گزنه – گیاه شناسی ناراحت کننده

اگر چیزی در مورد گزنه می دانید، می دانید که نباید آنها را لمس کنید. ساقه ها و برگ های آن دارای کرک های سوزنی مانندی هستند که به راحتی از گیاه جدا می شوند و به پوست لخت می چسبند. مشکل واقعی این است که این موهای سوزن مانند به عنوان سوزن های زیرپوستی نیز عمل می کنند و ترکیبی از مواد شیمیایی را به پوست شما تزریق می کنند و در نتیجه احساس خارش ناخوشایندی ایجاد می کنند که می تواند ساعت ها ادامه داشته باشد. پس چرا استفاده از آن را برای تهیه چای پیشنهاد می کنم؟ آیا نباید کار مسئول را انجام دهم و به شما توصیه کنم که فاصله خود را حفظ کنید؟
گزنه در واقع سابقه مصرف طولانی دارد. دستور العمل های زیادی در اینترنت برای چیزهایی مانند سوپ گزنه، پستو گزنه، کیک گزنه، کاری گزنه و غیره وجود دارد. (ناگفته نماند تمام کاربردهای دیگر این گیاه) علیرغم وحشتناکی که دارد یک سبزی خوشمزه و مقوی است. مصرف آن ممکن است زیرا – برخلاف بلوط سمی، پیچک سمی و سایر گیاهانی که باید از تماس با آنها اجتناب کنید – به طرز شگفت انگیزی دفع آن آسان است. خیساندن، پختن و/یا خشک کردن نیش گزنه را از بین می برد. به شرطی که هنگام برداشت و جابجایی قطعات پروژه مراقب باشید، گزنه یک گیاه ایده آل برای وارد کردن به آشپزخانه است.
گزنه گیاهی علفی و چند ساله از خانواده Urticaceae – خانواده گزنه است. ارتفاع ساقه های آن به حدود 3 تا 9 فوت می رسد و گیاه به شدت توسط ریزوم ها پخش می شود و توده های متراکمی را در خاک مرطوب ایجاد می کند. برگ های آن به صورت متضاد بر روی دمبرگ های برجسته قرار گرفته و حالتی خطی، بیضی یا قلبی دارد. لبه های برگ ها دندانه ای درشت و مشخص است شرط می کند در جایی که برگ به ساقه می رسد یافت می شود. خوشه های متراکم از گل های کوچک به صورت خوشه ها یا خوشه هایی ظاهر می شوند که از بغل برگ ها در قسمت های بالایی ساقه ها خارج می شوند. تک گل ها بدون گلبرگ و به رنگ سبز تا قهوه ای هستند. آنها ناقص هستند و ممکن است گلهای نر و ماده جداگانه روی یک گیاه یا روی گیاهان مختلف یافت شوند. گزنه معمولا در خاک های غنی از مواد مغذی با دسترسی منظم به آب رشد می کند. آن را در امتداد لبه های جنگل، در مراتع مرطوب، مناطق ساحلی، دشت های سیلابی، کنار جاده ها و سایر مناطقی که مزاحمت های منظم دارند پیدا کنید.
گزنه در نیمکره شمالی گسترده است و چندین زیرگونه دارد. در آمریکای شمالی، گزنه بومی سالهاست که نامیده می شود گزنه ssp. gracilis. امروزه تاکسونومیست ها آن را گونه ای جداگانه می دانند. U. gracilis. با این وجود، گزنه از اروپا و آسیا به آمریکای شمالی معرفی شد و تشخیص تفاوت بین این دو گونه دشوار است. نکته مهمی که باید بدانید این است که هر دو دارای موهای گزنده هستند و هر دو خوراکی هستند.

برای درست کردن چایم، حدود 1 فنجان برگ تازه کیسه ای برداشتم. برگ های جوان بهترین هستند. از خوردن برگ ها پس از شروع گلدهی گیاه خودداری کنید زیرا در حال رشد هستند سیستولیت هاکه می تواند منجر به مشکلات کلیوی و مجاری ادراری شود. برگها را در آب فرو کردم و چند دقیقه خیس کردم. در حین جمع آوری برگ ها را لمس نکردم، اما بعد از خیس شدن در آب، آنها را با دست خالی نگه داشتم و دستم برای چند دقیقه کمی تحریک شد. بعد از خیساندن برگ ها را در 3 پیمانه آب جوش ریختم و اجازه دادم به مدت 10 دقیقه روی حرارت ملایم بجوشد. بعد از 20 دقیقه که گذاشتم آب خنک بشه، چای رو صاف کردم و مزه کردم. من فکر کردم طعم آن کمی شبیه اسفناج است، طعمی که اغلب با آن مقایسه می شود. سیرا آن را چشید و اعلام کرد که او خواهد بود که آن را بنوشد. حدس می زنم این بدان معنی است که او او را دوست داشت. من مقداری عسل اضافه کردم و تصمیم گرفتم آن را دوست داشته باشم.

برگ های چایم را از گیاهی که در حیاط خانه ما می روید چیدم. این گیاه به دلیل ریزوم های تهاجمی اش می تواند مشکل ساز شود. اگر قصد دارید آن را در باغ خود بگنجانید، فقط باید چیزی را در نظر داشته باشید. این گیاه علاوه بر داشتن برگ های خوراکی، میزبان پروانه ها و پروانه های مختلف نیز می باشد، بنابراین ارزش آن را دارد که در اطراف خود داشته باشید. “نیش” گزنه یک خطر است، اما نباید طولانی باشد – از چند دقیقه تا چند ساعت. چندین گیاه وجود دارند که افراد ادعا می کنند خارش سوزش را تسکین می دهند – جواهرات، لاپاد، چنار و غیره – اما پس از مدتی خود به خود از بین می روند، بنابراین این به شما بستگی دارد که می خواهید در مورد آن چه کاری انجام دهید. من فقط سعی می کنم به آن دست نزنم و به جای آن از چای لذت ببرم.




