مقالات

به گفته Illustris TNG، ادغام کهکشان ها ممکن است در نهایت از تشکیل ستاره جلوگیری نکند


سرعت تشکیل ستاره کهکشان (SFR) یکی از ویژگی های تعیین کننده آن است. برخی از کهکشان‌ها در معرض ستاره‌زایی خشونت‌آمیز قرار می‌گیرند و کهکشان‌های ستاره‌باران نامیده می‌شوند. دیگران، مانند کهکشان راه شیری ما، ستاره ها را به طور پیوسته با سرعت متوسط ​​تری تشکیل می دهند. کهکشان های دیگر خاموش شده اند، یعنی تشکیل ستاره متوقف شده است.

اخترفیزیکدانان به مکانیسم های متعددی اشاره می کنند که می تواند مسئول خنک شدن یک کهکشان باشد. جت های قدرتمند AGN مانند خفه کردن یکی هستند که در آن چیزی جریان گاز سرد ستاره ساز به کهکشان را قطع می کند. و موارد بیشتری وجود دارد.

یکی از مکانیسم های پیشنهادی ادغام کهکشان ها است. در ابتدا، ادغام می تواند باعث تشکیل سریع ستاره شود، زیرا گاز سرد به هسته تازه ذوب شده سرازیر می شود. اما طبق این مطالعه دو اتفاق می افتد. تعداد زیادی از ستارگان تازه تشکیل شده، به ویژه پرجرم ترین آنها، بادهای ستاره ای ایجاد می کنند که گاز را گرم کرده و آن را دور می کند. هجوم گاز همچنین باعث می شود که سیاهی عظیم کهکشان به طور فعال مواد بیشتری را جمع کند. این باعث ایجاد هسته‌های فعال کهکشانی بسیار درخشان (AGN) به نام اختروش می‌شود و جت‌ها و جریان‌های خروجی قدرتمند آن نیز گاز را گرم کرده و آن را دور می‌کنند.

بنابراین، پس از یک دوره کوتاه نجومی از شکل‌گیری ستارگان، کهکشان حاصل خاموش می‌شود.

اما تحقیقات جدید سوالاتی را در مورد این خنک سازی ناشی از ادغام ایجاد می کند. این مطالعه با عنوان “فراتر از الگوی ادغام-کوازار خاموش کردن I: ادغام ها برای خاموش کردن کهکشان های مرکزی در illustrisTNG نه ضروری هستند و نه کافی هستند” در Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شده است. نویسنده اصلی کامیلو کاسیمیرو، دانشجوی کارشناسی ارشد در گروه فیزیک دانشگاه بین المللی فلوریدا است.

ادغام کهکشان ها نادر یا سخت نیست. این تصویر JWST یک جفت کهکشان در حال ادغام را در فاصله حدود 500 میلیون سال نوری از ما نشان می‌دهد که به نام II ZW 96 شناخته می‌شود. اما تحقیقات جدید نشان می دهد که ادغام کهکشان ها را آنقدر که تصور می شد خاموش نمی کند. اعتبار تصویر: ESA/Webb، NASA & CSA، L. Armus، A. Evans

کاسمیرو، نویسنده اصلی، در بیانیه‌ای مطبوعاتی گفت: «من همیشه مجذوب تکامل کهکشان‌ها و این سؤال بوده‌ام که چرا برخی کهکشان‌ها به شکل‌گیری ستاره‌ها ادامه می‌دهند در حالی که برخی دیگر به طور کامل متوقف می‌شوند.»

او گفت: «به چالش کشیدن یک ایده قدیمی در مورد تکامل کهکشان چیزی است که هرگز در اوایل کارم انتظار انجام آن را نداشتم. یکی از مهم‌ترین بخش‌های علم، تمایل به آزمایش حتی ایده‌های پذیرفته‌شده در برابر داده‌های جدید و شبیه‌سازی‌های بهتر است.»

برای بررسی نقش ادغام در خاموش کردن کهکشان‌ها، محققان به IllustrisTNG، مجموعه‌ای از شبیه‌سازی‌های مغناطیسی کیهانی قدرتمند که بر کهکشان‌ها تمرکز دارد، روی آوردند. آنها بیش از 11000 کهکشان مرکزی TNG را در تاریخ فضا شبیه سازی کردند.

نویسندگان می نویسند: «توقف شکل گیری ستاره در کهکشان ها، که به عنوان «کوئنچ» شناخته می شود، یک فرآیند پیچیده و چند مقیاسی است که فرض می شود با ادغام کهکشان ها مرتبط است. محققان توضیح می‌دهند: «ما تاریخ‌های تشکیل ستاره و ادغام آن‌ها را مقایسه می‌کنیم تا آزمایش کنیم که آیا ادغام برای القای خنک‌سازی در شبیه‌سازی لازم است یا کافی».

شبیه‌سازی‌های Illustris TNG نقش مهمی را که ادغام‌ها می‌توانند در خنک‌سازی کهکشان‌ها ایفا کنند، مورد تردید قرار می‌دهند. نتایج نشان می دهد که تنها درصد کمی از ادغام کهکشان ها را خاموش می کند.

نویسندگان گزارش می‌دهند: «تنها بخش بسیار کوچکی از ادغام‌ها (⁠~3 درصد از ادغام‌های اصلی و 12 درصد از همه ادغام‌ها) منجر به تعطیلی در 1 Gyr می‌شود، که نشان می‌دهد ادغام‌ها به خودی خود برای ایجاد تعطیلی کافی نیستند. نتایج همچنین نشان می‌دهد که اکثر خنک‌سازی‌ها قبل از ادغام نیستند.

این نمودار نتایج شبیه سازی را نشان می دهد. اکثریت قریب به اتفاق بیش از 11000 کهکشان در شبیه سازی ها به شکل گیری ستاره ها ادامه می دهند. این کهکشان های خاموش شده را به خاموش کننده های سریع و آهسته تقسیم می کند و همچنین نشان می دهد که تعداد بسیار کمی از کهکشان های ادغام شده در حال جوان سازی تشکیل ستاره خود هستند. تعداد کمی از کهکشان‌ها قبلاً ساکن بودند و تعداد مشابهی از کهکشان‌ها کهکشان‌های دره سبز هستند که شکل‌گیری ستاره‌شان را کند می‌کنند. به طور کلی، نتایج نشان می‌دهد که ادغام‌ها نیروی غالب برای خاموش کردن کهکشان‌ها نیست، همانطور که اخترفیزیکدانان تصور می‌کردند که ممکن است باشد. اعتبار تصویر: Casimiro et al. 2026. MNRAS. این نمودار نتایج شبیه سازی را نشان می دهد. اکثریت قریب به اتفاق بیش از 11000 کهکشان در شبیه سازی ها به شکل گیری ستاره ها ادامه می دهند. این کهکشان های خاموش شده را به خاموش کننده های سریع و آهسته تقسیم می کند و همچنین نشان می دهد که تعداد بسیار کمی از کهکشان های ادغام شده در حال جوان سازی تشکیل ستاره خود هستند. تعداد کمی از کهکشان‌ها قبلاً ساکن بودند و تعداد مشابهی از کهکشان‌ها کهکشان‌های دره سبز هستند که شکل‌گیری ستاره‌شان را کند می‌کنند. به طور کلی، نتایج نشان می‌دهد که ادغام‌ها نیروی غالب برای خاموش کردن کهکشان‌ها نیست، همانطور که اخترفیزیکدانان تصور می‌کردند که ممکن است باشد. اعتبار تصویر: Casimiro et al. 2026. MNRAS.

نویسندگان می نویسند: «پس از محاسبه تصادفات تصادفی و استفاده از یک نمونه کنترلی منطبق بر جرم ستاره ای، هیچ مازاد بر ادغام مشاهده نمی شود. بنابراین، ادغام به وضوح برای خنک شدن در شبیه سازی ضروری نیست.

محققان همچنین با ایده پنجره انجمن خنک کننده همجوشی (MQAW) کار کردند. این یک چارچوب زمانی بین رویداد ادغام و خاموش شدن بعدی ایجاد می کند و راهی برای آزمایش اینکه آیا ادغام ها مسئول خاموش شدن هر کهکشان هستند یا خیر ارائه می دهد. آنها با MQAW1 کار کردند که خنک‌کننده‌ای است که طی 1 میلیارد سال پس از ادغام انجام می‌شود و MQAW2 که 2 میلیارد سال است.

نویسندگان می نویسند: “این رویکرد، که ما آن را چارچوب “ادغام داده شده” می نامیم، به طور موثر می پرسد: با توجه به اینکه یک ادغام رخ می دهد، احتمال خنک شدن آن چقدر است؟ به عبارت دیگر، آزمایش می کند که آیا ادغام برای ایجاد خنک سازی در شبیه سازی tng کافی است یا خیر.”

این شکل کسری از ادغام‌هایی را نشان می‌دهد که پس از آن در دو پنجره زمانی خاموش می‌شوند. پانل سمت چپ کسری از تمام ادغام‌های اصلی را نشان می‌دهد که در MQAW1 Gyr قبل از شروع خنک‌سازی تا تکمیل انتقال رخ می‌دهند. بخش سایه روشن گسترده نمودار دایره ای نشان دهنده کسر مربوطه در هنگام گسترش این پنجره تا 2 Gyr قبل از شروع خنک شدن است. پانل سمت راست: همان تجزیه و تحلیل در پانل سمت چپ است، اما در اینجا هر گونه ادغام در نظر گرفته می شود. از آنجایی که کسری ها در هر دو پانل کم هستند، این نشان می دهد که ادغام ها - به ویژه ادغام های بزرگ - برای ایجاد خنک کننده به خودی خود کافی نیستند. با این وجود، آنها هنوز هم می توانند در ترکیب با سایر فرآیندها به خنک سازی کمک کنند. اعتبار تصویر: Casimiro et al. 2026. MNRAS. این شکل کسری از ادغام‌هایی را نشان می‌دهد که پس از آن در دو پنجره زمانی خاموش می‌شوند. پانل سمت چپ کسری از تمام ادغام‌های اصلی را نشان می‌دهد که در MQAW1 Gyr قبل از شروع خنک‌سازی تا تکمیل انتقال رخ می‌دهند. بخش سایه روشن گسترده نمودار دایره ای نشان دهنده کسر مربوطه در هنگام گسترش این پنجره تا 2 Gyr قبل از شروع خنک شدن است. پانل سمت راست: همان تجزیه و تحلیل در پانل سمت چپ است، اما در اینجا هر گونه ادغام در نظر گرفته می شود. از آنجایی که کسری ها در هر دو پانل کم هستند، این نشان می دهد که ادغام ها – به ویژه ادغام های بزرگ – برای ایجاد خنک کننده به خودی خود کافی نیستند. با این وجود، آنها هنوز هم می توانند در ترکیب با سایر فرآیندها به خنک سازی کمک کنند. اعتبار تصویر: Casimiro et al. 2026. MNRAS.

این نتایج نشان می‌دهد که اکثر کهکشان‌های ستاره‌ساز که از ادغام‌های بزرگ و کوچک جان سالم به در می‌برند، پس از ادغام، تشکیل ستاره را حفظ می‌کنند. نویسندگان می نویسند: «بنابراین، ادغام (از هر نوعی) به تنهایی باعث خنک شدن نمی شود. با این حال، این امکان وجود دارد که اگرچه برای خنک کردن کافی نیستند، اما ممکن است برای ایجاد این انتقال ضروری باشند.

منطقی است که ادغام ها را به عنوان نیروی غالبی که کهکشان ها را خاموش می کند در نظر بگیریم زیرا آنها بسیار قابل مشاهده و مخرب هستند. اما این تحقیق نشان می‌دهد که عوامل پیش پا افتاده‌تر منجر به خاموش شدن در مقیاس‌های زمانی طولانی‌تر، بدون نیاز به یک رویداد فاجعه‌بار مانند ادغام می‌شوند.

این نتایج مهم هستند زیرا ایده غالب ادغام و خنک سازی را که در چند دهه گذشته توسعه یافته است، به چالش می کشد.

نویسندگان نتیجه می‌گیرند: «به ویژه مهم است که درک کنیم که این دیدگاهی اساساً متفاوت از تکامل کهکشان با آنچه در پارادایم مرسوم ادغام-کوازار خاموش کردن ارائه شده است، که در دو دهه گذشته بسیار تأثیرگذار بوده است، است.

https://www.youtube.com/watch?v=fT28rb0q1pI


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا