موقعیتهای منزوی از نظر اجتماعی، از جمله خانههای سالمندان، و بهبود میزان تغذیه آنها کمک کند.»
نویسندگان در نتیجهگیری خود نوشتند: «این یافتهها فرصتهایی را برای نوآوری در تحقیقات حسی فضایی زمینی و تجربیات غذایی شخصیسازی شده ارائه میدهند، و ابزارهای قانعکنندهای را برای مطالعات آینده پیش میبرند». چنین روشهایی را میتوان فراتر از کاربردهای فضایی گسترش داد و برای جمعیتهایی که انزوا و/یا محبوس شدهاند، مانند سالمندانی که به تنهایی زندگی میکنند، پرسنل نظامی و افرادی که تحرک محدود دارند، سودمند باشد.»




