مقالات

حتی سیاهچاله های ستاره کهکشان های خود را تشکیل می دهند


اغراق آمیز تأثیر سیاهچاله های فوق العاده بر روی کهکشانهای میزبان خود تقریباً غیرممکن است. هنگامی که آنها به طور فعال ماده را جمع می کنند ، مقادیر عظیم انرژی مانند وزش باد ، جت و تابش را که محیط آنها را شکل می دهد ، آزاد می کنند. اما سیاه چاله های جدول ستاره نیز محیط اطراف خود را با جت های پرانرژی شکل می دهد.

مطالعات زیادی در مورد چگونگی تأثیرگذاری سیاهچاله های فوق العاده (SMBH) بر محیط آنها وجود دارد. مقیاس تأثیر آنها توجه اخترشناسان را به خود جلب می کند زیرا اثرات آنها چشمگیرتر و گسترده تر است. Quasar آنها یکی از روشن ترین اشیاء در کل جهان است و از مسافت های طولانی قابل مشاهده است.

سیاه چاله های جدول ستاره نیز محیط اطراف خود را شکل می دهد ، اگرچه اخترشناسان به همان اندازه وقت و منابع را برای درک چگونگی آن صرف نکرده اند. تحقیقات جدید نشان می دهد که سیاهچاله های ستاره نیز به روش های قدرتمند و بزرگ بر محیط آنها تأثیر می گذارند.

دو سند جدید در مجله نجوم و اخترفیزیک بررسی می کنند که چگونه سیاهچاله ها محیط خود را تشکیل می دهند.

یکی “تعیین کمی از تعامل بین واکنشی و روده در CYG X-1 است: بینش از تشخیص دو فرکانس شوک با کمان با Meerkat.” پری آتری ، دستیار اخترفیزیک در دانشگاه رادبود ، نویسنده پیشرو است.

مورد دیگر “Meerkat شوک رانده شده توسط جت در نزدیکی GRS 1915+105” را پیدا می کند. نویسنده اصلی سارا موتا ، ستاره شناس در Istituto Nazionale di Astrofisica (INAF) ، ایتالیا است.

این اسناد ماهواره ای برای یکدیگر هستند و اگرچه هر سند نویسنده اصلی متفاوتی دارد ، اما لیست کامل نویسندگان برای هر دو یکسان است.

هر دو مطالعه بر اساس Meerkat ، یک تلسکوپ رادیویی در آفریقای جنوبی انجام شده است. دارای 64 آنتن پارابولیک است که هر کدام قطر 13.5 متر دارند که به عنوان یک تداخل سنج عمل می کنند. این یکی از حساس ترین تلسکوپ های رادیویی در جهان در طول موج سانتیمتر آن است.

در اولین سند ، محققان Meerkat را به Cygnus X-1 هدایت کردند ، یک سیاه چاله با حدود 21 میز خورشید. این حدود 7300 سال نوری است و این تمایز را دارد که اولین سیاه چاله ای باشد که به طور گسترده پذیرفته شده است.

در سند دوم ، محققان از Meerkat برای مشاهده سیاه چاله GRS 1915+105 استفاده کردند. این یک سیاه چاله از 10 تا 18 توده خورشیدی در حدود 35000 سال نوری است. این یک میکروکار است که یک جت نسبی گرا را تولید می کند.

هر دو سایت پرونده های باینری X -ray با سیاهچاله هستند. در این سیستم ها ، ستاره همراه توده ای را به سیاه چاله منتقل می کند. این ماده در دیسک لهجه جمع آوری می شود ، جایی که x -rays گرم و ساطع می شود. X -rays چگونه اخترشناسان قادر به مشاهده این سیستم ها هستند.

موتا ، نویسنده برجسته اولین سند می گوید: “این اکتشافات نشان می دهد که سیاهچاله های ستاره می توانند محیط خود را به طور فعال مجسمه سازی کنند و امواج شوک بزرگی را پشت سر می گذارند که داستانی را شامل می شود که هزاران سال را در بر می گیرد.”

مشاهدات Meerkat از Cygnus X-1 تعظیم کمان را در ISM اطراف پیدا کرده است ، که احتمالاً توسط یک جت تاریک ایجاد شده است ، در امواج رادیویی نامرئی است. ایجاد جت بین 0.04 تا 0.3 MYR است.

این تصاویر از مطالعه ، محل Cygnus X-1 و محیط آن ، از جمله لاله های اطراف و سحابی W1 و W2 ، دو منطقه پراکنده تازه کشف شده از انتشار را نشان می دهد. تصویر در سمت راست Cygnus X-1 را در نارنجی و شوک کمان او در سیان نشان می دهد. اعتبار تصویر: Atri و همکاران. 2025 A&A

“موفقیت این مشاهدات نشان می دهد که جستجوی سیستماتیک برای شوک تعظیم در اطراف XRBS <рентгенови двоични файлове> یک روش عالی برای پیشرفت نیروهای سیاه چاله ، خروج و تعامل واکنشی و تسلط و تراکم و اتصال جریان و خروج سیستم های انباشت سیاه چاله ها است. “

مشاهدات Meerkat در مورد GRS 1915+105 نشان داده است که هنگامی که جت آن با پارچه بین ستاره ای (ISM) تعامل دارد ، یک کمان نیز تولید می کند و باعث ایجاد حفره فشار در ISM می شود. کمان با کمان 30 سال نوری را در بر می گیرد ، و جت که آن را ایجاد کرده است ، سن بین 0.09 تا 0.22 MYR دارد.

نویسندگان می نویسند: “این خصوصیات نشان می دهد که ساختاری که ما مشاهده می کنیم یک ماده فشرده شده در پشت کمان یک کمان است که می تواند در راس یک جت تیره بزرگ تشکیل شود (یعنی مستقیماً در نوار رادیویی به تصویر کشیده نشده است) ، که مواد متراکم ISM را مشتعل می کند ، حکاکی یک حفره در ISM است.”

این تصویر موقعیت سیاه چاله GRS 1915+105 و مسیری را نشان می دهد که جت آن به آن اشاره شده است. IRAS 19132+1035 منطقه ای از گازهای یونیزه شده و ابرهای مولکولی است که جت با ISM در تعامل است. طرح کلی سیان ساختار کمان را نشان می دهد. اعتبار تصویر: موتا و همکاران. 2025 ، A&A

موتا توضیح داد: “ما همیشه فکر کرده ایم که تعظیم در اطراف GRS 1915+105 باید بعد از دیدن چیزی مشابه در اطراف Cyg X-1 وجود داشته باشد. با این حال ، ما نتوانستیم آن را پیدا کنیم ، که منجر به سردرگمی زیادی شد. تا زمانی که مرکات بینی بینی را در نزدیکی برخی از سیاهچاله ها پیدا نکرد.”

اگرچه این سوراخ های ستاره سیاه فقط میگوهای کیهانی در مقایسه با همکاران فوق العاده خود هستند ، اما این مطالعه نشان می دهد که جت های آنها می توانند امواج شوک در جهان ایجاد کنند. اینها ساختارهای عظیمی هستند که فقط در آینده کشف می شوند.

نویسندگان در پایان سند دوم خود گفتند: “جستجوهای بیشتر با Meerkat به ساخت نمونه آماری قابل توجهی کمک می کند و درک ما از جت های اشعه ایکس اشعه ایکس را بر روی سیاه چاله و تأثیر آنها بر محیط محلی خود بهبود می بخشد.”

بیشتر:

انتشار مطبوعات: جت های نامرئی از سیاهچاله های کوچک کهکشان را مجسمه می کنند


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا