مقالات

هابل برمی گردد، اما فقط از یک ژیروسکوپ استفاده می کند


تلسکوپ فضایی هابل با یکی از سه ژیروسکوپ باقیمانده خود با مشکلات دائمی مواجه بوده است، بنابراین ناسا تصمیم گرفت تلسکوپ را به حالت تک ژیرو تغییر دهد. اگرچه تلسکوپ فضایی ارجمند اکنون به عملیات علمی روزانه بازگشته است، اما حالت تک ژیرو به این معنی است که هابل تنها از یک ژیروسکوپ برای حفظ قفل روی هدف خود استفاده می کند. این کار زمان کشتن او را کاهش می دهد و بخشی از خروجی علمی او را کاهش می دهد. اما این طرح عمر کلی تلسکوپ 34 ساله را افزایش می دهد و یک ژیروسکوپ را در ذخیره نگه می دارد. ناسا همچنین در حال عیب یابی ژیروسکوپ است، به این امید که آن را به صورت آنلاین بازگرداند.

هفته گذشته، ناسا گفت که تلسکوپ و ابزارهای آن پایدار هستند و به طور عادی کار می کنند.

ژیروسکوپ ها به جهت دهی تلسکوپ در فضا کمک می کنند و آن را برای هدف گیری دقیق اهداف نجومی در جهان دور ثابت نگه می دارند. هابل دوباره وارد حالت امن شد نوامبر 2023و سپس دوباره در آوریل و می 2024 به دلیل مشکل مداوم که در آن یک ژیروسکوپ به طور فزاینده ای قرائت های نادرست را برمی گرداند.

انتهای ژیروسکوپ هابل سیم های نازک مویی را نشان می دهد که به عنوان سیم های انعطاف پذیر شناخته می شوند. آنها داده و الکتریسیته را در داخل ژیروسکوپ حمل می کنند. اعتبار: ناسا

وارد شدن به حالت ایمن، عملیات علمی را متوقف می‌کند و در این بین، مهندسان تلاش کردند تا عیب‌یابی کنند تا علت اختلال عملکرد ژیروسکوپ را بیابند و راه‌حل‌هایی برای بازگرداندن تلسکوپ به حالت کار در پیش گرفتند. آخرین رویداد حالت ایمن در ماه مه باعث شد که تیم هابل از حالت عملیاتی سه ژیروسکوپی به رصد تک ژیرو تغییر کند. این اجازه می دهد تا مشاهدات علمی ثابت تری داشته باشید در حالی که ژیروسکوپ های عملیاتی دیگر را برای استفاده در آینده در دسترس نگه می دارید.

هابل که در سال 1990 راه اندازی شد، چرخه زندگی مورد انتظار خود را دو برابر کرد و تصاویر و اکتشافات علمی خیره کننده ای ارائه کرد که درک ما از جهان را تغییر داد و کتاب های درسی نجوم را بازنویسی کرد.

هابل در طول تاریخ 34 ساله خود، 8 ژیروسکوپ از 22 ژیروسکوپ خود را به دلیل خوردگی سیم های انعطاف پذیر، که سیم های فلزی نازک (کوچکتر از عرض یک موی انسان) هستند که قدرت و داده های خروجی را از ژیروسکوپ حمل می کنند، از کار افتاده است. کابل های انعطاف پذیر از طریق مایع غلیظی در داخل ژیروسکوپ عبور می کنند و با گذشت زمان شروع به خوردگی می کنند و می توانند از نظر فیزیکی خم شوند یا بشکنند.

مایک گود فضانورد در حالی که پاهایش محکم روی بازوی رباتیک شاتل لنگر انداخته است، مانور می دهد تا ابزاری را که برای تعمیر طیف نگار تصویربرداری تلسکوپ فضایی در طی آخرین ماموریت خدماتی هابل در ماه مه 2009 لازم است، بازیابی کند. ارتقای دوره ای تلسکوپ را مجهز به جدیدترین جدید می کند. ابزارهای هنری که به ستاره شناسان دیدگاه های بهتری از کیهان داده است. اعتبار: ناسا

خوشبختانه، در طول 18 سال اول زندگی هابل در فضا، این تلسکوپ این مزیت را داشت که می‌توانست توسط فضانوردان شاتل فضایی سرویس و ارتقا یابد. به عنوان مثال، در سال 1999، چهار ژیروسکوپ از هر شش ژیروسکوپ از کار افتاد، که آخرین مورد حدود یک ماه قبل از برنامه ریزی برای جایگزینی آنها (و ارتقاءهای دیگر در تلسکوپ) از کار افتاد. این بدان معنا بود که هابل در حالت ایمن نشسته بود و منتظر رسیدن شاتل فضایی و فضانوردان بود.

هنگامی که آخرین ماموریت خدماتی برنامه ریزی شده هابل (به طور موقت) پس از فاجعه شاتل فضایی کلمبیا لغو شد، مهندسان یک حالت دو ژیروسکوپی را برای افزایش عمر هابل توسعه و اجرا کردند. این ماموریت پس از اعتراض دانشمندان و مردم دوباره برقرار شد و بنابراین ناسا راهی برای کاهش خطرات پرواز شاتل فضایی ابداع کرد. Service Mission 4 آخرین بار در سال 2009 جایگزین هر شش ژیروسکوپ شد، اما از سال 2018 تاکنون سه ژیروسکوپ کار کرده است. هر سه ژیروسکوپ به دلیل خرابی سیم فلکس کار نمی کنند. بازنشستگی شاتل فضایی به این معنی است که هابل به مدت 15 سال بدون سرویس کار می کند.

ژیروسکوپ نرخ هابل شامل یک ژیروسکوپ و تمام وسایل الکترونیکی مرتبط است. ژیروسکوپ ها بخشی از سیستم هدایت هابل هستند. آنها چارچوب مرجعی را برای هابل فراهم می کنند تا مشخص کند با حرکت تلسکوپ در آسمان به کجا اشاره می کند و این نشانه گیری چگونه تغییر می کند. آنها تمام حرکات کوچک فضاپیما را به سیستم هدایت و کنترل هابل گزارش می دهند. سپس کامپیوتر به چرخ های واکنش چرخان فرمان می دهد تا فضاپیما را ثابت نگه دارند یا با سرعت مورد نظر حرکت کنند. اعتبار: ناسا

با این حال، در زمانی که تصور می‌شد یک ماموریت خدماتی آینده انجام نمی‌شود، تیم یک حالت تک ژیرو را نیز توسعه داد که عمر هابل را بیشتر می‌کرد.

کن سمباخ، مدیر موسسه علمی تلسکوپ فضایی، در سال 2015 برای کتابم به من گفت: “می دانستیم که ژیروسکوپ ها یک عامل محدود کننده خواهند بود، بنابراین شروع به کار بر روی یک ژیروسکوپ با حالت کاهش یافته برای افزایش عمر آنها کردیم.” “داستان های شگفت انگیز از فضا.” همانطور که معلوم شد، ما واقعاً به حالت ژیروسکوپی کاهش یافته نیاز داشتیم، و اکنون آنها نیستند [as big of a] یک عامل محدود کننده برای هابل زیرا ما اکنون می دانیم که چگونه از منابع ژیروسکوپ به روشی جدید استفاده کنیم. این یک عمر طولانی‌تر به مأموریتی اضافه کرد که فکر نمی‌کردیم انجام دهیم.»

در حالی که مهندسان می گویند تفاوت بین دو ژیروسکوپ و یک ژیروسکوپ ناچیز است، حالت تک ژیروسکوپی گزینه ای را برای قرار دادن یکی از ژیروسکوپ های باقی مانده در رزرو فراهم می کند.

ناسا می‌گوید در حالی که حالت تک ژیرو روشی عالی برای پشتیبانی از عملیات علمی هابل است، اما محدودیت‌هایی دارد که به دلیل زمان اضافی مورد نیاز برای چرخش و قفل کردن تلسکوپ بر روی یک هدف علمی، کاهش جزئی راندمان (تقریباً 12 درصد) را شامل می‌شود. یک حالت ژیروسکوپ همچنین به این معنی است که حسگرهای تنظیم دقیق تلسکوپ برای جستجوی ستارگان راهنما زمان بیشتری می طلبد. همچنین، در حالت تک ژیرو، هابل محدودیت هایی در زمینه علمی که می تواند انجام دهد دارد. برای مثال، هابل نمی تواند اجسام متحرکی را که از مدار مریخ به زمین نزدیکتر هستند، ردیابی کند. بدون آرایه کامل ژیروسکوپ، حرکت این اجسام برای ردیابی تلسکوپ بسیار سریع است. علاوه بر این، منطقه کاهش یافته آسمان که هابل می تواند در هر لحظه به آن اشاره کند، انعطاف پذیری آن را برای دیدن رویدادهای گذرا یا احتمالات هدف مانند یک ستاره در حال انفجار یا برخورد با مشتری کاهش می دهد. ناسا می گوید که وقتی این عوامل با هم ترکیب شوند، “این عوامل می توانند منجر به کاهش عملکرد تقریباً 20 تا 25 درصدی نسبت به یک برنامه مشاهده معمولی که در گذشته با استفاده از هر سه ژیروسکوپ انجام شده است.”

در مورد “عادی جدید” برای حالت تک ژیروسکوپی هابل در این صفحه وب ناسا بیشتر بخوانید.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا